Αφού διαβάζετε αυτή τη σελίδα, είναι σίγουρο πως δίπλα σας βρίσκεται το καλοκαιρινό τεύχος του Οινοχόου. Ένα ακόμα ζωηρό, επίκαιρο, δυναμικό τεύχος που με παρασύρει στην ατραπό των αναμνήσεων.
Θυμάμαι ότι το 2004, όταν φυτεύαμε τον πρώτο σπόρο του Οινοχόου, ο ελληνικός αμπελώνας βρισκόταν σε μια εντελώς διαφορετική αφετηρία. Σήμερα, 22 χρόνια μετά, νιώθω μια βαθιά συγκίνηση. Όχι μόνο για τη διαδρομή που διανύσαμε ως περιοδικό, αλλά και γιατί δεν υπήρξαμε ποτέ απλοί παρατηρητές. Είχαμε την τύχη και την τιμή να καταγράψουμε βήμα βήμα τη συγκλονιστική ενηλικίωση του ελληνικού κρασιού.
Ταξιδέψαμε. Μπήκαμε σε εκατοντάδες οινοποιεία, συνομιλήσαμε με τους πρωτεργάτες της αναγέννησης του ελληνικού κρασιού, αλλά και με τη νέα γενιά, που σήμερα παίρνει τα ηνία με σπουδές, κοσμοπολίτικη αύρα και μια συγκινητική πίστη στις γηγενείς ποικιλίες.
Αναλλοίωτη σε αυτή την πορεία έμεινε πάντα η αρχή ότι για μας το κρασί δεν είναι ένα ψυχρό προϊόν προς βαθμολόγηση. Ήταν και παραμένει πολιτισμός, γαστρονομία, κοινωνική συνεύρεση. Μέσα από τις σελίδες μας προσπαθήσαμε να μεταδώσουμε αυτή την αλήθεια, να εκπαιδεύσουμε τον ουρανίσκο των αναγνωστών μας χωρίς σνομπισμούς, αλλά με το πάθος εκείνου που μοιράζεται ένα καλό μυστικό με φίλους γύρω από ένα τραπέζι.
Τα 70 τεύχη δεν είναι ένας αριθμός, είναι οι άνθρωποι που εμπιστεύτηκαν το όραμά μας, οι οινοποιοί που μας αγκάλιασαν με εμπιστοσύνη, οι αναγνώστες που μας έβαλαν στη ζωή τους.
Σήμερα, σε ένα περιβάλλον που αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, με την κλιματική κρίση να επαναπροσδιορίζει τον παγκόσμιο οινικό χάρτη και τις νέες τάσεις να ζητούν ζωτικό χώρο, ο ρόλος του Οινοχόου παραμένει επίκαιρος. Καλούμαστε να γίνουμε ξανά η πυξίδα σε ένα συναρπαστικό, αλλά συχνά δαιδαλώδες τοπίο.
Με αφορμή την κυκλοφορία αυτού του 70ού τεύχους, νιώθω την ανάγκη να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στους συνεργάτες που έδωσαν και δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, την ψυχή τους, για να αποτυπώνονται τα όνειρά μας σε λίγες σελίδες. Οι πραγματικοί ήρωες βρίσκονται, όμως, πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας και θέλω για μία ακόμα φορά να σας συστήσω! Ο επί 22 χρόνια art director, ο αναντικατάστατος Σωτήρης Μαργέλος, η photo editor, μοναδική Νάσια Διαμαντίδη, η Άννα Παπαδάκη, που μας προσφέρει τη σιγουριά της γνώσης, η Δήμητρα Καράμπελα και η Αλεξάνδρα Σφυρή, που δεν μας αφήνουν να κάνουμε ορθογραφικά ή συντακτικά λάθη, η Αγγελική Υφαντίδου, που μας εξασφαλίζει τα… προς το ζην, η ανεκτίμητη Ευαγγελία Σωτηροπούλου, ένα χαμόγελο στη βαρυφορτωμένη Γραμματεία. Και βέβαια η ψυχή των πάντων, το αγαπημένο μου κορίτσι, η Νένα Δημητρίου, η Νένα μου.
Ας γεμίσουμε, λοιπόν, τα ποτήρια μας και ας τσουγκρίσουμε στα τεύχη που έρχονται, στις ιστορίες που δεν έχουν γραφτεί ακόμα.
