Τι είναι αυτό που έχουν τα λούτρινα αρκουδάκια και κρατούν τα παιδιά προσκολλημένα εδώ και πάνω από έναν αιώνα; Από τα δύο στρογγυλά χνουδωτά αυτιά μέχρι τα μάτια-κουμπιά και τη μικρή μύτη, το αρκουδάκι συνεχίζει να αποτελεί ένα ομολογουμένως αξιολάτρευτο παιχνίδι.
Το αρκουδάκι «γεννήθηκε» το 1902, φτιαγμένο από υφάσματα και πριονίδι. Εμπνευστές του ήταν ο Μόρις και η Ρόουζ Μίχτομ, Εβραίοι ιδιοκτήτες ενός ζαχαροπλαστείου στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.
«Τίποτα δεν εκφράζει καλύτερα την παιδική ηλικία από ένα αρκουδάκι», δηλώνει ο Μάικλ Κίμελ, συγγραφέας του βιβλίου «Playmakers: The Jewish Entrepreneurs Who Created the Toy Industry in America» και απόγονος του Μόρις Μίχτομ. «Είναι ένα παιχνίδι εντελώς ουδέτερο ως προς το φύλο, αγαπητό τόσο από τα αγόρια όσο και από τα κορίτσια», προσθέτει.
Η ιστορία της έμπνευσης πίσω από τη δημιουργία του παιχνιδιού συνδέεται, μάλλον ανέλπιστα, με την αμερικανική πολιτική σκηνή.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Θίοντορ Ρούζβελτ κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού είχε αρνηθεί να πυροβολήσει μια δεμένη μαύρη αρκούδα. Το περιστατικό αυτό αποτυπώθηκε σε μια γελοιογραφία του Κλίφορντ Μπέριμαν, η οποία τράβηξε την προσοχή των Μίχτομ. Ετσι, δημιούργησαν το παιχνίδι «Teddy’s Bear» (η αρκούδα του Θίοντορ) ως φόρο τιμής στον Αμερικανό πρόεδρο.
Αφού πούλησαν μερικά, οι Μίχτομ δέχτηκαν περισσότερες παραγγελίες και σύντομα εμφανίστηκαν και οι πρώτοι μιμητές. «Το αρκουδάκι θεωρήθηκε ευρέως ως το πρώτο λούτρινο παιχνίδι που δεν ήταν κουκλάκι από πανί ή πορσελάνη», τονίζει ο Κίμελ.
Η εμφάνισή του και το κατάλληλο μέγεθος για παιδιά συνέβαλαν στο να γίνει γρήγορα ιδιαίτερα δημοφιλές. Μάλιστα, η επιτυχία του ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ορισμένοι ιεροκήρυκες ανησυχούσαν ότι τα λούτρινα αρκουδάκια θα διαφθείρουν με κάποιον τρόπο τα νεαρά κορίτσια και θα εξαφανίσουν την «επιθυμία» τους να γίνουν μητέρες.
Σήμερα, ένα αυθεντικό αρκουδάκι κατασκευασμένο από τους Μίχτομ κατέχει περίοπτη θέση στο Εθνικό Μουσείο Αμερικανικής Ιστορίας του Σμιθσόνιαν, ενώ η ίδια η λέξη «αρκουδάκι» έχει καταλήξει να ταυτίζεται παγκοσμίως με κάτι γλυκό και χαριτωμένο.
«Υπάρχουν άνθρωποι που όταν φεύγουν από το σπίτι για το πανεπιστήμιο ή για να παντρευτούν δεν μπορούν να αποχωριστούν το αρκουδάκι τους, επειδή τους συνδέει με εκείνη την αθώα παιδική ηλικία», καταλήγει ο Κίμελ.
