Μιχάλης Τσιντσίνης

Ποιος ήταν ο Βασίλης Φεύγας πριν τον συστήσει στο μεγάλο κοινό η «επιστολή Φεύγα»; Τον έβρισκες κάτω από πεύκα, έρημο, να αναπέμπει το μήνυμά του, υπό τους ήχους των τζιτζικιών, προς το κοινό της Αιτωλοακαρνανίας. Ενα χρόνο τώρα, έχει γεμίσει πινέζες ο λογαριασμός του στο Ινσταγκραμ. Φεύγας στα Κλεισορρεύματα. Φεύγας στην Κομποθέκλα, στο Περδικάκι, στην […]

Το λένε σαν να είναι έλλειμμα. Ο Τσίπρας, λένε, κατάφερε τη δημοσκοπική του εκτόξευση, παρότι δεν έχει στήσει ακόμη κόμμα. Παρότι ή επειδή; Η απουσία κόμματος αποδεικνύεται για τον επανακάμψαντα πρώην πρωθυπουρ-γό μέγα πλεονέκτημα. Ξεπλένει πιο εύκολα το παρελθόν του, απαλλασσόμενος από τον ανθρώπινο περίγυρο που θυμί-ζει τη συριζαϊκή περιπέτεια. Δεν έχει πια καμία ανάγκη […]

Η δεξαμενή μπροστά στο μνημείο του Λίνκολν έχει βγάλει γλίτσα πράσινη. Κομμάτια της νέας μόνωσης, που τοποθετήθηκε με απευθείας ανάθεση για να δώσει στο νερό το βαθύ μπλε της αμερικανικής σημαίας, επιπλέουν ανάμεσα στο πλαγκτόν.

Αν διαβάσει κανείς τα λόγια του, θα πει πως ήταν ταραγμένος. Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, όμως, είναι πολύ έμπειρος για να αφήσει το συναίσθημα να υποσκάψει το πολιτικό του παράστημα. Ακόμη και οι κροτίδες αγανάκτησης –πως η υπόθεση για την οποία ελέγχεται «είναι μια μπούρδα», πως ο ίδιος δεν προτίθεται να απολογηθεί «σε κανένα κερατά»– δεν […]

Ας πούμε ότι είσαι ψηφοφόρος εθνικώς υπερευαίσθητος – πιο ευαίσθητος από τους υπόλοιπους, απλούς Ελληνες. Ας πούμε ότι ψηφίζεις με κριτήριο την αντιμετώπιση των εθνικών κινδύνων, τις φρεγάτες, τα Ραφάλ. Τι επιλογές έχεις στην εκλογική αγορά; Θα δυσκολευόσουν, με αυτά τα κριτήρια, να ψηφίσεις τη Ν.Δ.; Υπάρχουν στο μενού άλλοι που δίνουν καλύτερα εχέγγυα γι’ […]

Ζητούσε να τον ψηφίσουν για να τελειώσει το χάος. Αλλά το χάος τον κατάπιε. O Κιρ Στάρμερ υπέκυψε στην κατάρα του αξιώματός του. Στην έλξη της μαύρης τρύπας προς την οποία διολισθαίνουν γρήγορα οι πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου μετά το Brexit. Είναι δυνατόν να μη φταίει το Brexit γι’ αυτήν τη θανάσιμη αλληλουχία; Οι οικονομολόγοι […]

Δεν είναι εποχή που τη νοσταλγείς. Τώρα, που συμπληρώνονται πια τριάντα χρόνια από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, ποιος θέλει να θυμάται εκείνη την τελευταία περίοδο της ζωής του; Ιδίως το διάστημα από τις 20 Νοεμβρίου 1995, που εισήχθη στο Ωνάσειο, μέχρι τις 15 Ιανουαρίου 1996, που υπέβαλε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, η […]

Εχει και δίκιο και άδικο η Αννα Διαμαντοπούλου. Εχει δίκιο που στο αντιπολιτευτικό της μείγμα φροντίζει να αναγνωρίζει το αυτονόητο – τη δημοσιονομική πρόοδο που έχει επιτευχθεί.

Λέει, ξελέει, ξαναλέει. Ποιος μπορεί να είναι σίγουρος ότι αυτή τη φορά η συμφωνία θα υπογραφεί; Ποιος μπορεί να δώσει βάση πια σε όσα λέει η Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ; Αν υπάρχει ένα «κεφάλαιο» που έχει καταστραφεί, ακόμη κι αν ο πόλεμος τελειώσει τώρα, αυτό είναι το γεωπολιτικό βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Τουλάχιστον για όσο […]

Ποιος αντιγράφει ποιον; Ποιος σκέφτηκε πρώτος τις δωρεάν μετακινήσεις με τα μέσα μαζικής μεταφοράς – που το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται στους νέους έως 24 ετών, και ο Τσίπρας υπόσχεται σε όλους αδιακρίτως; Ποιος σκέφτηκε την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου για παροχή κοινωνικής κατοικίας ή την ενθάρρυνση των ενεργειακών κοινοτήτων; Ποιος είπε πρώτος ότι θα μειώσει […]

Η σκέτη διαφήμιση προηγείται του πολιτικού μάρκετινγκ. Οι «αισθητήρες» της είναι πιο ευαίσθητοι στις κοινωνικές αλλαγές απ’ ό,τι τα αντανακλαστικά των πολιτικών οργανισμών.

Τον χρόνο μπορεί να μην τον ξέρουμε – αν θα είναι Οκτώβριος του 2026 ή Απρίλιος του 2027. Ξέρουμε όμως πώς έχει σχηματιστεί το πεδίο της αντιπαράθεσης για τις επόμενες εκλογές.