ΘΕΑΤΡΟ

Η προσπάθεια να ανασυρθεί «ό,τι πάλλεται» στην «Ειρήνη», ώστε να κάνει πάλι σαματά.

Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους. Δεν θα ήθελα διόλου να βρίσκομαι στη θέση των μελών της κριτικής επιτροπής των ετήσιων θεατρικών βραβείων «Μελίνα Μερκούρη» και «Δημήτρης Χορν». Κάθε χρόνo στην Ελλάδα ανεβαίνουν περί τις 2.000 θεατρικές παραστάσεις, μόνο στην Αθήνα!

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, ανανεώθηκε η θητεία του μέχρι και το 2030. Θα εξακολουθεί να είναι ο διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν, που για το θέατρο παραμένει εκείνο με τη μεγαλύτερη αίγλη παγκοσμίως.

Ενα έργο που σατιρίζει ανελέητα το θέατρο, αλλά και την «αντίπαλη» σκηνή της πολιτικής.

Η Μαρία Πανουργιά υπογράφει τη σκηνοθεσία της παράστασης που βασίζεται στο κλασικό έργο του Ιψεν.

Στη σκηνή, ένας πατέρας και μια κόρη. Φαινομενικά τους χωρίζουν λίγα μέτρα, αλλά στην πραγματικότητα η απόσταση μεταξύ τους είναι αγεφύρωτη.

Hταν ένας αυτοσχεδιασμός πάνω σε στάσιμο των «Τρωάδων» του Ευριπίδη.

Η διαδρομή του Βασίλη Λογοθετίδη στο θεατρικό σανίδι και στο ελληνικό σινεμά.

Είναι απολύτως φυσιολογικό όταν στη μαρκίζα γράφει «Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ, να θέλεις να τον βρεις και στην παράσταση. Oχι μόνο για να εννοούμε αυτά που λέμε.

Το «Τζένη Τζένη» ανήκει στην κατηγορία των ελληνικών ταινιών εκείνης της εποχής (δεκαετία του ’60) που παρότι έχουν διανύσει 60 χρόνια ζωής, δεν χορταίνεις να τις βλέπεις.

Ταξιδέψαμε στην Ιένα για να δούμε την παράσταση του Παντελή Φλατσούση, η οποία έκανε τη διαδρομή από το Θέατρο Τέχνης στο Theaterhaus, στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας συνεργασίας, ανταλλαγής και διαλόγου ανάμεσα σε διαφορετικές χώρες.

Η παραιτημένη από κάθε αξίωση από τη ζωή. Η αδυσώπητη με τον εαυτό της και τους άλλους. Η ηρωίδα της Λούλας Αναγνωστάκη με τ’ όνομα Σοφία Αποστόλου – υπαινικτικό εξ ομοηχίας. Η διαρκώς κατάπληκτη απ’ τα δεινά στο διάβα της.