ΝΑΖΙΣΜΟΣ

Ο Θεσσαλονικιός Εβραίος Χάιντς Σαλβατόρ Κούνιο, επιζήσας του Ολοκαυτώματος, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 99 χρόνων.

Χάρη σε μια νέα μηχανή αναζήτησης, που δημιούργησε η εφημερίδα ZEIT, οι Γερμανοί μπορούν να διερευνήσουν στα αρχεία του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος τα ίχνη των προγόνων τους. Διαιώνιση της ενοχής; Ή καλλιέργεια της μνήμης;

Είκοσι χρόνια μετά την ανάσυρσή του, η Ουρουγουάη εξακολουθεί να μην έχει αποφασίσει τι θα κάνει με το γλυπτό μισού τόνου, που κάποτε κοσμούσε γερμανικό θωρηκτό το οποίο βυθίστηκε στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι φωτογραφίες της Καισαριανής ανοίγουν ερωτήματα για τη μνήμη, την τεκμηρίωση και τον τρόπο που αφηγούμαστε την κατοχή. Η «Κ» ζήτησε την άποψη δύο ειδικών.

Εικόνες από την Ελλάδα, ως «τρόπαια νίκης» – Η «Κ» παρουσιάζει άγνωστο υλικό από τη Συλλογή Χόιερ, με το βλέμμα του ιστορικού Τάσου Σακελλαρόπουλου.

Είναι η στιγμή αμέσως μετά το κοφτό «πυρ», όταν οι ναζί έχουν μόλις πατήσει τη σκανδάλη. Από τις κάννες των όπλων τους εκτοξεύονται σφαίρες και καπνοί, όμως απέναντί τους στέκονται άνθρωποι στητοί, ευθυτενείς. Κάποιοι έχουν υψωμένη τη γροθιά τους και με αυτήν ακριβώς τη χειρονομία αποτυπώνονται στον χρόνο. Γιατί η φωτογραφία που τους απαθανατίζει, δεν […]

Το υπουργείο Πολιτισμού παρέλαβε 91 θρησκευτικά κειμήλια των Ελλήνων Εβραίων στην Πολωνία.

Μία ακόμα επίσκεψη στο Βέλγιο, προκειμένου να οριστικοποιήσει την απόκτηση της συλλογής Χόιερ με τις φωτογραφίες της εκτέλεσης των 200 πατριωτών στην Καισαριανή, πραγματοποίησε αντιπροσωπεία του υπουργείου Πολιτισμού.

Ποτέ δεν με ενδιέφερε αν μια φωτογραφία είναι αληθινή ή όχι, αφού κάθε φωτογραφία είναι ταυτόχρονα λίγο αληθινή και λίγο ψεύτικη. Λίγο πλαστή και λίγο αυθεντική. Ποτέ δεν πίστεψα κάτι επειδή απεικονιζόταν. Αντιθέτως, όταν κάτι απεικονίζεται, με κάνει επιφυλακτικό.

«Οι 200 πήγαιναν τραγουδώντας για να στηθούν στο γερμανικό εκτελεστικό απόσπασμα. Αλλοι λένε ότι τραγουδούσαν τον ύμνο του ΕΑΜ, άλλοι τη Διεθνή, άλλοι τον Εθνικό Υμνο. Μπορεί και τα τρία», ανέφερε ο ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης […]

Οι συγκλονιστικές εικόνες από την Πρωτομαγιά του 1944 είναι μια καλή αφορμή για να φωτιστούν στη συλλογική συνείδηση οι έννοιες που μας συνέχουν. Σε αυτές τις εικόνες παίρνουν υπόσταση οι ιδέες της ελευθερίας και της πατρίδας.

Το συγκλονιστικότερο στη φωτογραφία με την πορεία των μελλοθανάτων στο σημείο της εκτέλεσής τους είναι η απλότητα του ύφους τους. Τίποτε εξαιρετικό, τίποτε τραγικό, τίποτε ηρωικό, ούτε φόβος, ούτε απελπισία. Σαν να βαδίζουν για να πάνε να βγάλουν το μεροκάματο.