Κώστας Βαϊμάκης

Δυστυχώς, ο Ανδρέας Τεττέη δεν ξέμπλεξε ούτε με τον παραλογισμό ούτε με το τυφλό μίσος, ούτε με την οπαδική καφρίλα. Και ούτε θα ξεμπλέξει, όσο αγωνίζεται στην Ελλάδα.

Οι τεράστιες απαιτήσεις και η υπέρμετρη αισιοδοξία, συνήθως, φέρνουν παταγώδεις αποτυχίες, που είναι δύσκολο να διαχειριστείς. Ισχύει και για τον μπασκετικό Παναθηναϊκό.

Η επιτυχία της επιλογής του Μάρκο Νίκολιτς από την ΑΕΚ το περασμένο καλοκαίρι και τον πήχυ έβαλε ψηλά και γκρέμισε διάφορα στερεότυπα.

Οι «πράσινοι» πρέπει να πάνε στη Βαλένθια, όπως ο Ρόκι στη Σοβιετική Ενωση στο «Ρόκι 4»: να φάνε «ξύλο», να υποφέρουν, να ματώσουν και στο τέλος να είναι αυτοί που έμειναν όρθιοι.

Η σειρά του Παναθηναϊκού με τη Βαλένθια για τα playoffs της Euroleague είναι περισσότερο πνευματική αναμέτρηση, παρά αγωνιστική.

Η δουλειά του προπονητή είναι παντού δύσκολη, η θέση του παρομοιάζεται συχνά με «ηλεκτρική καρέκλα» αλλά η αλήθεια είναι ότι ο πάγκος του Παναθηναϊκού έχει υπερβολικά πολλά βολτ.