Υπάρχει, άραγε, όριο στο οπαδικό πικάρισμα; Υπάρχουν γραμμές που ξεπερνιούνται ή κυριαρχεί πάντα η «γκρίζα ζώνη» μίας λογικής τύπου «όλοι τα ίδια κάνουν»; Το ευφάνταστο πείραγμα είναι συχνά δυσκολότερο από μία νίκη σε τελικό και σβήνει κάθε έννοια ξεχωριστού.