Τασούλα Καραϊσκάκη

Τα αθώα ψέματα που λέμε σήμερα, Πρωταπριλιά, επειδή το ξεγέλασμα των άλλων είναι μία από τις οδούς στιγμιαίας λύτρωσης, ένα ξέσπασμα ευδαιμονίας, ή με την πατροπαράδοτη ιδέα ότι η παιγνιώδης ψευδολογία εξαπατά τις δυνάμεις του κακού, δεν έχουν καμιά σχέση με τα ψέματα του πολέμου, πίσω από τα οποία κρύβονται σφαγεία. Η πολεμική μηχανή ψεύδους […]

Στη σύγκρουση της Συρίας η πείνα είχε χρησιμοποιηθεί ως όπλο μαζικής εξολόθρευσης αμάχων και είχε χαρακτηριστεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έγκλημα πολέμου.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μέσω των οποίων ενίοτε φθείρεται και αφανίζεται η αλήθεια, έγιναν οι πιο καθαροί καθρέφτες της τραγωδίας του πολέμου στην Ουκρανία, και μαζί οι κρυφοί δίαυλοι επικοινωνίας των αποκλεισμένων από τα δραματικά τεκταινόμενα Ρώσων.

Ο κυνισμός του πολέμου με τη μορφή υπερηχητικών πυραύλων, πυραύλων Κρουζ, ρουκετών, βομβών, οβίδων κατά αμάχων. Δεν είναι φρικιαστική αναγκαιότητα του πολέμου, είναι δόγμα. Δεν επιτίθεσαι με στρατεύματα από ξηράς, βομβαρδίζεις από απόσταση πόλεις, δηλαδή αμάχους, με πυραυλικά συστήματα και βαριά πυροβόλα, ισοπεδώνεις από αέρος χώρους καταφυγής γυναικόπαιδων και ηλικιωμένων και θεραπευτήρια ώστε να σπάσεις […]

Το άγριο ρωσικό τελετουργικό της επικυριαρχίας διά του θανάτου και η σθεναρή αντίσταση των Ουκρανών, που αφύπνισαν την Ευρώπη και ένωσαν τις διχασμένες ΗΠΑ, επανέφεραν πανίσχυρη τη γαλβανισμένη από ολέθριες περιπέτειες θεμελιώδη ιδέα της ελευθερίας. Κεφαλαιώδης έννοια που ατσαλώνει φρονήματα και εξάπτει τις ψυχές, εμφανίζεται με εντυπωσιακή συχνότητα στις αναλύσεις. «Η ουκρανική υπεράσπιση της ελευθερίας […]

Το γεγονός ότι η πανδημία κατάφερε να έλξει και πάλι τα βλέμματα του κόσμου, τα σχεδόν καθολικά στραμμένα στον πόλεμο στην Ουρανία, στην ενεργειακή κρίση και στο κύμα ακρίβειας, ενισχύει τον χαρακτηρισμό της ως κινούμενης άμμου, ενός διαρκώς μεταβαλλόμενου τοπίου, μιας εξαντλητικής σε διάρκεια ταινίας με ψεύτικους τίτλους τέλους. Επανακάμπτει ως μετρήσιμη απειλή, παρότι εγκλωβισμένη […]

Το Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχινιά είναι ένας άγνωστος προορισμός για βόλτα, ποδήλατο και πικνίκ δίπλα στη θάλασσα και μια ώρα μακριά από την Αθήνα.

Τα σύμβολα διεγείρουν το θυμικό, χαλκεύουν ινδάλματα ή τρομακτικά είδωλα, ατσαλώνουν ταυτότητες, συγκεντρώνουν μυριάδες κάτω από μια σωτήρια ή ολέθρια φλόγα. Και ενίοτε γίνονται εργαλεία προπαγάνδας. Το γράμμα Ζ, ζωγραφισμένο με άσπρη μπογιά πάνω στα ρωσικά φορτηγά και τεθωρακισμένα, από απλή σήμανση –το πιθανότερο– των στρατευμάτων που έχουν μετακινηθεί δυτικά (Zapad) ή διακριτικό των ρωσικών […]

«Τα έθνη χτίζονται πάνω σε ιστορίες», έγραφε ο Γιουβάλ Νώε Χαράρι προ ημερών στον Guardian αναφορικά με το κύμα αντίστασης των Ουκρανών. «Αυτές οι ιστορίες θάρρους, που οι Ουκρανοί θα θυμούνται για δεκαετίες, έχουν μεγαλύτερη αξία από τα τανκς. Ενισχύουν την αποφασιστικότητα των Ουκρανών, των κυβερνήσεων του δυτικού κόσμου, δίνουν θάρρος ακόμη και στους καταπιεσμένους […]

Μετά την έμμεση απειλή του Πούτιν να θέσει σε κατάσταση επιφυλακής το πυρηνικό του οπλοστάσιο αν η Δύση γίνει περισσότερο «επιθετική», καταρρέει μαζί με το υπόλοιπο λογικής και το στέρεο αίσθημα ασφάλειας που έχτισε επίπονα η 67χρονη κούρσα πυρηνικού αφοπλισμού, με δεκάδες διμερείς, πολυμερείς, διεθνείς συνθήκες. Μεταξύ τους οι SALT I, SALT II, START I, […]

Γράφει ο εθνικός ποιητής της Ουκρανίας, Τάρας Σεβτσένκο, στο ποίημα «Καταστροφή και πάλι» το 1859: «Θεέ μου, και πάλι συμφορά! /Ηταν τόσο γαλήνια, τόσο γαλήνια./ Μόλις είχαμε αρχίσει να σπάμε τις αλυσίδες/ που δένουν τους λαούς μας στη σκλαβιά». «Τα όπλα βούιζαν… Δόξα, ελεύθερη βούληση/ όλα πέρασαν, έμειναν/ μόνο αναχώματα στο χωράφι…/ κι αυτοί οι […]

Η ιστορία της Κινέζας Σιου Κάι, η οποία θέλει να τη φωνάζουμε Νίκη.