Αθηναϊκά Plus

Ο κόμπος στον λαιμό, τα δάκρυα στα μάτια και ο κοινός σφυγμός κράτησαν όσο και η εκδήλωση. Σπάνια βιώνει κανείς τόσο μεγάλη συγκίνηση όσο νιώσαμε στη μοναδική βραδιά που οργάνωσε η πολυβραβευμένη Εστία «Αγιος Νικόλαος» του Γαλαξιδίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, παραμονή Πρωτομαγιάς. Τίτλος της «Μαζί στη Γιορτή.

Το να βάζεις έναν Ελληνα να μιλήσει για τη θάλασσα και τη ναυτιλία είναι σαν να βάζεις ένα ψάρι να σου περιγράψει το νερό. Δεν υπάρχει τίποτε πιο οικείο. Εκτός και αν πρόκειται για τη Μαρία Ευθυμίου, στην οποία η Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιώς παρέθεσε το μεσημέρι της περασμένης Δευτέρας τιμητικό γεύμα εργασίας.

Με φόντο τον Παρθενώνα, που συμβολίζει τις απαρχές του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Ενρίκο Λέτα προσπάθησε να εικονογραφήσει τη βέλτιστη εκδοχή του μέλλοντος της Ε.Ε., σε μια πολύ ωραία εκδήλωση που διοργάνωσε η «Κ» χθες το μεσημέρι.

«Είμαι 92 ετών. Υπολογίζω ότι θα χρειαστούν περίπου τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί το Αλσος Ναυτικής Παράδοσης εδώ στο Φάληρο. Μέχρι τότε θα βάλω τα δυνατά μου να τα καταφέρω να το δω να εγκαινιάζεται, όπως σήμερα κόβουμε την κορδέλα του υποβρυχίου – μουσείου “Πρωτεύς”».

Ποιο θα είναι το μέλλον των Ρωμιών της Πόλης; Μια από τις πλέον ξεχωριστές συζητήσεις που έγιναν στο 11ο Φόρουμ των Δελφών είναι ένα θέμα που συγκινεί όλους τους Ελληνες.

Η Λίντα Πόλινγκ δείχνει μια συνηθισμένη Αμερικανίδα. Κι όμως αυτή η γυναίκα με την προσήνεια και τη ζεστασιά –που γνωρίσαμε από κοντά σε ειδική εκδήλωση στο Athenee– κατάφερε να αλλάξει τη ζωή χιλιάδων παιδιών.

Η τιμητική απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στη Βελγίδα Γκόντα φαν Στιν πριν από μερικές ημέρες ήταν μια σπουδαία πράξη ανταπόδοσης της ελληνικής πολιτείας σε μια γυναίκα που μας έχει προσφέρει πολλά σε επιστημονικό αλλά και σε ανθρώπινο πεδίο.

Αν η πρόσφατη ελληνική Ιστορία είχε ανθρώπινο σώμα, θα ήταν ρωμαλέο και ανθεκτικό μεν, γεμάτο ουλές δε.

Η σκηνή έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό μου. Ημασταν με τη Λίζη Καλλιγά στο ιστορικό αρχοντικό της οικογένειας στις Σπέτσες ένα μεσημεριανό καλοκαίρι καμιά 20αριά χρόνια πριν.

Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός. Ο Γιάννης Κολοτούρας, γενικός διευθυντής και συνιδιοκτήτης της Zeus+Dione, πέθανε έπειτα από μια σύντομη μάχη με τον καρκίνο του πνεύμονα το πρωί του Σαββάτου. Ηταν μόλις 48 ετών.

Κατά σύμπτωση, το πατρικό μου είναι δίπλα στο «Χίλτον». Παιδάκι ακόμη, στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του πατέρα μου, έβλεπα το παράξενο –σαν αγκαλιά– σουλούπι του και ήξερα ότι φτάνουμε στη γειτονιά. Το ξενοδοχείο ήταν άλλωστε «προέκταση» του σπιτιού μας, χώρος οικείος και ασφαλής, από εφηβικούς χορούς του Αρσακείου στις Εσπερίδες και νεανικές πρωτοχρονιές ξημερώματα […]

Πενήντα χρόνια πέρασαν. Πώς μιλάει κανείς σε ένα νέο παιδί σήμερα για τον Αλέκο Παναγούλη, το οποίο βλέπει το όνομά του σ’ ένα δρόμο της γειτονιάς του;