Ν.Δ.

Το «φλερτ» της Ν.Δ. με το συντηρητικό κοινό και το σχέδιο για Σαμαρά.

Στοχευμένες περιοδείες κορυφαίων στελεχών της Ν.Δ. στην Πελοπόννησο.

Το στοίχημα της Ν.Δ. για επανασύνδεση με τη βάση και τα «αγκάθια».

Η σκέτη διαφήμιση προηγείται του πολιτικού μάρκετινγκ. Οι «αισθητήρες» της είναι πιο ευαίσθητοι στις κοινωνικές αλλαγές απ’ ό,τι τα αντανακλαστικά των πολιτικών οργανισμών.

Η κυβέρνηση διαμορφώνει τη στρατηγική της, καθώς πλέον θεωρείται βέβαιο ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος.

Ο Μιτεράν είχε πει ότι «στην πολιτική περισσότερο από φίλους χρειάζεσαι εχθρούς». Οι εξελίξεις των τελευταίων ετών στη χώρα μας δείχνουν να τον επιβεβαιώνουν.

Είναι κοινό μυστικό πως η Βόρεια Ελλάδα είναι παραδοσιακά πιο συντηρητική πολιτικά από την υπόλοιπη χώρα. Και πράγματι, αν ρίξει κανείς μια ματιά στους εκλογικούς χάρτες, δύσκολα το αγνοεί.

Ο πολυκερματισμός του πολιτικού τοπίου είναι πρωτοφανής, ιδίως στον χώρο της αντιπολίτευσης. Παρά το κλισέ ότι «δεν υπάρχει αντιπολίτευση», ποσοτικά τουλάχιστον, αλλά και ως προς την ένταση του αντιπολιτευτικού λόγου, δεν υπάρχει έλλειμμα αλλά περίσσευμα αντιπολίτευσης.

Η εξωστρέφεια του Κώστα Καραμανλή, το εγχείρημα Σαμαρά και ο αφορισμός του «πάλκου».

Μετά και την ίδρυση των νέων κομμάτων Τσίπρα (ΕΛΑΣ) και Καρυστιανού (Ελπίδα για τη Δημοκρατία) αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για τις εκλογές που έτσι κι αλλιώς θα είναι πρόωρες, αφού τον Ιούνιο του 2027, όταν η Ελλάδα θα αναλάβει την προεδρία της Ε.Ε., θα πρέπει η χώρα να έχει νέα κυβέρνηση.

Τα πράγματα επί σχεδόν σαράντα χρόνια ήταν ξεκάθαρα. Υπήρχαν τα δύο μεγάλα κόμματα, ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, και με σταθερή παρουσία το τρίτο και μικρότερο στήριγμα του συστήματος, το ΚΚΕ.

Σαν να μην αρκούσαν οι παρωχημένοι ιδεολογικοί διαχωρισμοί, η πολιτική σκηνή μας επιβαρύνεται και από επιπόλαιες συμπεριφορές που δυσχεραίνουν τη διαμόρφωση αποτελεσματικών προγραμμάτων και αποκλείουν τη συνεργασία. Τ