ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ

Γιατί οι ανέστιοι του προοδευτικού χώρου αποφάσισαν να κινηθούν μακριά από τα κομματικά «χαρακώματα».

Οι δύο άνδρες μοιάζουν αρκετά. Προωθήθηκαν από τους πολιτικούς τους χώρους σαν σωτήρες, διεκδίκησαν θέσεις και αξιώματα που δεν αντιστοιχούσαν στα ταλέντα τους, κέρδισαν εκλογές με διακηρύξεις που δεν τήρησαν, συμμάχησαν με αντιπάλους […]

Για όσους δεν έχουν βιωματική εμπειρία στον χώρο της Αριστεράς είναι δύσκολο να καταλάβουν τις βαθιές αιτίες των έξι διασπάσεων του ΣΥΡΙΖΑ από το 2015 μέχρι σήμερα (ΛΑΕ, Πλεύση, ΜέΡΑ25, Κόσμος, Δημοκράτες, Νέα Αριστερά).

Διάφοροι πολιτικοί επιστήμονες έχουν καταπιαστεί κατά καιρούς με αυτό που φαντάζει ως ελληνικό παράδοξο. Το 1974 το ΠΑΣΟΚ πήρε 13,6%. Επτά χρόνια αργότερα, το 1981, πήρε 48%.

«Η φαντασία δεν είναι απλώς η ικανότητα να συνδυάζουμε στοιχεία που είναι ήδη δεδομένα για να παραγάγουμε μια άλλη παραλλαγή μιας ήδη δεδομένης μορφής· η φαντασία είναι η ικανότητα του θέτειν νέες μορφές»

«Το έθνος είμαστε [ε]μείς». Το άρθρο αυτό που δημοσιεύθηκε στον «Ριζοσπάστη» λίγο πριν από τη δικτατορία Μεταξά συμπυκνώνει ένα από τα πιο επιτυχημένα rebranding του 20ού αιώνα.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης θα επιδιώξει να εμφανίζεται ο ίδιος ως ο κύριος πολιτικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Το όνομα και την ιδρυτική διακήρυξη του νέου κόμματος θα παρουσιάσει απόψε στο Θησείο ο Αλέξης Τσίπρας.

Σε ποιους ψηφοφόρους στοχεύουν Ανδρουλάκης, Τσίπρας και Καρυστιανού στη μάχη για τη δεύτερη θέση.

Το πρόβλημα της αντιπολιτευτικής αναξιοπιστίας ξεκινάει από τον εκπεφρασμένο εκλογικό στόχο: «Να νικήσουμε τη Ν.Δ.! Να διώξουμε τη Δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη!».

Αν κοιτάξει κανείς τα κομματικά συστήματα των εδραιωμένων δημοκρατιών, θα διαπιστώσει πως η ιδεολογική κατανομή των κομμάτων δεν είναι συμμετρική: συνήθως τα κόμματα της Αριστεράς είναι περισσότερα.

Συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα θεωρούν κρίσιμο το κόμμα που θα δημιουργήσει να προηγείται του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις.