ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ

Το πρόβλημα της αντιπολιτευτικής αναξιοπιστίας ξεκινάει από τον εκπεφρασμένο εκλογικό στόχο: «Να νικήσουμε τη Ν.Δ.! Να διώξουμε τη Δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη!».

Αν κοιτάξει κανείς τα κομματικά συστήματα των εδραιωμένων δημοκρατιών, θα διαπιστώσει πως η ιδεολογική κατανομή των κομμάτων δεν είναι συμμετρική: συνήθως τα κόμματα της Αριστεράς είναι περισσότερα.

Συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα θεωρούν κρίσιμο το κόμμα που θα δημιουργήσει να προηγείται του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις.

Σχετικά άμεσα η ίδρυση κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος ανέφερε ότι «δεν είναι ο στόχος μας να κάνουμε αντιπολίτευση στον Μητσοτάκη, αλλά να κερδίσουμε την κυβέρνηση Μητσοτάκη».

Η πολυθρόνα της δεύτερης θέσης χωράει έναν. Και σ’ αυτή τη φάση αυτός θα είναι είτε το ΠΑΣΟΚ είτε το κόμμα Τσίπρα. Βάσει δημοσκοπήσεων θα μπορούσε να είναι και το κόμμα Καρυστιανού, οι τάσεις του εγχειρήματος, ωστόσο, μοιάζουν πτωτικές.

Στην πρόσφατη ιστορία της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, υπάρχουν πολλές απόπειρες σύγκλισης διαφορετικών ρευμάτων του προοδευτικού χώρου με ανομοιόμορφα αποτελέσματα.

ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά κατέθεσαν πρόταση για Προανακριτική παρά το γεγονός ότι την περασμένη εβδομάδα η Χαριλάου Τρικούπη είχε υποβάλει ανάλογο αίτημα.

Ο πρώην πρωθυπουργός προκαλεί νέους «πονοκεφάλους» στους παλαιούς συντρόφους του, οι οποίοι προσπαθούν να ανασυγκροτηθούν.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας ήταν πολλά πράγματα. Ενα όμως σίγουρα το ξεχώριζε: ήταν το κόμμα της ηθικής ακεραιότητας.

Το σκηνικό στην Κεντροαριστερά ενώ η επόμενη εκλογική αναμέτρηση πλησιάζει.

Πώς θα επηρεάσει τη μάχη της δεύτερης θέσης –μεταξύ ΠΑΣΟΚ, Τσίπρα και Καρυστιανού– τυχόν άμεση προσφυγή στις κάλπες.

Το πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ επανέφερε με ένταση το ερώτημα του αν πρόκειται για ένα κόμμα σε αναζήτηση ρόλου ή για έναν πολιτικό χώρο που μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να επιστρέψει κάποια στιγμή στην εξουσία.