ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Η ρωσική πρεσβεία στη Γερμανία κατήγγειλε χθες, Τετάρτη, τον «παραλογισμό» και τον «κυνισμό» των βερολινέζικων αρχών, μετά την απόφασή τους να απαγορεύσουν την επίδειξη της σημαίας και άλλων συμβόλων της ΕΣΣΔ και της Ρωσίας στις 8 και 9 Μαΐου.

Ενας από τους χιλιάδες εκκαθαριστές που εργάστηκαν στο «σημείο μηδέν» της πυρηνικής καταστροφής θυμάται τις ημέρες της αγωνίας και της αβεβαιότητας.

Δεν τολμώ να φανταστώ τι θα συνέβαινε τις κρίσιμες μέρες μεταξύ 12-26 Οκτωβρίου 1962, όταν προέκυψε η κρίση των πυραύλων της Κούβας, αν πρόεδρος των ΗΠΑ δεν ήταν ο σώφρων Τζον Κένεντι, αλλά ο ανισόρροπος ναρκισσιστής που κυβερνά σήμερα.

Η Μόσχα αποδίδει αυτόν τον χαρακτηρισμό σε πρόσωπα που θεωρεί ότι δραστηριοποιούνται κατά των ρωσικών συμφερόντων.

Μετά τον θάνατο του Στάλιν (5 Μαρτίου 1953) ο Βασίλι Γκρόσμαν θα αρχίσει να γράφει το τελευταίο βιβλίο του: «Τα πάντα ρει», όπως έχει αποδοθεί στα ελληνικά (μτφρ. Γιώργος Μπλάνας, Γκοβόστης, 2016), άστοχα κατά τη γνώμη μου […]

Σχετικά πρόσφατα, σε κείμενό μου με θέμα τη Δύση και τους κινδύνους που αυτή διατρέχει τόσο από τον πουτινικό όσο και από τον τραμπικό αναθεωρητισμό, επισήμαινα την ανάγκη της χρήσης κεφαλαίου αρχικού σε όρους όπως ο Δυτικός πολιτισμός, ο Δυτικός κόσμος, οι Δυτικές αξίες, κ.ά.

«Οποιος επιθυμεί να γνωρίσει την κοινωνική και πολιτική ζωή της Ρωσίας πρέπει να μελετήσει τη λογοτεχνία της».

Είδα τις προάλλες σε συνδρομητικό κανάλι την ταινία «Τα κύματα της Ανοιξης» με αντικείμενο την Ανοιξη της Πράγας του 1968, μέσα από τις δραστηριότητες δημοσιογράφων της τσεχοσλοβακικής ραδιοφωνίας.

Κατά τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980 είχε αναζωπυρωθεί ο Ψυχρός Πόλεμος. Οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ενωση βρίσκονταν σε μια κούρσα διηπειρωτικών πυρηνικών εξοπλισμών, που ο Ρέιγκαν επέκτεινε στο Διάστημα με την ανάπτυξη του αντιπυραυλικού συστήματος SDI (Strategic Defense Initiative). Οι δύο υπερδυνάμεις είχαν αναπτύξει στην Ευρώπη πυρηνικούς πυραύλους ενδιάμεσου βεληνεκούς. Βρίσκονταν επίσης […]

«Μπράτσα μύρια εσένα φρουρούν/ λογισμοί σε σένα πετούν». Αυτοί οι στίχοι ήταν αφιερωμένοι στον Νίκο Ζαχαριάδη, όταν επέστρεψε στην Ελλάδα από το Νταχάου. Ποιος θα φανταζόταν πως 28 χρόνια μετά, την 1η Αυγούστου 1973, θα έβαζε τέλος στη ζωή του στο Σοργκούτ της Σιβηρίας, μόνος και ταπεινωμένος από το Κόμμα του.

Ανεμοι του πολέμου, ως φαίνεται, ταράζουν τον νου κάποιων από τους ηγέτες της Ευρώπης, έπειτα από δεκαετίες ανεμελιάς και αφού πέρασαν τριάντα πέντε χρόνια από την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης και τη διάλυση της Σοβιετικής Ενώσεως.

Οι διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν, στηριγμένες στα σημεία σύγκλισης που είχαν διαμορφωθεί στην ισλανδική πρωτεύουσα, οδήγησαν έναν χρόνο αργότερα στη Συνθήκη για τα Πυρηνικά Οπλα Μέσης Εμβέλειας (INF).