Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, η πρόκριση στο Final 4 της Αθήνας για τον Παναθηναϊκό δεν χάθηκε στο πέμπτο ματς στη Βαλένθια, αλλά στα δύο ματς στο Telecom Center. Εκεί είχε τα πάντα με το μέρος του ο Παναθηναϊκός και εκεί όφειλε να έχει τελειώσει τη σειρά: είχε το διπλό break, την ψυχολογία, τον κόσμο, το μομέντουμ, την εμπειρία από τέτοιου είδους καταστάσεις, ώστε να κάνει «σκούπα» και να τελειώσει τη σειρά με 3-0. Είδε όμως το 0-2 ως «μαξιλαράκι», μπήκε χαλαρός στο τρίτο ματς, έδωσε θάρρος και ελπίδες στους Ισπανούς για το τέταρτο ματς και πέταξε τους κόπους του στα σκουπίδια, βλέποντάς τους να ισοφαρίζουν. Κι όση αισιοδοξία κι αν έβγαζε ο ιδιοκτήτης της ομάδας, ο προπονητής και οι παίκτες πριν από το πέμπτο ματς, ήταν απόλυτα σαφές ότι το φαβορί δεν ήταν ο Παναθηναϊκός και ότι πολύ δύσκολα θα έκαναν και τρίτο διπλό. Καμία σειρά άλλωστε δεν έχει κριθεί ποτέ με πέντε σπασίματα έδρας.
Οι (λίγες) δικαιολογίες
Αν θέλει ο Παναθηναϊκός να ψάξει για δικαιολογίες, μπορεί να βρει μερικές. Η διαιτησία ήταν όντως «εχθρική», σε όλα τα παιχνίδια, αλλά όχι καθοριστική για την έκβαση της σειράς. Στα δυο πρώτα ματς στη Βαλένθια, δεν πήρε σφυρίγματα ο φιλοξενούμενος, αλλά ήταν «σκληρός», ανθεκτικός στο «ξύλο», συγκεντρωμένος και πήρε τα παιχνίδια στο τέλος. Αν θέλει επίσης κάποιος να σταθεί στην απουσία του Σλούκα, έχει κάθε λόγο να το κάνει: ο floor general της ομάδας έλειψε, ειδικά στα κομμάτια των αγώνων που η ομάδα είχε ανάγκη από ένα καθαρό μυαλό, νηφάλιες αποφάσεις και οργάνωση χωρίς πρεμούρα. Διότι όσο το παιχνίδι ήταν run and gun, ο Σλούκας δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί αμυντικά στον τρελό ρυθμό των Ισπανών. Και κάπου εδώ σταματάνε οι –όποιες– δικαιολογίες.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Τα (σοβαρά) λάθη
Ο Παναθηναϊκός δεν προετοιμάστηκε όπως έπρεπε για το πέμπτο ματς – δεν το λέμε εμείς, το είπε ο Ματίας Λεσόρ. Θα πρόσθετα ότι δεν ήταν επαρκώς προετοιμασμένος ούτε για τα δύο ματς της Αθήνας, αλλά το γεγονός ότι κρίθηκαν αμφότερα στο σουτ, με έναν τρόπο «καμουφλάρισε» πολλά πράγματα που έγιναν και άλλα τόσα που δεν έγιναν. Ο οργανισμός της ομάδας αναλώθηκε υπερβολικά στην τιμωρία του Δημήτρη Γιαννακόπουλου – μέχρι που κάποιοι πίστεψαν στα σοβαρά ότι ο Παναθηναϊκός έχασε στο τρίτο παιχνίδι, ώστε ο ιδιοκτήτης του να δώσει το «παρών» στον τελικό του Final 4. Ο Εργκίν Αταμάν, μετά το 0-2, αποφάσισε να πάει με την ίδια ακριβώς νοοτροπία και στα δύο ματς της Αθήνας, ποντάροντας τα ρέστα του στο ένστικτο και την προσωπικότητα των παικτών του, την εμπειρία και την ποιότητά τους – βρέθηκε να «κυνηγάει» στο σκορ και να προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα με ηρωισμούς και ατομικές ενέργειες. Δεν του βγήκε στα δύο ματς της Αθήνας, δεν θα μπορούσε να του βγει στο ακόμα πιο δύσκολο, απαιτητικό και κουραστικό πέμπτο ματς.
Ο κόουτς Μαρτίνεθ έβαζε και έβγαζε παίκτες για να κρατήσει τα επίπεδα ενέργειας ψηλά. Ο κόουτς Αταμάν αποφάσισε να «ζήσει και να πεθάνει» με συγκεκριμένους παίκτες, οι οποίοι στο τέλος είχαν κουρασμένα πόδια και ακόμα πιο κουρασμένα μυαλά. Η Βαλένθια στο πέμπτο ματς έβαζε τα τρίποντα, έψαχνε συνέχεια τους αιφνιδιασμούς, πήγαινε με δύναμη στα επιθετικά ριμπάουντ, έπαιζε άμυνα στα όρια του φάουλ σχεδόν σε κάθε φάση, διάβαζε κάθε mismatch, κάθε αδυναμία της «πράσινης» άμυνας, κάθε κενό μέσα στη ρακέτα του Παναθηναϊκού. Οι «πράσινοι» από τη μεριά τους επέλεξαν το hero-ball, το ένας εναντίον όλων, τα «σκοτωμένα» σουτ, τις υπερβολές. Κι όπως γίνεται συνήθως, στο τέλος επιβραβεύεται αυτός που επέλεξε την «κανονικότητα», αυτός που έμεινε πιστός στις αρχές, αυτός τελικά που έκανε τόσα πράγματα σωστά μέσα στη χρονιά ώστε να τερματίσει δεύτερος και όχι αυτός που έκανε τόσα πράγματα λάθος ώστε να τερματίσει έβδομος.
«Ταμείο» στο τέλος
Οι ευθύνες θα επιμεριστούν όταν πρέπει και με τον τρόπο που πρέπει – υπάρχει ακόμα το πρωτάθλημα, παρά την απογοήτευση που λογικό είναι να πλανάται πάνω από όλο τον οργανισμό. Οι ευθύνες του Αταμάν είναι ξεκάθαρες, αλλά το να «σταυρώσει» κανείς αυτή τη στιγμή τον προπονητή που έφερε το 7ο ευρωπαϊκό πριν από δύο χρόνια, δεν έχει νόημα όσο η σεζόν έχει ακόμα «ζωή», ούτε να βγάζει κανείς «άσχετο» και «μυρωδιά» κάποιον που πήρε τρεις Ευρωλίγκες. Ολα θα συζητηθούν όταν πρέπει να συζητηθούν, με ηρεμία και καθαρό μυαλό, κι αν ο Παναθηναϊκός γυρίσει σελίδα, τότε θα πρέπει η επιλογή που θα γίνει για την επόμενη μέρα να είναι πολύ συνετή, πολύ προσεκτική και μακριά από αποφάσεις που λαμβάνονται εν θερμώ. Και να είναι επίσης συμβατή με ένα ρόστερ που παραμένει ποιοτικό, αλλά δεν αξιοποιήθηκε όσο έπρεπε, δεν «δουλεύτηκε» όπως μπορούσε και θέλει απλώς μερικές στοχευμένες προσθαφαιρέσεις και ένα restart, για να ξεδιπλώσει στο παρκέ αυτά που μπορεί να κάνει.
