ΘΕΑΤΡΟ

Κλείνει η δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου! Με ξενίζει η είδηση· σε τρία χρόνια θα συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής.

Το νέο εγχείρημα του βραβευμένου με Οσκαρ σκηνοθέτη είναι μια πρωτότυπη, παλαιάς κοπής φάρσα.

Στην «Τελευταία κλήση» υποδύεται έναν άνθρωπο έτοιμο να τινάξει –κυριολεκτικά– τα πάντα στον αέρα. Εκτός οθόνης, ο 41χρονος ηθοποιός μάς μιλάει για το πώς μπαίνει στο πετσί των ρόλων του και πώς συνδυάζει θέατρο, σινεμά και… YouTube, βρίσκοντας πάντα χρόνο για την οικογένεια και τα χόμπι του.

Ο 27χρονος ηθοποιός αγαπάει τις βόλτες στη θάλασσα, την κιθάρα του, έχει παλέψει, όπως λέει, ενάντια στο στερεότυπο ότι «οι άνδρες δεν κλαίνε» και μια μέρα θα ήθελε να απαλλαγεί από την ανόητη σκέψη ότι πρέπει να είναι τέλειος.

Εκφράζουν ενστάσεις σε διατάξεις του νομοσχεδίου για τη δημιουργία της Ανωτάτης Σχολής Παραστατικών Τεχνών.

Έχουν ψήσει περί τις 2.500 μηλόπιτες, έχουν παίξει σε σχολεία όλων των βαθμίδων σε Ελλάδα και εξωτερικό, και σήμερα υποδέχονται παλιούς τους θεατές που συνοδεύουν τα δικά τους παιδιά για πρώτη φορά στο θέατρο. Παρακολουθήσαμε τη μακροβιότερη παιδική παράσταση και καταλάβαμε το μυστικό της επιτυχίας της.

Η απαίτηση για τηλεοπτική απλότητα στο λαϊκό θέατρο ποτέ δεν λύγισε. Τουναντίον, μεταλλάχθηκε σε σκληρότερη απαίτηση για απλοϊκότητα. Η απλοϊκότητα πάλι δείχνει μεν να κανακεύει τη λαϊκότητα, αλλά, στην πράξη, περιορίζει τον αυθορμητισμό της.

«Οι ήρωες μοιάζουν απόλυτα με τη δική μου γενιά, τους μιλένιαλς», αναφέρει ο Ντίνος Ψυχογιός για την παράσταση «(ο μικρός) Εγιολφ», που βασίζεται στο έργο του Χένρικ Ιψεν.

Πάντα, σε κάποιο σημείο του κόσμου θα υπάρχει ένας γιος που θα φέρει το τραύμα μιας απώλειας· θα θρηνεί έναν πατέρα που τον έχασε όταν ήταν μικρός, θα τον μυθοποιεί, θα συγκρίνεται μαζί του, θα προσπαθεί να αναλογιστεί τη ζωή μακριά από τη σκιά του. Και πάντα, σε κάποιο σημείο του κόσμου θα υπάρχει ένας […]

Η σπουδαία ενδυματολόγος και σκηνογράφος που εντρύφησε στην παράδοση.

Προέρχεται από πολιτική οικογένεια, πέρασε από τη Νομική, αλλά την κέρδισε το θέατρο – αυτή την περίοδο υποδύεται 26 ρόλους σε μία παράσταση. Κατά τα άλλα, θα την πετύχετε πίσω από το λάπτοπ της σε κάποιο καφέ της γειτονιάς της.

Είδαμε το «Bull» του Μάικ Μπάρτλετ, μια παράσταση από τέσσερις «ανήσυχους» νέους ηθοποιούς και αναρωτηθήκαμε για τα σημερινά εργασιακά -και όχι μόνο- αδιέξοδα του κόσμου μας.