Τα σύμβολα διεγείρουν το θυμικό, χαλκεύουν ινδάλματα ή τρομακτικά είδωλα, ατσαλώνουν ταυτότητες, συγκεντρώνουν μυριάδες κάτω από μια σωτήρια ή ολέθρια φλόγα. Και ενίοτε γίνονται εργαλεία προπαγάνδας. Το γράμμα Ζ, ζωγραφισμένο με άσπρη μπογιά πάνω στα ρωσικά φορτηγά και τεθωρακισμένα, από απλή σήμανση –το πιθανότερο– των στρατευμάτων που έχουν μετακινηθεί δυτικά (Zapad) ή διακριτικό των ρωσικών δυνάμεων προς αποφυγή των φίλιων πυρών, μόλις πύκνωσε γύρω του το μυστήριο, μετουσιώθηκε σε σύμβολο υπέρ της εισβολής στην Ουκρανία, εντός κι εκτός Ρωσίας. Η ρωσική κρατική μηχανή και τα παρακλάδια της έδωσαν εμμέσως τις δικές τους εμψυχωτικές ερμηνείες, κρατικά δίκτυα εμφανίστηκαν να προωθούν στην αγορά φούτερ, μπλουζάκια, κονκάρδες και καρφίτσες με το Ζ, που αίφνης εμφανίστηκε παντού, στη Δούμα, σε φωτογραφίες, σε Ι.Χ., πλακάτ, διαφημιστικές αφίσες, γιγαντοοθόνες, πινακίδες, φόρμες και στολές, σε πόρτες διαμερισμάτων αντιτιθέμενων στην εισβολή και σε σφραγισμένα γραφεία αντιπολεμικών οργανώσεων.
Είπαν ότι αποτελεί το πρώτο γράμμα της λέξης za (για) –«για τη νίκη», «για την ειρήνη», «για την αλήθεια», «για τα παιδιά του Ντονμπάς»–, του στόχου Ζελένσκι, του αναφωνητού zakanchivaem (τελειώνουμε!), ότι εμπεριέχεται στους όρους «αποναζισμός» και «αποστρατιωτικοποίηση» (demilitarizatsiya). Ευφάνταστοι μυθοπλάστες το είδαν ως έμβλημα των σύγχρονων Ρώσων Ζορό, άλλοι ως παραφθορά της σβάστικας ή αλίευσαν την πρωτοσημιτική και φοινικική του έννοια (σπαθί, όπλο). Ρώσοι διαδηλωτές τον αντέστρεψαν σε Zachem (για ποιο λόγο;). Ο,τι κι αν είναι, έμβλημα, σκιάχτρο, γρίφος ή μισητό σύμβολο, ανάλογα με το αν ενδυναμώνει φρονήματα, τρομοκρατεί, βαθαίνει τις αβύσσους μυστηρίων ή ισχυροποιεί τα αντιπολεμικά αισθήματα, όπως κι αν προσλαμβάνεται, ως οπτική ιαχή ή δείγμα πυρετικής αφοσίωσης στην καθεστωτική ιδέα, προδίδει την ακούσια ή εκούσια πύκνωση ενός νέου εθνικιστικού κύματος.
Τα γράμματα ΗΗ (Heil Hitler), σύμβολα της λευκής ανωτερότητας, επιβιώνουν ως αριθμός 88 μόνο μεταξύ των ακραιφνών νεοναζιστών. Ομοίως, τα τέσσερα κυριλλικά σίγμα (C), σύμβολο του σέρβικου υπερεθνικισμού στη σπαρασσόμενη πρώην Γιουγκοσλαβία (από τα αρχικά του μιλοσεβιτσικού «μόνο η ενότητα σώζει τους Σέρβους») φυτοζωούν μόνο σε σκληρά ακροδεξιά περιβάλλοντα.
Με την πολυπόθητη λήξη του πολέμου όλα θα αποκτήσουν και πάλι την πεζή τους καθαρότητα και το γραφιστικό αλαλητό του υπερεθνικισμού θα ξαναγίνει αβαθές απαρατήρητο γράμμα.
