Eνα δροσερό φθινοπωρινό βράδυ, λίγο μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μια τοπική εφημερίδα του Λας Βέγκας έγραφε για τα εγκαίνια ενός εστιατορίου με έναν πρωτόγνωρο τύπο εξυπηρέτησης: έναν μπουφέ όπου «τρως όσο αντέχεις».
Την ίδια εποχή, ο ανταγωνισμός των Ηνωμένων Πολιτειών με τη Σοβιετική Ενωση κυριαρχούσε στα πρωτοσέλιδα. Παράλληλα, όμως, εξελισσόταν και μια λιγότερο θεαματική αλλά εξίσου σημαντική «κούρσα»: εκείνη της αγροτικής παραγωγής. Η πρόοδος στη γενετική, η χρήση χημικών και η εκτεταμένη μηχανοποίηση σχεδόν τριπλασίασαν την αγροτική παραγωγή των ΗΠΑ μεταξύ 1948 και 2017.
Τι να κάνεις λοιπόν με όλη αυτή την αφθονία τροφίμων;
Τουλάχιστον τρεις θρύλοι του Λας Βέγκας ισχυρίζονταν ότι εφηύραν την ιδέα ενός τέτοιου μπουφέ. Η πιο γνωστή ιστορία αναφέρει ότι ο Χερμπ ΜακΝτόναλντ έβαλε μια νύχτα τυρί και αλλαντικά πάνω σε ένα μπαρ. «Οι παίκτες του καζίνου που περνούσαν από εκεί είπαν ότι πεινούσαν, και έτσι γεννήθηκε ο μπουφές», ανέφερε η νεκρολογία του ΜακΝτόναλντ το 2002. Αλλα καζίνα άνοιξαν μπουφέδες για να τρώνε οι επισκέπτες ανάμεσα στα παιχνίδια, λέει ο Μάικλ Γκριν, καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Νεβάδας στο Λας Βέγκας.
Με ένα εφάπαξ ποσό, οι άνθρωποι περνούσαν με το πιάτο τους μπροστά από σαλάτες, κρέατα, ζυμαρικά και θαλασσινά, δοκιμάζοντας λίγο από όλα πριν επιστρέψουν για να πάρουν κι άλλο.
Στο βιβλίο Neon Metropolis: How Las Vegas Started the Twenty-First Century, ο ιστορικός Χαλ Ρόθμαν αποδίδει, πάντως, την εφεύρεση του μπουφέ στον μαφιόζο Ντέιβι Μπέρμαν, ο οποίος εγκαταστάθηκε στο Λας Βέγκας το 1944. Σύμφωνα με τον Ρόθμαν, ο Μπέρμαν προσέλαβε έναν σεφ για να ταΐζει τους παίκτες του καζίνο του. «Ετσι γεννήθηκε μια παράδοση του Λας Βέγκας: ο μπουφές», έγραψε.
Οποια κι αν είναι η πραγματική ιστορία, οι μπουφέδες εξαπλώθηκαν γρήγορα σε ολόκληρη την Αμερική, μετατρεπόμενοι σε σύμβολο αφθονίας και καταναλωτικής ευημερίας. Με το πέρασμα των χρόνων, όμως, άρχισαν να υποχωρούν απέναντι στις αλυσίδες εστίασης με πιο ανεπίσημο χαρακτήρα.
Η πανδημία, το 2020, αποτέλεσε ακόμη ένα ισχυρό πλήγμα. Ξαφνικά, τα κοινόχρηστα τραπέζια γεμάτα φαγητό δεν έμοιαζαν πλέον τόσο ελκυστικά όσο άλλοτε.
Παρ’ όλα αυτά, ο δημοσιογράφος γαστρονομίας του Λας Βέγκας, Αλ Μαντσίνι, πιστεύει ότι οι μπουφέδες δεν πρόκειται να εξαφανιστούν. «Υπάρχει κάτι σχεδόν ενστικτώδες στο να γεμίζεις το πιάτο σου με ό,τι θέλεις. Ο κόσμος εξακολουθεί να το λατρεύει και πιστεύω πως θα το λατρεύει πάντα», λέει.
