Ποια είναι άραγε η ισορροπία του Κώστα Καραμανλή μεταξύ του «αφήνω διαρκώς σοβαρές αιχμές κατά της κυβέρνησης» και του «δεν θέλω να αποκοπώ πλήρως από την παράταξη»; Η απάντηση δεν είναι εύκολη, για δύο λόγους. Από τη μία, ο τρόπος που μιλάει ο πρώην πρωθυπουργός –αποφεύγοντας να κατονομάσει τον νυν πρωθυπουργό αλλά και την παράταξη την οποία ίδρυσε ο θείος του και της οποίας ο ίδιος ηγήθηκε επί δώδεκα χρόνια– δημιουργεί, και ορθώς, την εντύπωση ότι θέλει να κρατήσει τα προσχήματα.
Σε αντίθεση με τον Αντώνη Σαμαρά, που έχει ζωστεί με «πυρηνικά όπλα». Από την άλλη, όμως, τα λόγια του κ. Καραμανλή αποδομούν όλες τις βασικές πολιτικές της κυβέρνησης, ώστε πολλοί να θεωρούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός ασκεί τελικά την πιο σκληρή αντιπολίτευση στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αυτό αποτυπώθηκε και στην τελευταία του ομιλία.
Η κόκκινη γραμμή – Πολλοί ψηφοφόροι της Ν.Δ. εκτιμούν τον Καραμανλή και ταυτόχρονα στηρίζουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη. «Οι πολίτες δεν τα βλέπουν μαύρο ή άσπρο», σημειώνει στέλεχος της παράταξης. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν θέλει να περάσει αυτή την κόκκινη γραμμή.
Ο κ. Καραμανλής «πυροβόλησε στην καρδιά» της κυβέρνησης: εξέφρασε σαφείς αμφιβολίες για την πολιτική των «ήρεμων νερών» στα ελληνοτουρκικά, ενώ ταυτόχρονα επικεντρώθηκε –για πρώτη φορά τόσο εμφατικά σε δημόσια τοποθέτησή του– στο ζήτημα των υποκλοπών, λέγοντας ότι πλήττουν τη δημοκρατία, και μίλησε επίσης για χειραγώγηση της Δικαιοσύνης. Παρά το γεγονός ότι η ομιλία Καραμανλή ερμηνεύτηκε για μία ακόμη φορά διαφορετικά –με κάποιους να βλέπουν πως «κινήθηκε στα γνωστά πλαίσια»–, οι περισσότεροι διέκριναν κλιμάκωση.
«Θα κλείσει το μάτι»
Με δεδομένο ότι ο έτερος πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ετοιμάζει μεθοδικά το νέο κόμμα, το πρώτο ερώτημα είναι σε ποιον βαθμό και με ποιον τρόπο θα τον στηρίξει ο Κώστας Καραμανλής. «Η στήριξη θεωρείται δεδομένη», λέει στην «Κ» πηγή από τον καραμανλοσαμαρικό χώρο. Αλλά πώς; Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί βρίσκονται βέβαια εδώ και καιρό σε κοινή τροχιά. Οι απόψεις τους σχεδόν ταυτίζονται. Ο Καραμανλής θέλει να στηρίξει το εγχείρημα Σαμαρά –εφόσον αυτό προχωρήσει οριστικά–, αλλά όχι με τρόπο που θα εγγραφεί στη συνείδηση των ψηφοφόρων της Ν.Δ. ως ταύτιση με κάτι που πληγώνει την παράταξη.
Η εξίσωση δεν είναι εύκολη, καθώς υπάρχει μια παράμετρος που δυσχεραίνει την ισορροπία: πολλοί ψηφοφόροι της Ν.Δ. εκτιμούν τον Καραμανλή και ταυτόχρονα στηρίζουν σήμερα τον Κυριάκο Μητσοτάκη. «Οι πολίτες δεν τα βλέπουν μαύρο ή άσπρο», σημειώνει στην «Κ» στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Καραμανλής, συνεπώς, δεν θέλει να περάσει αυτή την κόκκινη γραμμή, αλλά ταυτόχρονα, όπως λένε πηγές κοντά του, «θέλει να κλείσει το μάτι προς το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά».
«Εγώ θα είμαι πάντα Ν.Δ.» – Σε πρόσφατη συζήτηση με βουλευτή της Ν.Δ., ο Κώστας Καραμανλής είπε ότι «εγώ θα είμαι πάντα Ν.Δ.» – μια φράση που επιδέχεται πολλές ερμηνείες, καθώς υπαινίσσεται και το ερώτημα κατά πόσον η σημερινή Ν.Δ. είναι, κατά τον κ. Καραμανλή, «κανονική» Ν.Δ.
Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι το επόμενο διάστημα θα συνεχίσει την ίδια τακτική: να αποδομεί την κυβέρνηση, χωρίς να την κατονομάζει. «Για τον Καραμανλή οι λέξεις παίζουν πρωτεύοντα ρόλο», σημειώνει άλλη πηγή. Οσο αιχμηρές κι αν είναι, δεν θα πει ποτέ δημόσια κάτι «εναντίον της Ν.Δ.». Σύμφωνα άλλωστε με πληροφορίες, ο κ. Καραμανλής σε πρόσφατη συζήτηση με βουλευτή της Ν.Δ., με τον οποίο συνομιλεί με μεγάλη ειλικρίνεια, είπε ότι «εγώ θα είμαι πάντα Ν.Δ.» – μια φράση που επιδέχεται πολλές ερμηνείες, καθώς υπαινίσσεται και το ερώτημα κατά πόσον η σημερινή Ν.Δ. είναι, κατά τον κ. Καραμανλή, Ν.Δ.
Αμοιβαίο ενδιαφέρον
Ενα άλλο κομμάτι του παζλ που σχηματίζεται μεταξύ Μαξίμου και Καραμανλή είναι το αμοιβαίο ενδιαφέρον. Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει με τον Αντώνη Σαμαρά –από τον οποίο ξέρουν τι να περιμένουν–, το Μαξίμου παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή τις κινήσεις του κ. Καραμανλή, κάτι που αποκαλύπτει ότι τον θεωρούν «κρίσιμο παίκτη». Πριν από την ομιλία του, την περασμένη Τρίτη, κυβερνητικές πηγές επεδείκνυαν κινητικότητα και ενδιαφέρον για όσα επρόκειτο να πει ο πρώην πρωθυπουργός. Αντιστοίχως, και καραμανλικές πηγές δεν είναι καθόλου αδιάφορες για το πώς εισπράττει το Μαξίμου τις αιχμηρές ομιλίες του.
Το Μαξίμου θεωρεί ότι προς το παρόν ο κ. Καραμανλής «κινείται εντός ορίων» και δεν υπάρχει λόγος αντίδρασης. Μπαίνει, ωστόσο, ένας αστερίσκος. Εάν, όσο πλησιάζουν οι εκλογές, η Ν.Δ. κινείται γύρω στο 30% και ο πρωθυπουργός αισθάνεται ισχυρός, ενώ ο κ. Καραμανλής κλιμακώσει περαιτέρω την κριτική του, τότε δεν αποκλείεται να δούμε αλλαγή τακτικής. Ο πρωθυπουργός δέχεται εισηγήσεις να προχωρήσει σε εκλογές με ένα πιο καθαρό αφήγημα – να παρουσιάσει τα επιτεύγματα των δύο θητειών του και παράλληλα να απαντήσει ευθέως, «τραβώντας διαχωριστική γραμμή» από το παρελθόν. Αυτή η τακτική θεωρείται από τους εισηγητές της win-win: εάν η Ν.Δ. δεν πάρει αυτοδυναμία, θα πληγούν και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί που «έβλαψαν την παράταξη» – κριτική που δέχεται ήδη ο κ. Σαμαράς. Εάν, όμως, ο πρωθυπουργός σταθεί όρθιος, θα έχει πετύχει «μεγάλη νίκη» έναντι και των δύο ισχυρών επικριτών του.
«Για κανένα»
Ολα αυτά βεβαίως θα εξαρτηθούν κυρίως από το εάν θα προχωρήσει τελικώς στην ίδρυση κόμματος ο κ. Σαμαράς. Το ερώτημα είναι: εφόσον ο κ. Σαμαράς ανακοινώσει το κόμμα του, θα δώσει το «παρών» ο κ. Καραμανλής σε κάποια προεκλογική του συγκέντρωση – κάτι που θα αποτελούσε σαφές σήμα στήριξης του νέου φορέα; Η απάντηση είναι αρνητική: ο Καραμανλής δεν βρίσκεται στο «πάλκο» της πολιτικής σκηνής και δεν θα ανέβει σ’ αυτό για κανένα κόμμα.
