ΠΟΙΗΣΗ

Το έργο του Γιάννη Ψυχοπαίδη είναι πολύπλευρο, πολυθεματικό, με εύρος τεχνικών, και έχει παρουσιαστεί τόσο σε εκθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό όσο και σε προσεγμένες εκδόσεις βιβλίων από διάφορους εκδοτικούς οίκους.

LUISE GLÜCKΑβέρνομτφρ. Χάρης Βλαβιανόςεκδ. Στερέωμα, 2025 σελ. 184 Τα έργα των σημαντικών ποιη-τ(ρι)ών συνιστούν οργανωμένα σύνολα, με γεωμετρία και συνοχή· καταπιάνονται με τα μεγάλα ζητήματα της ύπαρξης· εγγράφονται στην παράδοση την οποία, ταυτόχρονα, ανανεώνουν. Η φόρμα είναι εξίσου σημαντική με το περιεχόμενο, και η συγκίνηση που προκαλούν ανταγωνίζεται τα ερεθίσματα της σκέψης. Η ποίηση της Αμερικανίδας, […]

Τον ποιητή Νίκο Καμπά (Μυτιλήνη 1857 – Αλεξάνδρεια 1932) δεν τον παραθυμόμαστε. Στον ουρανό των γραμμάτων μας διέγραψε μια τροχιά πεφταστεριού, που φαίνεται για να σβήσει ή φαίνεται ακριβώς επειδή σβήνει.

Ο Τίτος Πατρίκιος δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ζώσα ιστορία ποίησης και μνήμης ανάμεσά μας.

Είναι κάποια πράγματα που δεν λέγονται. Που δεν τα φτάνει η γλώσσα. Από αυτά το πιο απρόσιτο είναι ο πόνος για τον θάνατο του παιδιού σου. Ο Σπύρος Μπουκάλας σκοτώθηκε στα είκοσί του, το 2011. «Εθνική οδός τροχαίο καραμπόλα. Νεαρός μοτοσικλετιστής»

«Της Λευκάδος ποτέ το μοιραίον / ακρωτήριον κόρη λευχείμων / επεσκόπει από των ερήμων / και δυσβάτων της νήσου ορέων / με δακρύβρεκτον βλέμμα η τλήμων».

Ο συγγραφέας του «Κιβωτίου» και μεταφραστής του Ρώσου τιτάνα της λογοτεχνίας είχε βρει και τη δική του ποιητική φωνή στα ελληνικά.

«Το φαινόμενο του Λάμπρου Πορφύρα», αναφέρει ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, «είναι μοναδικό στη λογοτεχνία μας».

Μια βραχονησίδα, η Αγία Κυριακή κοντά στην Κάλυμνο, δίνει, εικάζουμε, τον τίτλο στη λιλιπούτεια συλλογή –αριθμεί μόλις δεκατρία ολιγόστιχα, κατά βάσιν, ποιήματα– του γεννημένου το 2002 Μανόλη Καραφύλλη που, σύμφωνα με το εσώφυλλο του βιβλίου, «αναθράφηκε στην Κάλυμνο».

Στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν πρέπει να έχει υπάρξει έθνος ή λαός που να πορεύτηκε προς τα πεδία των μαχών χωρίς την ακράδαντη πεποίθηση ότι οι ουράνιες δυνάμεις ευλογούν τα όπλα του.

Το θρησκευτικό ποιητικό έργο του Νίκου Γκάτσου που γράφτηκε το 1990 για τον Μάνο Χατζιδάκι κατόπιν παραγγελίας του για ένα έργο κατάλληλο για τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Εκπρόσωποι της νεότερης γενιάς φωτίζουν ποιήτριες που έμειναν στη σκιά των ανδρών ομοτέχνων τους. Ποιες γυναίκες αξίζουν μια θέση στο ανδροκρατούμενο πάνθεον της ελληνικής ποίησης;