Σε ένα σημείο του Κολωνακίου που κάποτε το έλεγαν «τ’ όμορφο», ένας από τους πιο γοητευτικούς δρόμους της πόλης συγκεντρώνει μερικά από τα πιο διαχρονικά αθηναϊκά εστιατόρια ενώ κάθε Παρασκευή φιλοξενεί και τη φημισμένη του λαϊκή αγορά.

Κατά καιρούς έχουν μοιραστεί μαζί μας πολλές ωραίες συνταγές. Τώρα μας δίνουν έξυπνα τρικ που θα μας βοηθήσουν στην κουζίνα και κόλπα για να γλιτώνουμε χρόνο.

Δεν τα τσιγκουνεύονται τα κρεμμύδια στην Οκλαχόμα. Ούτε στο μπεργκεράδικο στον Κεραμεικό. Και ναι, τη βαθιά νόστιμη εκδοχή του Θάνου Φέσκου για το διάσημο αμερικάνικο μπέργκερ μπορούμε να τη φτιάξουμε και στο σπίτι.

Τα μαυρομάτικα, εκτός από απίθανα νόστιμα, δεν χρειάζονται μούλιασμα και έτσι είναι ό,τι πρέπει για ένα σχετικά γρήγορο και πλούσιο γεύμα οσπρίων.

Οι ελληνικές ομελέτες είναι κομψές, αφράτες και καμαρωτές, με χαριτωμένα ονόματα λες και είναι σέξι χορεύτριες παριζιάνικων καμπαρέ.

Πρωτότυπο και φρέσκο πιάτο αυτά τα διαφορετικά γεμιστά με μαραθόριζα, θαλασσινά και κους κους.

Το κλασικό ινδικό και από μόνο του ιδιαίτερα αρωματικό τσάι Masala συνδυάζεται εδώ με παλαιωμένο ρούμι και χυμούς εσπεριδοειδών, αλλά και με ένα λικέρ που προσφέρει τα δικά του πλούσια αρώματα του gingerbread.

Τρυφερά και ολόγλυκα είναι τα πράσα αυτή την εποχή και εμείς δεν χάνουμε την ευκαιρία να τα απολαύσουμε. Τα κάνουμε τσιγαριαστά και τα πασπαλίζουμε με μια ωραία, πικάντικη φέτα θρυμματισμένη.

Ένα ελαφρύ ορεκτικό με σολομό και μπόλικη φρεσκάδα από το πέστο τριών μυρωδικών.

Η περίφημη σάλτσα καρμπονάρα, η γνήσια, η σωστή, με αυγό, guanciale και παρμεζάνα, ενισχυμένη με πανσέτα, αλείφεται σε ζεστή φοκάτσια και τρώγεται μετά βουλιμίας.

Παλαίμαχοι ναυτομάγειρες της Πανελλήνιας Επαγγελματικής Ενωσης Μαγείρων Εμπορικού Ναυτικού μοιράζονται τις εμπειρίες τους από τη ζωή στις καραβίσιες κουζίνες των περασμένων δεκαετιών και εξηγούν γιατί η ευζωία ενός πληρώματος περνά πρώτα από το στομάχι.

Πίτες Καισαρείας και πεϊνιρλί, τηγανιές και φασολάδες έχουμε εδώ. Ολα με παστουρμά. Εδεσμα για καλοφαγάδες και μερακλήδες.