Η σημερινή ημερολογιακή έναρξη του καλοκαιριού σημαίνει αρκετά και διαφορετικά πράγματα για πολλούς. Για παράδειγμα, για τους πιο ρομαντικούς είναι ο μήνας τους, έστω κι αν θα πρέπει να περιμένουν μέχρι τις 30 Ιουνίου για να απολαύσουν την Πανσέληνο.
Ο Λουίς Σουάρες ήλπιζε πως μέχρι τότε όχι μόνο θα αγωνιζόταν στο Μουντιάλ, στα γήπεδα της Αμερικής αλλά η ομάδα του εκείνο το διάστημα θα βρίσκεται στα νοκ άουτ παιχνίδια για να πάρει την έξτρα ώθηση και να την οδηγήσει όσο πιο μακριά γίνεται.
Το «βαμπίρ» της μπάλας ωστόσο δεν πρόκειται να… μυριστεί άλλο «αίμα». Πήρε το μήνυμα πως λίαν συντόμως θα πάρει οριστικά τον δρόμο προς τις σκοτεινές πύλες από τις οποίες δεν θα ξαναβγεί στο «φως».
Σε αντίθεση με ότι έπραξαν οι συναδέλφοί του με τους Ρονάλντο, Μέσι και Νεϊμάρ, ο Μαρσέλο Μπιέλσα φάνηκε πιο πραγματιστής με τον μύθο της Ουρουγουάης και δεν του έδωσε την ευκαιρία να δώσει το παρών σε ένα ακόμη Παγκόσμιο πρωτάθλημα που θα ήταν το πέμπτο στην καριέρα του. Μια καριέρα με την οποία θα ολοκλήρωνε 20 χρόνια παρουσίας με την φανέλα της Σελέστε. Ο Σουάρες δεν συμπεριλήφθηκε στη λίστα για πρώτη φορά από τότε που η Σελέστε επέστρεψε στα Παγκόσμια Κύπελλα, το 2010 στη Νότια Αφρική.
Πριν δυο χρόνια, ο ίδιος είχε αποφασίσει να σταματήσει από την εθνική της χώρας του αφού μέσες άκρες άφηνε να εννοηθεί πως δεν αντέχει τους πόνους μετά από το τρέξιμο ενός αγώνα.
Πριν δύο μήνες και ενώ είχε «πατήσει» για τα καλά τα 39, έριξε το μπαλάκι στον Μπιέλσα, δηλώνοντας διαθέσιμος αν του ζητηθεί να είναι στην αποστολή.
Πριν τρεις μέρες, μετά το χατ τρικ που πέτυχε με την Ιντερ Μαϊάμι στο παιχνίδι της με την Φιλαδέλφεια Γιούνιον, θεωρούσε σίγουρη την παρουσία του στην 26αδα. Ειδικά από την στιγμή που η εθνική δυσκολεύεται να βρει τον αντικαταστάτη του, με την έλλειψη γκολ να είναι εμφανής με μόλις πέντε τέρματα στα τελευταία επτά παιχνίδια, μαζί με απογοητευτικές εμφανίσεις από τους πρόσφατα κληθέντες επιθετικούς.
Οι ελπίδες όμως αποδείχθηκαν φρούδες αφού ο Αργεντινός τεχνικός δεν κάμφθηκε από την προσφορά και τα αγωνιστικά «παράσημα» του «βρικόλακα», ο οποίος είναι και θα παραμείνει για αρκετά χρόνια ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής Ουρουγουάης με τα 69 τέρματα σε 143 συμμετοχές.
Εκρινε πως δεν υπάρχει χώρος γι αυτόν, παρά το ότι την ίδια ώρα, έδινε προσκλητήριο στην … παλιοσειρά του και συνομήλικο του Φερνάντο Μουσλέρα.
Ο Μπιέλσα περίμενε την ώρα
O Σουάρες στις σκέψεις του για το «γιατί», το πιθανότερο είναι πως θα ανέσυρε από τη μνήμη του το Copa America του 2024, όταν είχε επικρίνει τον Μπιέλσα δημόσια, λέγοντας ότι νιώθει πως οι παίκτες δεν απολαμβάνουν τον χρόνο τους με την εθνική ομάδα και πως «θα φτάσουν σε ένα όριο και θα εκραγούν».
Τότε ο Αργεντινός προπονητής είχε δηλώσει πως δεν του κρατάει κακία και μάλιστα αναγνώρισε τη συμβολή του για την 3η θέση που πήρε η Ουρουγουάη στο τουρνουά.
Ομως τις περισσότερες φορές για όλες τις αποφάσεις, τον κυρίαρχο ρόλο παίζει το τάιμινγκ που κάνει την εκδίκηση να γίνεται πιάτο που τρώγεται κρύο. Την δεομένη χρονική περίοδο και ύστερα από δύο χρόνια απουσίας από την εθνική, είναι λογικό οι απαιτήσεις του να μην μπορούν να βρίσκουν την ίδια ανταπόκριση όπως παλιά και ο Μπιέλσα το εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον.
Ο αδελφός Μέσι και ο λυτρωτής Ογιος
Ηταν αρκετά αυτά που είχαν κάνει τον Σουάρες να πιστέψει και πάλι στον εαυτό του. Κυρίως ο συντονισμός του με τον «αδελφό» του Λιονέλ Μέσι στην Ιντερ Μαϊάμι αλλά και το φιλικό περιβάλλον που συνάντησε στον σύλλογο του MLS. Μπορεί η παρουσία του Χαβιέρ Μασεράνο φαινομενικά να δοκίμασε τις αντοχές του με το να τον αφήνει στον πάγκο ως δεύτερη λύση, όμως κάπου εκεί φάνηκε πως ο «καρχαρίας» είχε ξεπεράσει τα φαντάσματα του παρελθόντος.
Λυτρωμένος και απελευθερωμένος, αρκέστηκε να περιμένει. Να κάνει υπομονή. Τα προβλήματα στα πόδια του, οι πόνοι τους οποίους κατεύναζαν μόνο οι ενέσεις ξυλοκαΐνης, είχαν περάσει. Ψυχολογικά, είχε νικήσει τους δαίμονές του, μετά τις εκατοντάδες συνεδρίες που είχε κάνει με ειδικούς.
Στο οποιοδήποτε εμπόδιο είχε θετική στάση και συνέχιζε να εργάζεται σκληρά, με σκοπό να κάνει τη διαφορά στην επίθεση όταν παίζει. Και με την εμπειρία του την έκανε, δίνοντας απαντήσεις σε όσους πίστευαν πως είχε τελειώσει.
Τον περασμένο Απρίλη, με τον ερχομό στο Μαϊάμι του γνώριμού μας από την θητεία του σε Αρη και ΠΑΣ Γιάννινα Γκιγέρμο Ογιος, πραγματικά αποδεσμεύτηκε σημειώνοντας έξι γκολ σε 11 ματς. Ο Αργεντινός κόουτς του έδωσε τον ίδιο ελεύθερο ρόλο που έχει και ο Μέσι, στο παιχνίδι, αφήνοντας τους δύο να ξεδιπλώνουν στο χορτάρι τεχνική, ένστικτο και εμπνεύσεις, με τον Μεξικανό επιθετικό Χερμάν Μπερτεράμε να έχει σαφείς εντολές για το που θα κινείται.
Τέλος μιας εποχής
Η απόφαση του αποκλεισμού του φαίνεται και είναι ψυχρή καθώς είχε πει πως «είμαι πάντα εδώ αν με χρειαστείτε». Η απουσία του από το Μουντιάλ θα είναι συναισθηματικά φορτισμένη για όλους στην δις παγκόσμια πρωταθλήτρια.
Η άλλη όψη του νομίσματος λέει πως ο Μπιέλσα δεν τον χρειάστηκε γιατί θέλει να βασιστεί στα φρέσκα πόδια, στο πρέσινγκ και την ενέργεια που του δίνουν στην επίθεση οι Ντάργουιν Νούνιες, Ροντρίγκο Αγκίρε και Φεντερίκο Βίνας.
Στην περίπτωσή του δεν πρόκειται για έναν ακόμη βετεράνο που χάνει ένα τουρνουά. Η απουσία του Σουάρες σηματοδοτεί ουσιαστικά το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για τη Σελέστε που αποχαιρετά τον μεγαλύτερο ποδοσφαιριστή των τελευταίων δεκαετιών.
Εναν ποδοσφαιριστή που εκτός από την ικανότητα του σκοραρίσματος, με την δαγκωματιά στον Κιελίνι άφησε στην αιωνιότητα μια από τις πιο έντονες στιγμές σε Μουντιάλ. Γιατί αν μένει κάτι από αυτά τα θερμά ποδοσφαιρικά καλοκαίρια είναι αυτά τα γεγονότα. Το «χέρι του Θεού», η κεφαλιά του Ζιζού στον Ματεράτσι, η απουσία του Ρονάλντο από τον τελικό με την Γαλλία και όλα μαζί, ένα ανεκτίμητο παζλ.
