ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» η πωλήτρια που έβαζε την αγορά μου, ένα άρωμα ελληνικής εταιρείας, στην όχι και τόσο αεροστεγή σακούλα, αστειεύθηκε για τον αέρα που θα κουβαλούσα μαζί μου στην ενδεκάωρη πτήση μου για την Αμερική. «Στους τουρίστες αρέσει όταν τους λέω ότι παίρνουν μαζί τους και λίγο ελληνικό αέρα», είπε. Πρέπει να έχουμε […]

Ενδεικτικό της σοβαρότητας των πυρκαγιών είναι η καμένη έκταση στο νησί της Χίου, που αντιστοιχεί περίπου στο 15% της συνολικής έκτασης του νησιού.

«Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;». Ο πρώτος στίχος του ποιήματος του Καβάφη «Περιμένοντας τους βαρβάρους» έχει τον αέρα του θρίλερ. Κάποιοι συναθροίζονται στην αγορά και περιμένουν τους βαρβάρους. Οι οποίοι είναι «μια κάποια λύσις». Η επιστροφή από τις διακοπές ήταν περισσότερο επώδυνη από προηγούμενες χρονιές. Πολλοί εξομολογούνται μια ασήκωτη αίσθηση αδιεξόδου από τον εξαναγκασμό της […]

Η μέση θερμοκρασία στην Ελλάδα για την περίοδο του καλοκαιριού έχει αυξηθεί κατά 2,4°C από το 1960 έως το 2025.

Σημαντική δυναμική στην κινητικότητα των Αθηναίων και γενικότερα των Ελλήνων καταγράφηκε φέτος το δίμηνο Ιουλίου-Αυγούστου.

Η επιστροφή της ομπρέλας στην αρχαιοπρεπή σημασία της πολυτέλειας και της αριστοκρατικής διάθεσης καλά κρατεί, παρότι την ίδια ώρα διαμορφώνει την πιο ανεπαίσθητη αλλά αρκετά σκληρή διαστρωμάτωση των λουομένων σε διαφορετικές τάξεις κατανάλωσης.

Η εμπειρία του ελληνικού καλοκαιριού αλλάζει. Μπορεί η προσδοκία του κέρδους να συνδυαστεί με ένα άλλο μοντέλο; Υπάρχει «τρίτος δρόμος» μεταξύ του κορεσμού και της πλήρους απόρριψης;

Η γαστρονομική μόδα, τα ταξιδιωτικά ήθη, τα αξεσουάρ της παραλίας: τι χαρακτηρίζει τη φετινή εποχή των διακοπών; Μια «εργαλειοθήκη» με δέκα τάσεις.

Το κισκέκ είναι βασικό συστατικό των καλοκαιριών στη Σάμο. Σχεδόν σε κάθε χωριό, στα πανηγύρια των αγίων, αναβιώνει το έθιμο που έφτασε στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, στη Λέσβο αρχικά, από τα παράλια της Μικράς Ασίας, την Καππαδοκία και τον Πόντο. Δεν είναι απλώς μια συνταγή, είναι ένα τελετουργικό.

Ας μην αυταπατώμεθα. Το «ελληνικό καλοκαίρι», το κάποτε ένδοξο ελληνικό καλοκαίρι, έχει μετατραπεί σε μια γιγάντια ψυχαναγκαστική μηχανή. Ο,τι νεύρο και όση ένταση έχουμε συσσωρεύσει στις πόλεις θεωρούμε υποχρέωσή μας να την αδειάσουμε σε κάποιο κυκλαδίτικο νησί ή σε μια απ’ αυτές τις υπέροχες παραλίες της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Θα έρθει εποχή που τα καλοκαίρια της δεκαετίας του 2020 θα γεννούν και αυτά νοσταλγία. Θα τα νοσταλγούν τα παιδιά που τώρα μεγαλώνουν, οι έφηβοι και οι πολύ νέοι, που όσο μεγαλώνουν θα κρατούν την επίγευση του θαύματος της ενηλικίωσης.

Kανείς δεν γνωρίζει ποιος τη σχεδίασε. Ομως η λευκή καρέκλα, κατασκευασμένη από πλαστικό μονομπλόκ, η οποία έχει συμπεριληφθεί στα 25 πιο εμβληματικά έπιπλα του αιώνα, στοιχειώνει τα ελληνικά καλοκαίρια μας και εξακολουθεί να ξυπνάει το αίσθημα του ανήκειν που τα συνοδεύει.