ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

«Κάποια στιγμή στη ζωή η ομορφιά του κόσμου αρκεί. Δεν χρειάζεται να τη φωτογραφίζεις, να τη ζωγραφίζεις, ούτε καν να τη θυμάσαι. Αρκεί».

Θα μπορούσε η πρόταση να διατυπωθεί ως εξής: όποιος δεν πάσχει από ελλειμματική προσοχή να σηκώσει το χέρι του!

Οπου και να κοιτάξει κανείς τον τελευταίο καιρό, παντού, εικόνες καταστροφής.

Ολιβιέ Ασαγιάς και Πολ Ντέινο μιλούν στην «Κ» για τον «Μάγο του Κρεμλίνου», που βγαίνει στις αίθουσες.

Στο πρώτο της σκηνοθετικό εγχείρημα, η βραβευμένη φωτορεπόρτερ και καλλιτέχνις Ειρήνη Βουρλούμη καταπιάνεται με δύο της αγάπες: την Αθήνα και τα ταξί. Λίγες μέρες πριν το «Αλλού ο δρόμος» προβληθεί στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, μιλάει αποκλειστικά στο «Κ».

Με αφορμή την πρώτη του φωτογραφική έκθεση στην Ελλάδα, μιλάει αποκλειστικά στο περιοδικό «Κ» για όλα.

Ο 32χρονος Νικ Ράινερ κατηγορείται για ανθρωποκτονία και των δύο γονιών του, οι οποίοι βρέθηκαν νεκροί στην έπαυλή τους στις 14 Δεκεμβρίου, έχοντας δεχτεί πολλαπλές μαχαιριές.

Μικρός έπαιζε και τους… δέκα Μικρούς Μήτσους, ως νέος ενήλικας άφησε τα χρηματοοικονομικά για τη δραματική σχολή και τώρα παίζει τον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι και δίνει το τηλέφωνό του σε αγνώστους.

Μετρά περισσότερα από 50 τηλεοπτικά πρότζεκτ στο βιογραφικό του, ανάμεσά τους θρυλικές σειρές όπως το «Nip/Tuck» και το «American Horror Story». Ικανός για το καλύτερο αλλά και το χειρότερο, αγαπητός όσο και μισητός σε πολύ κόσμο, η περίπτωσή του παραμένει συναρπαστικά παράδοξη.

Του επιβλήθηκε ποινή τεσσάρων ετών με αναστολή στην έφεση, αφού του αναγνωρίστηκε κατά πλειοψηφία το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη.

Με το «Sinners» να σαρώνει στα ταμεία και να σπάει το ρεκόρ υποψηφιοτήτων για τα βραβεία της Ακαδημίας, θα μπορούσε εύκολα να χάσει την επαφή του με την πραγματικότητα. Ο 39χρονος Αφροαμερικανός σκηνοθέτης παραμένει όμως προσγειωμένος, προτιμά τους φίλους του από τα φλας της δημοσιότητας και αγαπά το σινεμά.

Είναι ο φετινός αποδέκτης του Αργυρού Λέοντα της Μπιενάλε Θεάτρου της Βενετίας. Τον συναντήσαμε λίγο αφότου ανακοινώθηκε το βραβείο και μας μίλησε για το τηλεφώνημα του Γουίλεμ Νταφόε, τα κοχύλια που ζωγράφιζε μικρός, τη δουλειά που θα έκανε αν δεν σκηνοθετούσε και την επιθυμία του να αποκτήσει ελληνική υπηκοότητα.