Στην Ελλάδα η άνοιξη δεν είναι εποχή, είναι λαχτάρα, όμως δεν κρατάει πολύ. Το οργιαστικό χορτάρι θα γίνει γρήγορα εύφλεκτη ύλη. Φέτος, που πρέπει να κουρευτεί έως τις 30 Απριλίου, πέρα από ευφραντικό σκηνικό είναι μαζί προειδοποίηση και εντολή. Η 75χρονη Μαρία, η οποία ζει μόνη σε κτήμα 8 στρεμμάτων στα Μεσόγεια, κάθεται πολλή ώρα και το κοιτάζει. «Πάντα έκοβα τα χόρτα τέτοια εποχή, που είναι φρέσκα και μαλακά, όμως τώρα που πρέπει να καθαρίσουν τα οικόπεδά τους όλοι μέσα σε λίγες ημέρες, δεν βρίσκω εργάτη». Ξέρει καλά από κοπή, πόσο εύκολα χαλούν οι χορτοκόπτες –έχει ρεζέρβα έναν δικό της, αν χρειαστεί–, ξέρει από κλαδέματα και μαζέματα, τον κόπο τους, τον χρόνο τους, την τιμή τους, άγνωστη της ήταν μόνο η δήλωση στη σχετική πλατφόρμα. «Μπελάς να βρεις άνθρωπο», επαναλαμβάνει. Ολα στη γύρω περιοχή δείχνουν νέα, καθαρά, ζωηρά, δεν τα έχει πατήσει ακόμη η αμετροέπεια των ανθρώπων. Ο ήλιος εξαϋλώνει τα φυλλώματα μες στην πράσινη αποθέωση. Ησυχία, μόνο οι αμφιβολίες της ηχούν. «Και τον σωρό με τα ξερόχορτα δεν έρχεται να τον μαζέψει κανείς. Μας λένε να τα αφήνουμε έξω από την ιδιοκτησία, όμως πέρυσι ο δήμος ήρθε τρεις μήνες μετά. Σκεφτόμουν, κι αν πιάσει κοντά φωτιά;».
Ο 42χρονος Παναγιώτης, στην απέναντι πλαγιά, έχει μπερδευτεί: είναι ο ίδιος υποχρεωμένος να απομακρύνει τα κλαδέματα ή θα το αναλαμβάνει ο δήμος; «Και πού να τα πετάξω; Σε άδειο οικόπεδο; Δίπλα σε κάδους; Μια μικρή αλάνα πιο κάτω έχει γίνει χωματερή». «Και ο όγκος τους είναι πια τεράστιος», παρεμβαίνει ο Γιάννης, από το διπλανό σπίτι. «Εως τώρα έκοβα μόνο τα χόρτα και τα ξερά κλαδιά στα δέντρα. Τώρα κλαδεύω και πολλά φρέσκα· όσα είναι κοντά στη γη, όσα πλησιάζουν άλλο δέντρο, για να μη βρίσκει η φωτιά γέφυρα από το ένα στο άλλο, και ό,τι πράσινο υπάρχει γύρω από το σπίτι. Καταλαβαίνω ότι οι οδηγίες είναι για να μας προστατέψουν. Θα μας προστατέψουν;». Ακούει τη συζήτηση ο Κώστας, που είναι περαστικός, και σταματά. «Κάτι πρέπει να γίνει με τις τιμές. Να κάνουν ελέγχους. Πέρυσι είχα δώσει, χωρίς μεταφορά, 300, φέτος με τη μεταφορά μού ζητούν 800. Και μετά, τον Ιούνιο, άλλα τόσα; Δεν λέω, αν δεν καθαρίσεις κινδυνεύεις και μαζί σου κι άλλοι, όμως άνοιξε φάμπρικα με την υποχρεωτική δήλωση στην πλατφόρμα». Είναι οργισμένος. Η καθημερινότητά του μοιάζει με αντίξοο σύμπαν, όπου οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις δεν ισοψηφούν. Είναι λίγες οι εύκολες απαντήσεις και είναι απίθανο να εξαλειφθούν πάραυτα οι φθαρτικές στρεβλώσεις της κοινής ζωής, να γίνουμε αίφνης άλλοι, λιγότερο κυνικοί και άπληστοι, περισσότερο οργανωμένοι, όπως επιβάλλει και η αμετάκλητη κλιματική συνθήκη μας. Ομως το ξεχορτάριασμα πρέπει και μπορεί να αναχθεί σε καθολική πρακτική – αν αποκτήσει σύστημα και βαρύτητα. Δεν τα έχει. Ακόμη.
