ΘΕΑΤΡΟ

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, ανανεώθηκε η θητεία του μέχρι και το 2030. Θα εξακολουθεί να είναι ο διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν, που για το θέατρο παραμένει εκείνο με τη μεγαλύτερη αίγλη παγκοσμίως.

Ενα έργο που σατιρίζει ανελέητα το θέατρο, αλλά και την «αντίπαλη» σκηνή της πολιτικής.

Η Μαρία Πανουργιά υπογράφει τη σκηνοθεσία της παράστασης που βασίζεται στο κλασικό έργο του Ιψεν.

Στη σκηνή, ένας πατέρας και μια κόρη. Φαινομενικά τους χωρίζουν λίγα μέτρα, αλλά στην πραγματικότητα η απόσταση μεταξύ τους είναι αγεφύρωτη.

Hταν ένας αυτοσχεδιασμός πάνω σε στάσιμο των «Τρωάδων» του Ευριπίδη.

Η διαδρομή του Βασίλη Λογοθετίδη στο θεατρικό σανίδι και στο ελληνικό σινεμά.

Είναι απολύτως φυσιολογικό όταν στη μαρκίζα γράφει «Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ, να θέλεις να τον βρεις και στην παράσταση. Oχι μόνο για να εννοούμε αυτά που λέμε.

Το «Τζένη Τζένη» ανήκει στην κατηγορία των ελληνικών ταινιών εκείνης της εποχής (δεκαετία του ’60) που παρότι έχουν διανύσει 60 χρόνια ζωής, δεν χορταίνεις να τις βλέπεις.

Ταξιδέψαμε στην Ιένα για να δούμε την παράσταση του Παντελή Φλατσούση, η οποία έκανε τη διαδρομή από το Θέατρο Τέχνης στο Theaterhaus, στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας συνεργασίας, ανταλλαγής και διαλόγου ανάμεσα σε διαφορετικές χώρες.

Η παραιτημένη από κάθε αξίωση από τη ζωή. Η αδυσώπητη με τον εαυτό της και τους άλλους. Η ηρωίδα της Λούλας Αναγνωστάκη με τ’ όνομα Σοφία Αποστόλου – υπαινικτικό εξ ομοηχίας. Η διαρκώς κατάπληκτη απ’ τα δεινά στο διάβα της.

Η «Διόρθωση» του Τόμας Μπέρνχαρντ στο θέατρο Ροές και η «Αχόρταγη σκιά» του Μαριάνο Πενσότι στη Μικρή Στέγη.

Η Κατερίνα Ευαγγελάτου αφηγείται την εμπειρία της από την παρουσίαση της «Λυσιστράτης» στην Κίνα.