ΠΟΙΗΣΗ

Ο συγγραφέας του «Κιβωτίου» και μεταφραστής του Ρώσου τιτάνα της λογοτεχνίας είχε βρει και τη δική του ποιητική φωνή στα ελληνικά.

«Το φαινόμενο του Λάμπρου Πορφύρα», αναφέρει ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, «είναι μοναδικό στη λογοτεχνία μας».

Μια βραχονησίδα, η Αγία Κυριακή κοντά στην Κάλυμνο, δίνει, εικάζουμε, τον τίτλο στη λιλιπούτεια συλλογή –αριθμεί μόλις δεκατρία ολιγόστιχα, κατά βάσιν, ποιήματα– του γεννημένου το 2002 Μανόλη Καραφύλλη που, σύμφωνα με το εσώφυλλο του βιβλίου, «αναθράφηκε στην Κάλυμνο».

Στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν πρέπει να έχει υπάρξει έθνος ή λαός που να πορεύτηκε προς τα πεδία των μαχών χωρίς την ακράδαντη πεποίθηση ότι οι ουράνιες δυνάμεις ευλογούν τα όπλα του.

Το θρησκευτικό ποιητικό έργο του Νίκου Γκάτσου που γράφτηκε το 1990 για τον Μάνο Χατζιδάκι κατόπιν παραγγελίας του για ένα έργο κατάλληλο για τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Εκπρόσωποι της νεότερης γενιάς φωτίζουν ποιήτριες που έμειναν στη σκιά των ανδρών ομοτέχνων τους. Ποιες γυναίκες αξίζουν μια θέση στο ανδροκρατούμενο πάνθεον της ελληνικής ποίησης;

Τι είναι η ποίηση λοιπόν; Πόσα έχουν ειπωθεί; Πόσα ποιήματα και ορισμοί έχουν γραφτεί για να εξηγήσουν τον κυρίαρχο ρυθμό που εντός χτυπάει ασταμάτητα;

Αναγνώσεις ποίησης σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κοζάνη και Λάρισα, μαραθώνιος απαγγελίας στο ΕΚΠΑ και συνακρόασης στο Μουσείο Ακρόπολης για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.

Ο νομπελίστας ποιητής γεννήθηκε στη Σμύρνη στις 13 Μαρτίου του 1900 και έφυγε από τη ζωή στις 20 Σεπτεμβρίου του 1971. Ως ημερομηνία γέννησής του, κατά το «παλιό» Ιουλιανό ημερολόγιο αναφέρεται η 29η Φεβρουαρίου.

Στην «Καθημερινή» της Κυριακής της 11ης Ιανουαρίου 2026 δημοσιεύθηκε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο του Γκρέγκορι Τζουσντάνις σχετικά με μια μαρτυρία για τον Κωνσταντίνο Καβάφη, όταν βρισκόταν σε σανατόριο της Κηφισιάς το καλοκαίρι του 1932, όπου ο ποιητής ανάρρωνε έπειτα από χειρουργική επέμβαση τραχειοτομής.

Με τη δεύτερη συλλογή ποιημάτων της η Ακριβή Κακλαμάνη (γεννηθείσα το 1966) επιβεβαιώνει την ειδική, όχι όμως ασυνήθιστη, ιδιαίτερα στην ποίηση που γράφεται από γυναίκες, συνθήκη της όψιμης και, ταυτόχρονα, ώριμης εμφάνισης.

Από τη μυθολογία μέχρι την πραγματικότητα, από τις θνητές γυναίκες μέχρι τις αθάνατες θεές, από την Πηνελόπη και την ωραία Ελένη του Ομήρου μέχρι τις υπόλοιπες αρχετυπικές, γυναικείες μορφές και από τη Σαπφώ μέχρι τις μέρες μας, η γυναίκα έχει αποτελέσει και αποτελεί αδιαλείπτως πηγή έμπνευσης και δημιουργίας σε όλες τις μορφές τέχνης.