Τασούλα Καραϊσκάκη

Επέστρεψαν κατά σμήνη στους δρόμους. Τα βλέπεις να ελίσσονται ανάμεσα σε αυτοκίνητα, να κινούνται ανάποδα σε μονόδρομους, να τρέχουν πάνω σε πεζοδρόμια συχνά με δύο αναβάτες. Και να είναι παρατημένα παντού, σε πεζοδρόμια, πάνω σε νησίδες κεντρικών δρόμων, σε πλατείες, σε προκυμαίες, σε ράμπες ΑμεΑ. Αναμένουν τον επόμενο χρήστη να κατεβάσει την εφαρμογή της εταιρείας […]

Με την καχυποψία κυκλώνουμε τα πάντα: τους πολιτικούς, τους θεσμούς, τον πλησίον, ακόμη και σε ημέρες αγάπης, όπως οι σημερινές αναστάσιμες. Στο μέτρημα της κατά πάντων δυσπιστίας, οι αριθμοί όλο και ανηφορίζουν. Μολονότι πάντοτε βγάζαμε εύκολα από το εσωτερικό μας ντουλάπι ισχυρές αμφιβολίες, τώρα το κάνουμε μαζικότερα.

Στο «μεγάλο αφεντοπάλατο της πλάσης» δεν αρκεί ως «σκεπή ο ουρανός», όπως έλεγε ο ποιητής. Ούτε ένα καλύβι ή ένα τσαντίρι. Ομως εκείνο που αρκεί δεν είναι πια προσιτό στη νέα παραγωγική γενιά. Η ίδια η ζωή ξεδιπλώνει τ’ απαραμείωτα δεδομένα και πορίσματα μελετών επαληθεύουν μεγέθη και αιτίες. Σε όλον τον ανεπτυγμένο κόσμο είναι πρόβλημα […]

Στην Ελλάδα η άνοιξη δεν είναι εποχή, είναι λαχτάρα, όμως δεν κρατάει πολύ. Το οργιαστικό χορτάρι θα γίνει γρήγορα εύφλεκτη ύλη. Φέτος, που πρέπει να κουρευτεί έως τις 30 Απριλίου, πέρα από ευφραντικό σκηνικό είναι μαζί προειδοποίηση και εντολή. Η 75χρονη Μαρία, η οποία ζει μόνη σε κτήμα 8 στρεμμάτων στα Μεσόγεια, κάθεται πολλή ώρα […]

Δεν είναι εύκολο στην εποχή της αστραπιαίας διάδοσης και της επικοινωνιακής διόγκωσης μιας βόμβας από αλληλοσυμπληρούμενες «θεωρίες», οι άμεσα εμπλεκόμενοι να δράσουν ψύχραιμα. Ομως οφείλουν να το κάνουν, ιδίως εάν αφορά μια τραγωδία που έκοψε βίαια τη ροή του χρόνου σε ένα ανυποψίαστο πριν και σε ένα ταραγμένο μετά, εάν συνδέεται με μια υπόθεση-κλειδί στην […]

«Οταν έρχεται η δυνατή μπόρα και ρημάζει τα δέντρα μας, τον ανθό τους, τον καρπό τους, τότε είμαστε πολύ δυστυχισμένοι», έλεγε με πικρία αγρότης στην Ηλεία. Το πρόσωπο σκοτεινό, όπως άλλων στεριανών και νησιωτών σε παρόμοιες ώρες. Κομπολόι που μακραίνει γρήγορα η λίστα των καταστροφών…

Ζούμε μια έξαρση της καθημερινής μικροανομίας. Σαν να ελευθερώθηκε από τα γνώριμα αναχρονιστικά βάθη μια δέσμη μικροβαρβαροτήτων, για καιρό σχετικά ελεγχόμενων. Το βλέπουμε στον δρόμο, στη σκηνή αδιάλειπτης έντασης και καταπάτησης των κανόνων. Σε όσους οδηγούν όπως τους εξυπηρετεί – χωρίς δίπλωμα, σε λεωφορειοδρόμους, ανάποδα σε μονοδρόμους, σε πεζοδρόμους, ή σαν να βρίσκονται στην άσφαλτο […]

«Σπάνια ζωγράφος αποτύπωσε πάνω στον καμβά ερωτικές αφές, θα έλεγα το άρωμα της σάρκας, εκείνη την ιδιαίτερη για κάθε σώμα υγρασία που το κάνει στον άλλο τυραννικά ποθητό», έγραφε ο Κώστας Γεωργουσόπουλος για τον Παύλο Μοσχίδη…

Η κατάδυση στους βίους των «μοναχικών ηρώων», το φως και το σκοτάδι της Ελλάδας και η βιογραφία του ξεχασμένου ποιητή που εκτελέστηκε το ’42 στην Καισαριανή.

Η προτεινόμενη από την Κομισιόν εργαλειοθήκη επιβίωσης των Ευρωπαίων πολιτών ήχησε στα αυτιά αρκετών σαν τη σειρήνα πριν από τον βομβαρδισμό· σκέφτηκαν, «πάμε για πόλεμο;». Και φούσκωσε το κύμα θεωριών συνωμοσίας για ευρω-αποφάσεις περί συγκρούσεων. Στην πραγματικότητα η συζήτηση για το κιτ με τροφή, νερό, φάρμακα για τρεις μέρες, έγγραφα, φακό, μπαταρίες, σπίρτα, σουγιά, ραδιόφωνο […]

Εχει ρίζες στο παρελθόν το τραμπικό κυνήγι των ερευνητών, το «αλυσοπρίονο» σε επιστημονικά ιδρύματα και ζωτικούς διεθνείς οργανισμούς για τη φτώχεια, την υγεία και το κλίμα. Κατά την περίοδο της πανδημίας, ο Τραμπ μετείχε ενεργά στο ανορθολογικό κατηγορητήριο κατά της επιστήμης ως ελιτίστικης και αντίθετης στην ανθρώπινη φύση.

Εχουν μεταμορφώσει τον κόσμο, με τα μαρτύρια και τα θαύματά του, σε ένα εκθαμβωτικό διασυνδεδεμένο χωριό τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ομως οι αλγόριθμοί τους, σχεδιασμένοι να κινητοποιούν και να κρατούν εντός τους τον χρήστη, παράλληλα ενισχύουν τα άκρα, οξύνουν την πόλωση, δίνουν βήμα στους φωνασκούντες και τα τρολ, διαταράσσουν την ελεύθερη ανταλλαγή ιδεών, διανέμουν προσαρμοσμένο […]