ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

Δεν γνωρίζω αν υπάρχει άλλη χώρα όπου να συνυπάρχουν τόσο πολλοί υποψήφιοι πρωθυπουργοί. Ανακαλώ το παρελθόν και δεν βρίσκω κάτι παρόμοιο να έχει παρατηρηθεί σε καμία άλλη εποχή.

Στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας δεν υπάρχει καμιά πολυκατοικία, αλλά δύο μεζονέτες, μερικές παράγκες και μια υπό ανέγερση οικοδομή, αλλά ο ιδιοκτήτης κάνει δεύτερες σκέψεις για την επένδυσή του. Δεν έχει κανένα περιθώριο χασούρας.

«Μια μεμονωμένη επιχειρηματική ενέργεια ενός πρώην συνεργάτη της διαστρεβλώθηκε για να βαφτίσουν κάποιοι δόλια και αδίστακτα την ίδια “κοράκι πλειστηριασμών”», σημειώνεται σε ανακοίνωση της Ελπίδας για τη Δημοκρατία.

Οσο και αν φαίνεται σε κάποιους παράξενο, η Νέα Δημοκρατία σε επίπεδο διαρροών χάνει το μεγαλύτερο ποσοστό της προς δύο κόμματα που έχουν χαρακτηριστεί «αντισυστημικά» και «συνωμοσιολογικά»: την Ελληνική Λύση και την Ελπίδα της Μαρίας Καρυστιανού. Το Μαξίμου, που έχει πλέον τσεκάρει αυτές τις διαρροές, τις θεωρεί τις πιο δύσκολες, καθώς πρόκειται […]

Η υψηλή δημοτικότητα είναι μια μεγάλη, αόριστη υπόσχεση. Τα πρόσωπα που απολαμβάνουν τη δημοτικότητα ενσαρκώνουν την υπόσχεση, επιτρέποντας όμως στους γύρω τους να την οικειοποιηθούν και να της προσδώσουν ό,τι περιεχόμενο θέλουν.

Οταν ξεκίνησα να γράφω για το «Ψηφιδωτό της τρέλας» στο μακρινό 2015, δεν φανταζόμουνα ότι θα έβρισκα θέματα ώστε να φτάσω στην έβδομη συνέχεια, η οποία απ’ ό,τι φαίνεται δεν θα είναι η τελευταία. Τι είναι όμως το ψηφιδωτό της τρέλας;

Πολλοί ρωτούν σε κάθε ευκαιρία πότε θα γίνουν εκλογές. Για την ακρίβεια, ρωτούν αν το φθινόπωρο θα έχουμε εντέλει εκλογές.

Η πρόεδρος της Ελπίδας για τη Δημοκρατία κάνει λόγο για «πρόθυμους» που επιχειρούν να διασπάσουν την ενότητα του κόμματος.

Την αποχώρησή του από το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού ανακοίνωσε ο πραγματογνώμονας στην υπόθεση των Τεμπών, Βασίλης Κοκοτσάκης. Στην επιστολή του εκφράζει έντονες ενστάσεις για τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού φορέα, επισημαίνοντας ότι υπάρχουν «σοβαρές οργανωτικές ελλείψεις» και υπογραμμίζοντας πως «κανένα Κίνημα Πολιτών δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς κανόνες, χωρίς θεσμούς, […]

Αν έπρεπε να συνοψίσω το κυρίαρχο πολιτικό κλίμα, στην Ελλάδα, τα τελευταία πενήντα χρόνια, θα χρησιμοποιούσα τις εμβληματικές φράσεις δύο αείμνηστων πρωθυπουργών – του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Κώστα Σημίτη.

Η σκέτη διαφήμιση προηγείται του πολιτικού μάρκετινγκ. Οι «αισθητήρες» της είναι πιο ευαίσθητοι στις κοινωνικές αλλαγές απ’ ό,τι τα αντανακλαστικά των πολιτικών οργανισμών.

Από πού αντλούν ψηφοφόρους τα νέα κόμματα; Αναλυτές εξηγούν στην «Κ» τα ευρήματα στην αφετηρία.