SPECIAL REPORT
Στιγμές που σημάδεψαν τα 250 χρόνια της αμερικανικής ιστορίας
  1. Το iPhone και η προφητεία του Στιβ Τζομπς
  2. Το χάπι αντισύλληψης
  3. Τα τζιν παντελόνια
  4. Η ηλεκτρική κιθάρα
  5. Οι ταμπέλες του ρατσισμού
  6. Τα κόμικς με υπερήρωες
  7. O Ρούζβελτ και το λούτρινο αρκουδάκι
  8. Το μπέιζμπολ
  9. Οι αλυσίδες που φόρεσαν πάνω από 12 εκατομμύρια σκλάβοι
  10. Ο μπουφές που «τρως όσο αντέχεις» και ο μαφιόζος του Λας Βέγκας
  11. Το μπάρμπεκιου
  12. Οι μεταλλικές ταυτότητες των στρατιωτών και ο ιερέας Τσαρλς Πιρς

Οι ταμπέλες του ρατσισμού

Ως μουσειακά πλέον εκθέματα, οι ταμπέλες που ανέγραφαν «είσοδος μόνο για λευκούς» θυμίζουν μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της αμερικανικής ιστορίας

1' 32" χρόνος ανάγνωσης

Ταμπέλες όπως «απαγορεύονται τα σκυλιά, οι μαύροι και οι Μεξικανοί», «είσοδος μόνο για λευκούς» ή «οι έγχρωμοι εξυπηρετούνται από το πίσω μέρος» κρέμονταν επί πολλά χρόνια στις πόρτες και τις βιτρίνες καταστημάτων σε μεγάλο μέρος του αμερικανικού Νότου.

Οι ταμπέλες αυτές αποτελούσαν την πιο ορατή, καθημερινή υπενθύμιση της υποδεέστερης θέσης των μαύρων στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίοι ζούσαν δίπλα στους λευκούς, αλλά ταυτόχρονα χωριστά από αυτούς.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν τον Αμερικανικό Εμφύλιο (1861-1865), το λεγόμενο σύστημα Τζιμ Κρόου καθιέρωσε ένα καθεστώς νόμιμου φυλετικού διαχωρισμού και διακρίσεων, το οποίο ίσχυσε στις νότιες και συνοριακές πολιτείες των ΗΠΑ από το 1877 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1960, όταν το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα άρχισε να υπονομεύει τη φυλετική διάκριση.

Το σύστημα «Τζιμ Κρόου» στηριζόταν στην πεποίθηση ότι οι πρώην σκλάβοι και οι απόγονοί τους ήταν κατώτεροι από τους λευκούς σε θεμελιώδη επίπεδα, όπως η νοημοσύνη, η ηθική και η συμπεριφορά. Οι υποστηρικτές του πίστευαν ότι η ισότιμη συνύπαρξη λευκών και μαύρων θα μπορούσε να ενθαρρύνει τις διαφυλετικές σχέσεις και να οδηγήσει στη δημιουργία μιας νέας φυλής, η οποία θα κατέστρεφε τη δήθεν «φυλετική καθαρότητα» του λευκού πληθυσμού.

Ο διαχωρισμός των χώρων στα καταστήματα αρχικά είχε κυρίως κοινωνικό χαρακτήρα και στη συνέχεια επιβλήθηκε με τη βία, είτε μέσω της απειλής επιστροφής στο καθεστώς της δουλείας είτε μέσω της φυλάκισης.

Βαγόνια τρένων, λεωφορεία, βρύσες, τουαλέτες, ξενοδοχεία, εστιατόρια και πισίνες συγκαταλέγονταν στον μακρύ κατάλογο των δημόσιων εγκαταστάσεων όπου υπήρχαν τέτοιες πινακίδες. Οι μαύροι αναγκάζονταν να χρησιμοποιούν εγκαταστάσεις κατώτερης ποιότητας, ενώ ακόμη και τα σχολεία, οι εκκλησίες και τα νεκροταφεία ήταν διαχωρισμένα με βάση τη φυλή.

Το 1964, ο νόμος για τα πολιτικά δικαιώματα έθεσε οριστικό τέλος στον νομιμοποιημένο φυλετικό διαχωρισμό, αν και πολλοί στον αμερικανικό Νότο αρχικά αντιστάθηκαν στην κατάργησή του. Λίγο αργότερα, οι ταμπέλες αφαιρέθηκαν και κατέληξαν σε μουσεία, ως υπενθύμιση μιας από τις πιο σκοτεινές πτυχές της αμερικανικής ιστορίας.

comment-below Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή

Editor’s Pick

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ

MHT