Τασούλα Καραϊσκάκη

Δεν προλαβαίνει ο ανθρώπινος νους να αφομοιώσει τις τεχνολογικές αλλαγές που ξεδιπλώνονται ακατάπαυστα. Να τις κατευθύνει σταθερά σε πεδία που θα ωφελήσουν το είδος. Ο κόσμος αλλάζει λίγο ώς πολύ ερήμην της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων.

Από την Κολομβία στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και από την ανακάλυψη του Διαδικτύου στη δημιουργία ενός οικοσυστήματος έρευνας και καινοτομίας για δορυφόρους και επίγειες εφαρμογές.

Με δρόμο χωρίς ορατή δυνατότητα επιστροφής μοιάζει η πληθυσμιακή μας συρρίκνωση. Βρισκόμαστε ήδη πολύ μακριά από το 1981, όταν πρωτοχάσαμε το τρένο της αναπλήρωσης των γενεών, δηλαδή της γέννησης τουλάχιστον 2,1 παιδιών ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας· 44 χρόνια ανύπαρκτων και στη συνέχεια όψιμων και αναποτελεσματικών ημιμέτρων παγίωσαν την υπογεννητικότητα. Το 2010 για πρώτη φορά οι […]

«Δωδεκάχρονος τραυματίστηκε σοβαρά όταν έπεσε από μπαλκόνι στην προσπάθεια να διαρρήξει σπίτι στην Πάτρα». Το συμβάν έγινε αμέσως κορυφή ενός υποτιμημένου παγόβουνου. Ανασύρθηκαν όλα τα σχετικά συμβάντα. «Ανήλικοι έγδυναν καταστήματα, σπίτια, αυτοκίνητα», «λήστευαν πεζούς και μποτιλιαρισμένους οδηγούς», «άρπαζαν αλυσίδες από τον λαιμό περαστικών»… Εάν χθες στον πυρήνα του πολυσυζητημένου ζητήματος της βίας των ανηλίκων ήταν […]

Με έδρα τον «Δημόκριτο», μια ελληνική startup χρησιμοποιεί τα μικροφύκη με σκοπό να αντιστρέψει την κλιματική αλλαγή και να δώσει λύση στο παγκόσμιο επισιτιστικό πρόβλημα. Μέχρι στιγμής τα καταφέρνει περίφημα, γνωρίζοντας διεθνή αναγνώριση.

Επέστρεψαν κατά σμήνη στους δρόμους. Τα βλέπεις να ελίσσονται ανάμεσα σε αυτοκίνητα, να κινούνται ανάποδα σε μονόδρομους, να τρέχουν πάνω σε πεζοδρόμια συχνά με δύο αναβάτες. Και να είναι παρατημένα παντού, σε πεζοδρόμια, πάνω σε νησίδες κεντρικών δρόμων, σε πλατείες, σε προκυμαίες, σε ράμπες ΑμεΑ. Αναμένουν τον επόμενο χρήστη να κατεβάσει την εφαρμογή της εταιρείας […]

Με την καχυποψία κυκλώνουμε τα πάντα: τους πολιτικούς, τους θεσμούς, τον πλησίον, ακόμη και σε ημέρες αγάπης, όπως οι σημερινές αναστάσιμες. Στο μέτρημα της κατά πάντων δυσπιστίας, οι αριθμοί όλο και ανηφορίζουν. Μολονότι πάντοτε βγάζαμε εύκολα από το εσωτερικό μας ντουλάπι ισχυρές αμφιβολίες, τώρα το κάνουμε μαζικότερα.

Στο «μεγάλο αφεντοπάλατο της πλάσης» δεν αρκεί ως «σκεπή ο ουρανός», όπως έλεγε ο ποιητής. Ούτε ένα καλύβι ή ένα τσαντίρι. Ομως εκείνο που αρκεί δεν είναι πια προσιτό στη νέα παραγωγική γενιά. Η ίδια η ζωή ξεδιπλώνει τ’ απαραμείωτα δεδομένα και πορίσματα μελετών επαληθεύουν μεγέθη και αιτίες. Σε όλον τον ανεπτυγμένο κόσμο είναι πρόβλημα […]

Στην Ελλάδα η άνοιξη δεν είναι εποχή, είναι λαχτάρα, όμως δεν κρατάει πολύ. Το οργιαστικό χορτάρι θα γίνει γρήγορα εύφλεκτη ύλη. Φέτος, που πρέπει να κουρευτεί έως τις 30 Απριλίου, πέρα από ευφραντικό σκηνικό είναι μαζί προειδοποίηση και εντολή. Η 75χρονη Μαρία, η οποία ζει μόνη σε κτήμα 8 στρεμμάτων στα Μεσόγεια, κάθεται πολλή ώρα […]

Δεν είναι εύκολο στην εποχή της αστραπιαίας διάδοσης και της επικοινωνιακής διόγκωσης μιας βόμβας από αλληλοσυμπληρούμενες «θεωρίες», οι άμεσα εμπλεκόμενοι να δράσουν ψύχραιμα. Ομως οφείλουν να το κάνουν, ιδίως εάν αφορά μια τραγωδία που έκοψε βίαια τη ροή του χρόνου σε ένα ανυποψίαστο πριν και σε ένα ταραγμένο μετά, εάν συνδέεται με μια υπόθεση-κλειδί στην […]

«Οταν έρχεται η δυνατή μπόρα και ρημάζει τα δέντρα μας, τον ανθό τους, τον καρπό τους, τότε είμαστε πολύ δυστυχισμένοι», έλεγε με πικρία αγρότης στην Ηλεία. Το πρόσωπο σκοτεινό, όπως άλλων στεριανών και νησιωτών σε παρόμοιες ώρες. Κομπολόι που μακραίνει γρήγορα η λίστα των καταστροφών…

Ζούμε μια έξαρση της καθημερινής μικροανομίας. Σαν να ελευθερώθηκε από τα γνώριμα αναχρονιστικά βάθη μια δέσμη μικροβαρβαροτήτων, για καιρό σχετικά ελεγχόμενων. Το βλέπουμε στον δρόμο, στη σκηνή αδιάλειπτης έντασης και καταπάτησης των κανόνων. Σε όσους οδηγούν όπως τους εξυπηρετεί – χωρίς δίπλωμα, σε λεωφορειοδρόμους, ανάποδα σε μονοδρόμους, σε πεζοδρόμους, ή σαν να βρίσκονται στην άσφαλτο […]