ΒΙΒΛΙΑ

Κάθε προσπάθεια να συστήσει κανείς την ποίηση σε μικρούς ή μεγάλους συνοδεύεται σήμερα από την επωδό της κρατούσας αντιποιητικής συνθήκης.

Είκοσι χρόνια μετά την κινηματογραφική μεταφορά του, το εκδοτικό φαινόμενο του Νταν Μπράουν μοιάζει λιγότερο με «ακραία» συνωμοσιολογία και περισσότερο με προάγγελο της εποχής της μεταλήθειας, όπου η ανάγκη για κρυφά νοήματα και εύκολες εξηγήσεις έχει γίνει καθημερινότητα.

Είναι κάποια πράγματα που δεν λέγονται. Που δεν τα φτάνει η γλώσσα. Από αυτά το πιο απρόσιτο είναι ο πόνος για τον θάνατο του παιδιού σου. Ο Σπύρος Μπουκάλας σκοτώθηκε στα είκοσί του, το 2011. «Εθνική οδός τροχαίο καραμπόλα. Νεαρός μοτοσικλετιστής»

Ισως πήρε το μάτι σας τον μίνι «ηθικό πανικό» που προκάλεσε το «Big Bang 1970-1973», ένα βιβλίο που ερευνά με πρωτότυπο και ανατρεπτικό τρόπο τον πολιτισμό στη διάρκεια της δικτατορίας.

Τα βιβλία πλέον ούτε τα λογοκρίνουν ούτε τα καίνε. Αλλά ούτε και τα πολυδιαβάζουν. Και όσα μένουν στα αζήτητα, οι εκδότες τους τα πάνε αδιάβαστα στις χωματερές ή στην πολτοποίηση της τρέντι ανακύκλωσης.

Στο παιδικό βιβλίο «Τα ψεματάκια του Φιν» (εκδ. Ψυχογιός), όταν ο μικρός ήρωας κατηγορεί την αδελφή του για μια ζημιά που έκανε ο ίδιος, εμφανίζεται πάνω από το κεφάλι του μια πιτσιλιά.

Για τα ποιήματα της Λουίζ Γκλικ και τον δρόμο για τον Κάτω Κόσμο.

Ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών Γιώργος Μέργος υποστηρίζει πως το πλουσιότατο πολιτιστικό κεφάλαιο της Ελλάδος αποτελεί δυνητικά σημαντικό άξονα σε ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο.

Η σχέση του συγγραφέα με το αλκοόλ υπήρξε σχεδόν αρχέγονη. Τα αποτελέσματα θαυματουργά και καταστροφικά μαζί. Πόσο γοητευτικό είναι σήμερα το «έκλυτο»;

Ηρθαν έτσι τα πράγματα ώστε να «αναδιφήσω» πρόσφατα ένα αρκετά μακρινό παρελθόν, αυτό της χουντοκρατίας, και ειδικότερα των πρώτων της χρόνων, του 1967 και του 1968.

Η διαδρομή του Βασίλη Λογοθετίδη στο θεατρικό σανίδι και στο ελληνικό σινεμά.

«Οι άνθρωποι παρατηρούμε με μεγεθυντικό φακό λίγα μόνο χιλιοστά του κόσμου και, γεμίζοντας το μάτι μας με αυτή τη μερίδα, πιστεύουμε πως βλέπουμε το όλον. Οταν όμως κάποιος κατεβάσει τον φακό, συγκλονίζεται από το μέγεθος που έχει μπροστά του. Δεν το χωράει ο νους του».