Έχουν ειδική βαρύτητα τα κόλλυβα του Ψυχοσάββατου της Πεντηκοστής. Χρυσά τα λέει τα κόλλυβα αυτής της μέρας η παράδοση. Κι είναι πολύ περιποιημένα. Φτιαγμένα με ευλάβεια, με το καντήλι αναμμένο, συγκινησιακά και συμβολικά φορτισμένα. Σύμφωνα με τη λαϊκή πίστη, οι ψυχές που από το βράδυ της Ανάστασης του Χριστού μέχρι και την Πεντηκοστή περιφέρονται αόρατες ανάμεσα στους ζωντανούς, στα μέρη όπου έχουν ζήσει, και συντροφεύουν τους αγαπημένους τους, είναι ώρα να επιστρέψουν στον κάτω κόσμο. «Η ιδέα ότι την επόμενη ημέρα θα κλειστούν πάλι στον Άδη, συγκινεί βαθιά τη λαϊκή ψυχή και τη συγκίνησή της εκφράζουν οι φράσεις: “Όλα τα Σάββατα να ‘ρθουν, να ‘ρθουν και να περάσουν / του Μάη το Ψυχοσάββατο μην έρτη, μην περάση” ή “ποτές να μη γυρίσει!”», εξηγεί σχετικά ο μεγάλος λαογράφος Γεώργιος Μέγας.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
