Μιχάλης Τσιντσίνης

Ηταν Οκτώβριος του 2002 και στην (παλιά) Νέα Φιλαδέλφεια έλιωναν τα τσιμέντα. Είχε έρθει να παίξει με την ΑΕΚ η Ρεάλ του Ρομπέρτο Κάρλος, του Μακελελέ, του Φίγκο, του Ραούλ. Αλλά από αυτή τη μηχανή ποδοσφαίρου με τα λευκά ξεχώριζε ένας: ο Ζινεντίν Ζιντάν.

Αν το ΠΑΣΟΚ ήταν φιγούρα της ποπ κουλτούρας, θα ήταν μάλλον η Θεοπούλα. Τα χρόνια δεν θα της είχαν στερήσει την τσαχπινιά. Το κόμμα –που είναι παλιό, αλλά όχι παλαιότερο από τη Ν.Δ., την επίσης συνομήλικη της Μεταπολίτευσης– έχει υποστεί δυσανάλογο «ηλικιακό» ρατσισμό. Εχει γίνει στόχος μιας τρολιάς μεταμφιεσμένης σε νοσταλγία για τον χρεοκοπημένο συλλογικό […]

Τι θα είχε γίνει αν η Εφη Αχτσιόγλου είχε δεχθεί την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα να ηγηθεί εκείνη του ΣΥΡΙΖΑ στις δεύτερες εκλογές του 2023; Ποια θα ήταν η μοίρα της και η μοίρα του κόμματός της, αν είχε πάρει το ρίσκο; Αν δεν την είχε κρατήσει ο εγωισμός της αυτοσυντήρησης, όπως της καταλογίζει στα […]

Πρώην πρωθυπουργός επανέρχεται λιγότερο από τρία χρόνια μετά την απόσυρσή του από την πολιτική. Είχε συντριβεί με 17,8%. Οι δημοσκοπήσεις τού δίνουν στη φαντεζί επανεκκίνησή του γύρω στο 15%. Είναι άραγε αυτό επιτυχία; Ερχεται ο Τσίπρας με φόρα; Αυτή η πρώιμη επίδοση της επανέκδοσης του Τσίπρα, η χαμηλότερη της συντριβής, σχολιάζεται σαν θριαμβευτικό come-back. Γιατί; […]

Τα «νέα» κόμματα τα είδαμε. Αλλά τι «νέο» είδαμε σε αυτά; Θυμόμαστε, βέβαια, το σκηνικό – το Ολύμπιον, το Θησείο. Θυμόμαστε τις εικόνες –τις ενορχηστρωμένες και τις απροσχεδίαστες.

Πιάστε τα ακρόβουνα και τις κοιλάδες. Ερχεται αντάρτης. Κλέφτης. Παλικάρι. Ερχεται το κόκκινο αστέρι της ΕΛΑΣ. Αν διάβαζε κανείς μόνο τις αναλύσεις για το όνομα, χωρίς να έχει δει με τα μάτια του τα αποκαλυπτήρια του νέου κόμματος, θα νόμιζε ότι ο Τσίπρας έχει αφήσει μούσι και εμφανίστηκε στην Αποστόλου Παύλου καβάλα στο άλογο, με […]

Υπάρχει εκείνη η παλιά γελοιογραφία του New Yorker: Ο Τσε, με τη γνωστή αγέρωχη πόζα του guerrillero heroico, φοράει ένα Τ-shirt. Το Τ-shirt έχει πάνω ένα πορτρέτο του Bart Simpson. Ο γελοιογράφος δεν σχολιάζει πια το προ καιρού τετελεσμένο γεγονός ότι το επαναστατικό σύμβολο έχει αδειάσει από νόημα – ότι η ποπ κουλτούρα το έχει […]

Στην αρχή ήταν θεσμικός. Να περιμένουμε τα νέα κόμματα. Να ακούσουμε τις προτάσεις τους. Και μετά να απαντήσουμε. Η κομματική ψυχή όμως του κυβερνητικού εκπροσώπου είναι πιο ρωμαλέα από τον θεσμικό χαλινό. Μπορεί τα σχήματα να μην έχουν καλά καλά εμφανιστεί, αλλά ο Παύλος Μαρινάκης τα χαρακτήρισε «προσωπικές ατζέντες που μετατρέπονται σε κόμματα ή σε […]

Σεπτέμβριο δεν τον ήξερε κανείς. Ιούνιο, εννέα μήνες μετά, έπαιρνε 14,92% στις ευρωεκλογές. Είχε κληρονομήσει ένα ηττημένο κόμμα, το οποίο πρόλαβε να υποστεί μια σοβαρή διάσπαση. Ωστόσο, κατάφερε να κρατήσει τη δεύτερη θέση, μπροστά από το ΠΑΣΟΚ. Σήμερα, δύο χρόνια μετά εκείνο το σχεδόν 15%, δεν τον βρίσκουν καν οι δημοσκοπήσεις. Θα μπορούσε κανείς να […]

Πώς να αισθάνθηκαν άραγε οι συνοδοιπόροι της στα μεγάλα συλλαλητήρια; Οι αριστεροί και οι ανένταχτοι πολίτες, οι ευαίσθητοι τραγουδοποιοί που τη βοήθησαν να γεμίσει συναυλιακές αρένες, οι πολλοί που συγκινήθηκαν από τον θρήνο της, όταν κατάφερε να αρθρωθεί σαν πολιτικό κατηγορώ; Πώς να αισθάνθηκαν, όταν είδαν τις σκηνές με τη Μαρία Καρυστιανού να αναβαπτίζεται ως […]

Την Ιστορία δεν μπορείς να τη γράψεις καθώς συμβαίνει. Σου λείπει η καλύτερη οπτική γωνία – η θέα από το τέλος. Το τέλος της δίκης όπου ο Ελον Μασκ βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Σαμ Αλτμαν, επειδή ο πρώτος ήθελε να επιστρέψει η OpenAI σε καθεστώς μη κερδοσκοπικού –φιλανθρωπικού– νομικού προσώπου, ήταν μια χαραμάδα από την […]

Τον βλέπεις. Και σου έρχεται μια ανθρωπιστική ορμή, να φωνάξεις: «Ανθρωπος στη θάλασσα!». Βλέπεις τον Σωκράτη Φάμελλο πιασμένο από το τελευταίο ξύλο που έχει απομείνει να επιπλέει του συριζαϊκού ναυαγίου. Και είναι αδύνατον να μην τον λυπηθείς. «Πρόεδρε», θέλεις να του φωνάξεις. «Το κόμμα φεύγει!». Μπορούσε βέβαια να το είχε δει από καιρό. Μπορούσε να […]