Πολλοί ρωτούν σε κάθε ευκαιρία πότε θα γίνουν εκλογές. Για την ακρίβεια, ρωτούν αν το φθινόπωρο θα έχουμε εντέλει εκλογές.
Επικρατεί η γενική πεποίθηση ότι όσοι εργαζόμαστε σε εφημερίδα κατέχουμε μια «μυστική γνώση» την οποία έχουμε δεσμευθεί με ιερό όρκο να μην αποκαλύψουμε σε κανέναν παρά μόνον όταν έρθει η κατάλληλη ώρα.
Η αλήθεια είναι πιο πεζή: δεν ξέρουμε. Ψυχανεμιζόμαστε, υποθέτουμε, μαντεύουμε – ακόμα και οι συντάκτες και οι ρεπόρτερ που έχουν καλή και συστηματική εποπτεία του πολιτικού σκηνικού δεν γνωρίζουν. Μπορεί βέβαια κάποιος να βασιστεί στο ένστικτό του. Αλλά ώς εκεί.
Κανένας δεν μπορεί να απορρίψει την πιθανότητα αμέσως μετά τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης ότι ο πρωθυπουργός δεν θα προκηρύξει εκλογές οι οποίες θα πραγματοποιηθούν ένα μήνα αργότερα. Οπως επίσης κανένας δεν μπορεί να επιβεβαιώσει κάτι τέτοιο φυσικά.
Τι βλέπουμε αυτή τη στιγμή; Οτι πρωθυπουργός και υπουργοί βρίσκονται σε μια άτυπη προεκλογική εκστρατεία ανά την επικράτεια.
Αλλά η οριστική απόφαση θα ληφθεί μόλις το κυβερνητικό επιτελείο σιγουρέψει κάτι θετικό ως προς τα προγνωστικά, τις τάσεις του εκλογικού σώματος κ.τ.λ. Αλλιώς, παρά την έντονη κινητικότητα, θα αφήσει τον χρόνο να κυλήσει.
Η επίσημη κυβερνητική θέση είναι ότι «πάμε για το 2027» αλλά πολλά σε κάνουν να είσαι καχύποπτος πως δεν θα φτάσουμε ώς εκεί.
Δεν είναι μόνον η κινητικότητα και του ίδιου του πρωθυπουργού σε διάφορες περιοχές της χώρας. Είναι και η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στο προσκήνιο που, όσο να ‘ναι, μια πίεση την ασκεί. Κομβικός «παίκτης» με το λεγόμενο επικοινωνιακό χάρισμα, ανεξαρτήτως της δυσάρεστης συλλογικής εμπειρίας που είχε η χώρα με εκείνον στο τιμόνι της.
Ουσιαστικά χωρίς κόμμα, χωρίς στέρεο μηχανισμό που να τρέχει τα πράγματα, στις διάφορες δημοσκοπήσεις ο κ. Τσίπρας εμφανίζεται δεύτερος και με άνεση από τους άλλους.
Ποιοι είναι οι άλλοι; Σίγουρα όχι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος κρατάει γερά την πρωτιά, επίσης με χαρακτηριστική άνεση και παρά τη φθορά των επτά συνεχών χρόνων εξουσίας.
Η επίσημη κυβερνητική θέση είναι ότι «πάμε για το 2027» αλλά πολλά σε κάνουν να είσαι καχύποπτος πως δεν θα φτάσουμε ώς εκεί.
Οι άλλοι είναι βασικά ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ, καθώς οι λεγόμενοι «μικροί» της λαϊκιστικής Δεξιάς πιέζονται από την κ. Καρυστιανού, η οποία όμως και η ίδια πιέζεται πολύ ήδη στο εσωτερικό του νεότευκτου κόμματός της. Η παραφιλολογία με τις πρόωρες αποχωρήσεις που έχουν ανακοινωθεί αναδεικνύει, αν μη τι άλλο, το μάλλον σαθρό εγχείρημα της ένταξής της στην πολιτική αρένα.
Το ΠΑΣΟΚ είναι ο μεγάλος χαμένος ήδη – και κυρίως από τη στιγμή που θα επιβεβαιωθούν τα προγνωστικά που θέλουν τον κ. Τσίπρα δεύτερο στις προτιμήσεις του εκλογικού σώματος.
Οπωσδήποτε θα είναι μια μεγάλη επιτυχία για τον πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος, το υπογραμμίζουμε, χωρίς κόμμα ουσιαστικά, εκτίναξε τα ποσοστά του (ή έτσι φαίνεται αυτή τη στιγμή).
Προσωπικά αδυνατώ να αντιληφθώ πώς και γιατί ο κ. Τσίπρας φιγουράρει δεύτερος: η τετραετία του 2015-2019 ήταν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, τραυματική.
Το ξαναθυμηθήκαμε παρακολουθώντας το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό». Ας μη θίξουμε το γεγονός ότι η ρητορική της επανεμφάνισης Τσίπρα δεν έχει την παραμικρή μετατόπιση ή κάτι φρέσκο, νέο συγκριτικά με αυτήν που ξέραμε.
Για κάποιους, μέσα από τις αφηγήσεις τρίτων, στο «Χιλιοστό» ο κ. Τσίπρας (ο οποίος αρνήθηκε να μιλήσει στο ντοκιμαντέρ) βγαίνει σε μεγάλο βαθμό «καθαρός», ότι προσπάθησε πολύ σκληρά, ότι συνειδητοποίησε τι γίνεται αλλά οι συνεργάτες του δεν ακολούθησαν. Δεν είμαι σίγουρος ότι ισχύει· ο επικεφαλής κρίνεται και από τους συνεργάτες που επιλέγει.
Σε κάθε περίπτωση, έχω την αίσθηση ότι ο λόγος που η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη συνεχίζει να είναι πρώτη δεν είναι μόνον η ανυπαρξία αντιπολίτευσης, αλλά κάτι ακόμα εξαιρετικά σημαντικό: η γενικευμένη εντύπωση πως σήμερα, σε έναν κόσμο με τεράστιους κινδύνους διεθνώς, με απρόβλεπτους και επικίνδυνους ηγέτες μεγάλων δυνάμεων, η παρούσα κυβέρνηση, παρά όλα της τα σοβαρά προβλήματα και τα ολισθήματά της, με τη σταθερότητα που τη διακρίνει και τις διεθνείς συμμαχίες της, αποτελεί μια ελάχιστη δικλίδα ασφαλείας. Κάτι που δεν μπορεί να προσφέρει ο κ. Τσίπρας και οι άλλοι. Φυσικά ο χρόνος θα δείξει.
