Θα μπορούσε να είναι ο πιο περιζήτητος πεζόδρομος της Αθήνας. Θέα απρόσκοπτη και μεγαλειώδης προς τον Παρθενώνα, τα τελευταία σπίτια της Πλάκας σκαρφαλωμένα στους πρόποδες του Ιερού Βράχου ανάμεσα σε φοίνικες και κυπαρίσσια, το θεαματικό πέρασμα του τρένου κάτω από τη Στοά του Αττάλου και ο ναός του Ηφαίστου χαμένος στις πυρετικές αποχρώσεις του καλοκαιρινού ηλιοβασιλέματος. Αλλά τι να τα κάνεις όλα αυτά, όταν κάθε βήμα σου ισοδυναμεί με μια μικρή περιπέτεια; Κι επιτέλους: γιατί δεν βάζουν τραπεζοκαθίσματα και μέσα στην Αρχαία Αγορά, έτσι ώστε να ξεμπερδεύουμε και με τις τελευταίες ψευδαισθήσεις περί δημοσίου χώρου; -Δ.Ρ.
Οχι μόνο Αθηναίοι
Μια Χανιώτισσα κυνηγάει τον Τζόναθαν Κόου να της υπογράψει το αγαπημένο της βιβλίο του, «Σαν τη βροχή πριν πέσει» («α, κι εμένα αυτό είναι το αγαπημένο μου!» λέει εκείνος), η Κέιτι Κιταμούρα πίνει καπουτσίνο στο Πόρτο Βενετσιάνο και ο δημοσιογράφος Γκίντεον Λέβι γυρνάει σαν ροκ σταρ γύρω από τη συναγωγή της πόλης, που όμως έχει γίνει μπαρ. Επί μία εβδομάδα, η πιο όμορφη πόλη της Κρήτης γίνεται συνώνυμη των βιβλίων. Δεν είναι μόνο ένας αθηναϊκός θίασος που «καπελώνει» το Μεγάλο Αρσενάλι, οι ντόπιοι συμμετέχουν ολόψυχα. Ακόμη και το νεαρό κορίτσι στο Μαράθι καταφέρνει να συγκεντρωθεί μέσα στο λιοπύρι και διαβάζει Ντοστογέφσκι. -Ξ.Κ.
Ενας άλλος Λυκαβηττός
Θέατρο Λυκαβηττού, 9.40 μ.μ., παράσταση «Μια άλλη Θήβα». Ο ηθοποιός Θάνος Λέκκας απολογείται από σκηνής για την καθυστέρηση στην έναρξη (κανονικά στις 9.15), παρόλο που δεν φέρει ευθύνη – ο κόσμος συνεχίζει να εισέρχεται στο θέατρο σε μεγάλους αριθμούς. Κάποιος από την κερκίδα πετάγεται φωνάζοντας: «Δεν μας σέβεστε!». Ενας ακόμη τον σιγοντάρει: «Ξεκινήστε επιτέλους!», αν και είναι ολοφάνερο ότι η παράσταση δεν μπορεί να αρχίσει με τους θεατές να περνούν διαρκώς μέσα από τη σκηνή. Ωρα 9.55. Οι τελευταίοι καθυστερημένοι μπαίνουν στο θέατρο· κάποιος κρατάει στο χέρι μια εξάδα μπίρες και πατατάκια, σαν να πηγαίνει σε συναυλία των Locomondo… Ο κύριος από πάνω δεν είπε τίποτα. Η παράσταση αρχίζει. -ΑΙΜ.Χ.
Σινεμά με θέα
Εχει το μοναδικό χαρακτηριστικό να μετακινείται όπου χρειάζεται και το κυριότερο, όπου δεν φυσάει. Το Cine Καλησπερίτης της Κιμώλου είναι το μόνο μεταφερόμενο σινεμά του Αιγαίου, που από το 2014 στήνει την οθόνη του σε διαφορετικές και πανέμορφες τοποθεσίες του νησιού με τη φροντίδα της εθελοντικής ομάδας «Κιμωλίστες». Φέτος ξεκίνησε προβολές στα τέλη Μαΐου με το «Υπάρχω» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου, ενώ ο Ιούνιος έκλεισε με το «Mama Mia» της Φιλίντα Λόιντ. Οι φωτογραφίες του υπαίθριου σινεμά έκαναν (ξανά) τον γύρο του Διαδικτύου και παρόλο που κάποιοι φαίνεται να το ανακάλυψαν τώρα, η εικόνα του δεν παύει να μας εντυπωσιάζει. -Σ.Ι.
Η σινε-ονείρωξη του Ελον
Πόσο σουρεαλιστικό… Μια ταινία του ανεκδιήγητου Ούβε Μπολ έχει εσχάτως κατακλύσει τις σινεφίλ(;) εστίες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ισως σήμερα ο Μπολ να νιώθει και αυτός εκδικητής απέναντι σε εκείνους που διαχρονικά έθαβαν το έργο του. Βέβαια, το «Citizen Vigilante» δεν παύει να αποτελεί ακόμη μια άθλια ταινία. Με τη διαφορά ότι τη λάτρεψε –και την κοινοποίησε στο Χ– ο Ελον Μασκ. Καθόλου περίεργο αν σκεφτεί κανείς ότι ο πρωταγωνιστής Αρμι Χάμερ (άουτς) υποδύεται έναν κοινωνιοπαθή ζάπλουτο τιμωρό που γαζώνει γουοκισμό και μετανάστες – τσεπώνοντας παράλληλα προσόδους από αμφιλεγόμενες real estate μπίζνες. -Θ.Λ.
Τα μπάνια του λαού
Ζηλεύω πολύ τους Ευρωπαίους που παίρνουν το τρένο κυριακάτικα και πηγαίνουν για μπάνιο σε κοντινές παραλίες με χαμηλό κόστος. Θα ένιωθα κι εγώ μια μικρή περηφάνια κάθε φορά που παίρνω τον προαστιακό για μια βουτιά στους Αγίους Θεοδώρους, αλλά οι εικόνες που βλέπω με απομακρύνουν από αυτήν. Ο σταθμός παραμένει ανύπαρκτα συνδεδεμένος με τις παραλίες, ενώ στην επιστροφή τα μεταλλικά καθίσματα είναι ελάχιστα και τσουρουφλίζουν στον ήλιο. Είναι απορίας άξιον γιατί συνεχίζεται η παραμέληση του προαστιακού, ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα μεγάλο δώρο για όσους θέλουν να αποδράσουν γρήγορα. -Π.ΤΣ.
