Ορέστης Δαβίας

Πώς και γιατί το χαρούπι επιστρέφει δριμύτερο στη διατροφή μας.

Είτε προτιμάτε κέρατο, είτε μακρόστενες, είτε φιδογυριστές, μπορείτε να τις καλλιεργήσετε στο μπαλκόνι σας και να τις απολαύσετε.

Αν προστατέψετε τη δαμασκηνιά από τα πουλιά, εκείνη θα σας χαρίσει απλόχερα τα δώρα της.

Η γενναιόδωρη συκιά δεν δίνει απλά μελιστάλαχτους καρπούς.

Ο μύθος τα θέλει να ήρθαν από τον παράδεισο, η Ιστορία λέει ότι προέρχονται από την Κίνα και ότι αργότερα έφτασαν στην Ευρώπη από τις ρωμαϊκές λεγεώνες. Η γεύση τους, πάντως, φέρνει το καλοκαίρι.

Ως θάμνος αειθαλής, ταχέως αναπτυσσόμενος, απολύτως προσαρμοσμένος στις ξηροθερμικές συνθήκες και με μεσογειακή αύρα, είναι ιδανικός για φύτευση σε συστάδες, για τον σχηματισμό φυσικού φράχτη, για την οριοθέτηση μονοπατιών. Μετά από τρία – τέσσερα χρόνια θα μαραθεί· ποτέ δεν ζει παραπάνω.

Ο γνωστός για τη συμβολή του στη Φυσική Ιστορία Βέρβερος βασιλιάς της Νουμιδίας Ιόβας Β΄, σύγχρονος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου, βάφτισε ένα φαρμακευτικό φυτό που συλλεγόταν στην οροσειρά του Άτλαντα «ευφορβία» προς τιμήν του Έλληνα γιατρού του, Ευφόρβου.

Μπορείτε να καταναλώνετε άφοβα τη γλιστρίδα, καθώς είναι πεντανόστιμη και δεν καταστέλλει την ερωτική επιθυμία, όπως φημολογούνταν.

Τα παχύφυτα ανέκαθεν συσπείρωναν ένα φανατικό μεν, όχι πάντως μεγάλο πλήθος από θαυμαστές που καταγίνονταν πεισματικά με την καλλιέργειά τους.

Οι μικροί, ωοειδείς καρποί θεωρούνται από πολλούς σπουδαίοι, λόγω της αφθονίας και κυρίως της νοστιμιάς τους

Με εξαίρεση τη Μάνη όπου διατηρείται ολοζώντανη η λατρεία των λούπινων, οι περισσότεροι τα αγνοούν, κι ας είναι κορυφαία φυτική πηγή πρωτεΐνης.

Ινδιάνικες φυλές της Μεγάλης Πεδιάδας μάζευαν για χιλιάδες χρόνια την ιθαγενή στη Βόρεια Αμερική ρίζα, γνωρίζοντας ότι δρα αποτελεσματικά ενάντια στον παρατεταμένο βήχα, στον πονόδοντο και στο δάγκωμα των φιδιών.