ΚΟΜΜΑΤΑ

Γκρίνια για τη δημοσκοπική καθήλωση, αμφισβήτηση της στρατηγικής και χάραξη γραμμών ενόψει του συνεδρίου: αυτές είναι οι παράμετροι του ανταγωνισμού στο ΠΑΣΟΚ μεταξύ Ανδρουλάκη, Δούκα και Γερουλάνου.

Το κόμμα Καρυστιανού ετοιμάζεται με πλήρη μυστικότητα. Εδρα του όμως θεωρείται το δικηγορικό γραφείο της. Και η ίδια, άτυπη υπαρχηγός του εγχειρήματος.

Το σενάριο του «αντισυστημικού» φοβήτρου στην πρώτη κάλπη και η «θεσμική» πίεση στο τρίτο κόμμα.

Σκηνικό ακραίας ρευστότητας, που παραπέμπει στην περίοδο προ των εκλογών του Μαΐου του 2012 –αλλά με τη Ν.Δ. να έχει σαφώς ισχυρότερη δυναμική–, διαμορφώνεται στην αρχή του νέου έτους, που είναι επί της ουσίας προεκλογικό, ακόμη κι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφασίσει η προσφυγή στις κάλπες να γίνει τους πρώτους μήνες του 2027.

Δημοσκόποι και αναλυτές περιγράφουν την απήχηση και τα όρια ενός κόμματος χωρίς ιδεολογία.

Στην κατακλείδα της συζήτησης για το αν «κερδίζουν πάντα οι ασαφείς» («Καθημερινή», 28.12.2025), γράφαμε ότι η ασάφεια μπορεί να λειτουργεί ως επιταχυντής στην εκκίνηση, όμως η διάρκεια κρίνεται σε δύο δοκιμασίες: οργάνωση πέρα από το πρόσωπο και ικανότητα των μεγάλων παικτών να αφαιρέσουν, πιο πειστικά, το θέμα που ανέδειξε τον νεοεισερχόμενο παίκτη.

Το ρεύμα που δημιούργησε η κ. Καρυστιανού, αντί να ενισχύσει τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως προσδοκούσαν, φαίνεται ότι μπορεί να το καρπωθεί η ίδια και μάλιστα εις βάρος τους.

Η Μαρία Καρυστιανού απαντά μέσω της «Κ» για τον ιδεολογικό προσανατολισμό του κόμματος που ετοιμάζει, σχολιάζει τις επικρίσεις των άλλων γονέων θυμάτων του δυστυχήματος των Τεμπών, που της προσάπτουν πολιτική εκμετάλλευση, και ξεκαθαρίζει ποιους αποκλείει από το εγχείρημά της.

Ενσταση αντισυνταγματικότητας από το ΠΑΣΟΚ – Την απόσυρση του νομοσχεδίου ζήτησαν ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και Νέα Αριστερά.

To 2026 αναμένεται να είναι χρονιά εξελίξεων. Ποια είναι τα δεδομένα για τον χώρο της Κεντροαριστεράς – Αριστεράς, που παραμένει αντιμέτωπος με ένα πρωτοφανές κενό εκπροσώπησης;

Ποτέ άλλοτε στην πρόσφατη ιστορία μας δεν υπήρχαν στο πολιτικό σκηνικό τόσο πολλά μικρά κόμματα (υφιστάμενα ή υπό δημιουργία) που να διεκδικούν ενεργό πολιτικό ρόλο.

Η εναλλαγή Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ εγγυήθηκε τη σταθερότητα της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας με αυτοδύναμες κυβερνήσεις, καταλήγοντας όμως στη χρεοκοπία. Πρέπει να βρει το πολιτικό σύστημα την ισορροπία του σε ένα νέο διπολισμό; Ή είναι προτιμότερη η μετάβαση σε πολυκομματικό τοπίο, που θα δίνει κυβερνήσεις συνεργασίας;