Βίβιαν Στεργίου

Το τεκμήριο αθωότητας είναι μια εξαιρετικά απλή ιδέα: όλοι είμαστε αθώοι και αθώες μέχρι κάποιο δικαστήριο να πει το αντίθετο, βασισμένο σε στοιχεία. Τι είναι στοιχεία;

1. Ο ήσυχος φιλόσοφος Σας έχω ξαναπεί για αυτόν. Γεννήθηκε στη Σεούλ, μετανάστευσε στη Γερμανία, όπου μελέτησε Φιλοσοφία, Γερμανική Λογοτεχνία και Καθολική Θεολογία και έγινε κάτι σαν σούπερ σταρ της φιλοσοφίας. Το σμαρτφόουν το έχει ριγμένο στα σκουπίδια. Γράφει λίγο, διαβάζει και περπατάει πολύ, απολαμβάνει τη μουσική. Τα βιβλία του δεν είναι ξενέρωτα, σχολαστικά επιχειρήματα […]

Προσπαθώντας από χθες να βαθύνουμε τη συζήτηση για τις γυναικοκτονίες, στρεφόμαστε στο βιβλίο του ιστορικού Maurice Daumas «Τι είναι ο μισογυνισμός;». Ιστορικοί, κοινωνιολόγοι και ψυχαναλυτές «εντυπωσιάζονται που ο έρωτας δεν κατάφερε να παίξει έναν ειρηνευτικό και ρυθμιστικό ρόλο» στις σχέσεις των δύο συζύγων. Γίνεται ο ενδοσυζυγικός εξαναγκασμός να συνδέεται με τις προσδοκίες από τον έρωτα;  […]

Μία ακόμη γυναίκα, ούτε σαράντα, βρέθηκε νεκρή στο «σπίτι της». Στο ίδιο «σπίτι» μένουν δύο παιδιά με σημαδεμένο ψυχισμό. Οι γείτονες «συγκλονισμένοι».

Γίνεται να μας χωρίζει το καλοκαίρι, αντί να μας ενώνει γύρω από ένα τραπέζι, όπως στις διαφημίσεις των αναψυκτικών; Οποιος θέλει να δει τις ανισότητες που διατρέχουν την ελληνική κοινωνία το καλοκαίρι, πρέπει να κοιτάξει. Η ανικανότητα της χώρας να λάβει μέτρα για την κλιματική καταστροφή δεν με πλήττει όσο τους ηλικιωμένους, τους αρρώστους, τους […]

Μισώ όλα τα δημοσιογραφικά κλισέ, γιατί φανερώνουν την τεμπελιά και τη βλακεία του χρήστη τους, αλλά νομίζω το «έχασε τη μάχη με τον καρκίνο/τα ναρκωτικά/την κατάθλιψη» είναι από τα χειρότερα.

Τώρα που κατακάθισε το γκλίτερ ας το πούμε. Από πού κι ως πού είναι τάχα η Eurovision ένας αθώος «διαγωνισμός» «τραγουδιού» που πρέπει ν’ αγκαλιάσουμε όσοι θέλουμε μία Ευρώπη ενωμένη, ζωηρή, με κοινές αναφορές και κοινότητα συζητήσεων; Αν στόχος μας είναι να ενισχύσουμε το κοινό φρόνημα μέσω κοινότητας διασκεδάσεων, ας γιορτάσουμε τα τέκνο κλαμπ στη […]

Πριν από λίγες ημέρες ο Michael A. Elliott, πρόεδρος του Κολεγίου Amherst, δημοσίευσε ένα εκπληκτικό άρθρο στο περιοδικό The Atlantic. Το άρθρο ξεδιπλώνει το εκπαιδευτικό όραμα του συγγραφέα για το προπτυχιακό επίπεδο: ένα πανεπιστήμιο που μαθαίνει στα παιδιά να αμφιβάλλουν χωρίς να παραλύουν.

Με σαγηνεύουν οι σκηνοθετημένες εμφανίσεις πολιτικών ανάμεσα σε νεολαίους που τους στηρίζουν.

«Εσύ τι θες να γίνεις;» Στα δεκαοκτώ μάς το ρωτάνε αυτό, τότε που δεν ξέρεις πού πατάς και πού βρίσκεσαι. Ούτε στα τριάντα ξέρεις. Ούτε μετά.

Υπάρχει μία αληθινά συγκλονιστική είδηση για το 2020. Ενώ ήμασταν τρομοκρατημένοι μέσα στα σπίτια έγιναν δύο «μεγάλα έργα».

1. (*παραπλανητικό σχήμα που ωθεί τα άτομα να ξοδεύουν λεφτά ή να φανερώνουν προσωπικά τους δεδομένα) Ας πάρουμε για παράδειγμα το νερό. Το 2026 δεν πίνουμε απλώς νερό. Ενυδατωνόμαστε. Υπάρχουν σομελιέ, ποικιλίες, ακριβά παγούρια. Ταυτόχρονα, η συζήτηση για την εξασφάλιση πρόσβασης σε καθαρό νερό υποχωρεί, γιατί είναι εξουθενωτικά περίπλοκη και απαιτεί διεθνή συντονισμό, πολιτική και […]