Ολοι έχουν ένα δίκιο. Εχει δίκιο ο Φάμελλος που, αν και αρχηγός, οδηγεί το κόμμα του οποίου είναι αρχηγός σε διακηρύξεις υποτέλειας σε άλλο κόμμα. Εχει δίκιο διότι, ό,τι κι αν έλεγε εκείνος, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη φύγει. Τα στελέχη μεταπηδούν το ένα μετά το άλλο στον Τσίπρα. Οπως ομολόγησε κι ένας βουλευτής στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχουν πια τοπικές οργανώσεις. Μετανάστευσαν. Τι να κρατήσουν όσοι θέλουν να κάνουν την Κουμουνδούρου Κούγκι; Την ταμπέλα;
Εχει το δικό της δίκιο και η Ρένα Δούρου, η οποία αισθάνεται ότι με την απόφαση στήριξης αλλότριου κόμματος την πετούν «στα σκυλιά». Εκείνη και όσοι επιμένουν στη διατήρηση μιας αυτοτελούς οντότητας που θα φέρει την ονομασία «ΣΥΡΙΖΑ» –ακόμη κι αν έχει αδειάσει από ανθρώπους– συναισθάνονται ότι δεν έχουν θέση στο σχήμα Τσίπρα. Δεν τους θέλει. Αρα, αν ο ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώσει την αυτοδιάλυσή του, μένουν στον δρόμο. Μένουν χωρίς όχημα για να διεκδικήσουν, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, την εκλογική τους επιβίωση.
Εχει δίκιο και ο Αλέξης Τσίπρας, που συνεχίζει παραδειγματικά την τακτική του εξώστη. Λίγες ώρες μετά την οικειοθελή παράδοση του ΣΥΡΙΖΑ στα πόδια του πρώην πρωθυπουργού, η ΕΛΑΣ διοχέτευε στον Τύπο διαρροή που επαναλάμβανε την περιφρόνηση προς όλους τους ενδιαφερομένους: Βουλευτές δεν παίρνουμε. Ρεζερβέ δεν κρατάμε. Οποιος θέλει να παραιτηθεί από την έδρα του. Και το καλύτερο/χειρότερο: Οποιος θέλει, να μπει στο site μας και να γραφτεί μέλος.
Γιατί ο Τσίπρας επιδεικνύει τόσο ωμά τον αρχηγισμό του; Διότι μπορεί.
Γιατί ο Τσίπρας δεν φροντίζει να ενσωματώσει πιο κομψά όσους θέλει από το πρώην κόμμα του; Γιατί επιδεικνύει τόσο ωμά τον αρχηγισμό του; Διότι μπορεί. Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ότι η εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ μετακινείται «αύτανδρη» στην ΕΛΑΣ. Το πρώιμο εύρημα απλώς αποδεικνύει αυτό που ξέραμε ήδη: ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο Τσίπρας. Χωρίς αυτόν, η χιλιοτραγουδισμένη «ιστορική», «ανανεωτική» Αριστερά θα ήταν καταδικασμένη να παραπαίει στο χείλος του εξωκοινοβουλευτικού περιθωρίου.
Ο Τσίπρας δεν έκανε χρήση αυτής της ισχύος όσο ήταν επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ. Η ανοχή που επέδειξε απέναντι σε συνιστώσες και πρόσωπα που τον αμφισβη-τούσαν ευθέως, του έβαζαν όρους και θόλωναν τη γραμμή του με τις μπαλοθιές τους, ήταν δυσανάλογη με τη δύναμη που είχε στο εσωτερικό του κόμματος. Το καλοκαίρι του 2015 έχασε σχεδόν το ένα τρίτο των βουλευτών του (Λαφαζάνη, Ζωή, Βαρουφάκη και λοιπές δυνάμεις). Εκλογική δύναμη, όμως, δεν έχασε. Αυτήν τη μετρημένη στην κάλπη επιρροή του δεν την άσκησε ποτέ.
Φαίνεται ότι την ασκεί τώρα αναδρομικά – και ολίγον εκδικητικά. Δεν έδιωξε ποτέ τον Τσακαλώτο. Δεν διέγραψε ποτέ (οριστικά) τον Πολάκη. Διαγράφει τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ με άνεση. Εκανε «φου» και σκόρπισαν. Αν ακούει κάτι άναρθρο από το βάθος της πλατείας Κουμουνδούρου η Ρένα Δούρου, δεν τη γελούν τα αυτιά της: είναι τα σκυλιά.
