Τα παχύφυτα ανέκαθεν συσπείρωναν ένα φανατικό μεν, όχι πάντως μεγάλο πλήθος από θαυμαστές που καταγίνονταν πεισματικά με την καλλιέργειά τους. Τα τελευταία χρόνια όμως παρατηρείται ασυνήθιστη έξαρση της συμπάθειας προς αυτά, ιδιαίτερα ανάμεσα στις νέες και στους νέους που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην κηπουρική. Πρόκειται για φυτά που κατά κανόνα βολεύονται σε ελάχιστο χώρο και ταυτόχρονα δεν διεκδικούν σχεδόν καθόλου από τον πολύτιμο, λόγω διαρκούς έλλειψης, ελεύθερο χρόνο μας. Ακόμα και ο αδαής κατορθώνει να τα διατηρεί εν ζωή επί μακρόν, αρκεί φυσικά να μην παραβαίνει κάποιους βασικούς κανόνες.
Για τη διογκούμενη δημοφιλία τους, εκτός από τους παραπάνω πρακτικούς λόγους, παίζει σίγουρα μεγάλο ρόλο και το αισθητικό τους χάρισμα. Σε καμιά άλλη περιοχή της επικράτειας που οριοθετεί η λέξη «παχύφυτα» δεν είναι, πιστεύω, τούτο το γνώρισμα εντονότερο απ’ όσο εντός του γένους Echeveria. Τα περίπου εκατόν πενήντα είδη και οι περισσότερες από χίλιες καλλιεργούμενες ποικιλίες που περιλαμβάνει εντυπωσιάζουν με τη χαρακτηριστική φυλλοταξία τους, υπενθυμίζοντάς μας πως η ζωή είναι τάξη που γεννιέται από τον ρυθμό και πορεύεται αγκαλιά με τη συμμετρία. Ανάλογα με το είδος αλλά και την ένταση του φωτός που δέχονται, τα σαρκώδη φύλλα τους είναι κυανοπράσινα, γλαυκά ή ιώδη, σε κάθε περίπτωση πάντως εκφύονται με τρόπο αξιοθαύμαστο, που εξασφαλίζει οικονομία χώρου μαζί με λειτουργικότητα.
Στην αγορά βρίσκουμε, σε πολύ προσιτή μάλιστα τιμή, πολλές ποικιλίες ετσεβέριας, στην πλειονότητα πάντως των περιπτώσεων χωρίς αναγραφή των ειδών από τα οποία προέρχονται, γεγονός που περιπλέκει κάπως τα πράγματα για όποιον επιδιώκει να εμπλουτίσει τη συλλογή του. Αν πάλι δεν νοιάζεστε και τόσο για τα ονόματα, θα χαρείτε φαντάζομαι με την πληροφορία πως μπορείτε πολύ εύκολα να πολλαπλασιάσετε κάθε ετσεβέρια που θα σας σαγηνεύσει. Δεν απαιτείται τίποτα παραπάνω από το να αποσπάσετε δύο τρία υγιή φύλλα από τη βάση της και, αφού τα αφήσετε μερικές μέρες στη σκιά για να επουλωθεί η τομή, να τα φυτέψετε μετά σε γλαστράκια που θα περιέχουν χώμα για παχύφυτα. Αν τα κρατήσετε μακριά από τον ήλιο και φροντίσετε, με φειδωλά ποτίσματα, να μη στεγνώνει ποτέ το υπόστρωμα, σε μερικές εβδομάδες τα ριζωμένα πια πιστά αντίγραφα θα είναι έτοιμα για μεταφύτευση.
