Μαρίνα Καρπόζηλου

«Ερωτεύτηκα την ελληνική γλώσσα μόλις την είδα γραμμένη», λέει στην «Κ» ο Αρμάν Ντ’ Ανγκούρ, καθηγητής Κλασικών Σπουδών στην Οξφόρδη, καθώς ξετυλίγει το νήμα της επίμονης έρευνάς του για τα πρώιμα χρόνια του αρχαίου Ελληνα φιλοσόφου και τις γυναίκες που επηρέασαν τη σκέψη του.

Από το παραθαλάσσιο τείχος έως το περιτείχισμα του Λευκού Πύργου, μια ομάδα ανθρώπων έχει συγκροτήσει στο Facebook ένα από τα μεγαλύτερα άτυπα αρχεία παλιών φωτογραφιών της Θεσσαλονίκης. Πίσω από τις περισσότερες από 50.000 εικόνες του, όμως, δεν υπάρχει μόνο νοσταλγία αλλά και έρευνα.

Από την Αργολίδα μέχρι τη Θεσσαλονίκη και την Αλεξανδρούπολη, τα τετράδια συνταγών της κουζίνας δείχνουν πώς πρόχειρες σημειώσεις μετατράπηκαν, με τον χρόνο, σε άτυπα οικογενειακά αρχεία μνήμης.

Οι γνωριμίες δεν ήταν ποτέ πιο εύκολες και, ταυτόχρονα, πιο ασαφείς. Σε αυτή τη συνθήκη, τα γραφεία συνοικεσίων, που μέχρι πρόσφατα έμοιαζαν ξεπερασμένα, κάνουν ξανά την εμφάνισή τους.

Το υψηλό κόστος των καυσίμων στρέφει τους νεότερους στο carpooling. Από τις κοινές διαδρομές προς τη δουλειά μέχρι τα ταξίδια που οργανώνονται μέσω social media, ο συνεπιβατισμός αρχίζει να κερδίζει έδαφος.

Προσεγγίζοντας τον έναν αιώνα ζωής με την «Καθημερινή» πάνω στο τραπέζι, τρεις αναγνώστες αφηγούνται πώς μια καθημερινή συνήθεια έγινε τελετουργία και παραμένει μέχρι σήμερα.

Μία νεαρή γυναίκα που έκλεισε ραντεβού με 45χρονο μέσω dating app βρέθηκε νεκρή σε ακάλυπτο πολυκατοικίας. Οι κίνδυνοι στο online dating, τα προειδοποιητικά σημάδια και οι βασικές αρχές για να παραμένουμε ασφαλείς.

Πρώην καταστήματα και αποθήκες επιστρέφουν στην αγορά ως κατοικίες για φοιτητές, νέους εργαζομένους και επενδυτές της Golden Visa.

Η κοσμοπολίτισσα Μυρτώ Λιάτη εξιστορεί τη μακρόχρονη σχέση της με την «Καθημερινή», από τα πρώτα φύλλα στο πατρικό σπίτι έως τη συνάντησή της με την Ελένη Βλάχου.

Ο Γιάννης Κάρτλετζ, συγγραφέας του βιβλίου «Ikarians in South Australia, 1900–1945», φωτίζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της ελληνικής διασποράς: την παρουσία Ικαριωτών στη Νότια Αυστραλία ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα.

Τρεις άνθρωποι που μεγάλωσαν σε δομές παιδικής προστασίας μιλούν στην «Κ» φωτίζοντας μια πτυχή που σπάνια συζητείται δημόσια: Τι συμβαίνει όταν τα παιδιά μεγαλώνουν και φεύγουν από το ίδρυμα;

Για χρόνια θεωρούσαμε τη ΔΕΠΥ κυρίως παιδική υπόθεση. Σήμερα, όλο και περισσότεροι ενήλικοι αναρωτιούνται αν πίσω από τη διάσπαση προσοχής που βιώνουν μπορεί να κρύβεται κάτι περισσότερο.