«Η δημόσια υγεία είναι η καρδιά μου. Και γι’ αυτήν δούλεψα είτε στον πάγκο του εργαστηρίου, είτε στο πεδίο μαζεύοντας στοιχεία, είτε στο γραφείο κάνοντας αναλύσεις, είτε στο αμφιθέατρο», μας εκμυστηρεύεται η ακαδημαϊκός Αντωνία Τριχοπούλου. Ιατρός μικροβιολόγος και βιοχημικός, ξεκίνησε από τη δεκαετία του ’60 ως άμισθη υποβοηθός, να ταξιδεύει στη Μακεδονία, στην Ήπειρο και στην Κρήτη και να εξετάζει την κατάσταση της υγείας των ελληνοπαίδων. Ένα ταξίδι και μια μελέτη που τη σημάδεψαν σε όλη της τη ζωή. Η καθημαγμένη και εγκαταλελειμμένη ύπαιθρος τη συγκλόνισαν. Γι’ αυτό και το επιστημονικό, ερευνητικό και συγγραφικό έργο της αφορά τη Δημόσια Υγεία και εστιάζεται στην επιδημιολογία των χρόνιων νοσημάτων. Συνέβαλε όσο λίγοι στην αναβίωση σε παγκόσμια κλίμακα του ενδιαφέροντος για την ελληνική παραδοσιακή διατροφή και κατ’ επέκταση τη μεσογειακή. Ο αγώνας της για την ελιά και το ελαιόλαδο, για τις τροφές στα σχολικά κυλικεία και για τη σημασία των παραδοσιακών προϊόντων, αέναος.
Η φρουρός της Ελληνικής Διατροφής
Χιλιοβραβευμένη και χιλιοτιμημένη, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μεταξύ άλλων και με το παράσημο του Χρυσού Σταυρού, βραβεύτηκε φέτος από τον Γαστρονόμο με τιμητικό βραβείο, ως ένα μικρό δείγμα της ευγνωμοσύνης μας για όλα όσα έχει προσφέρει αλλά και για όσα προτίθεται να προσφέρει στο μέλλον. Η ίδια μάς αναφέρει μια σειρά πραγμάτων πάνω στα οποία εργάζεται: «Πρώτον, εδώ και δύο τρία χρόνια δουλεύουμε πολύ πάνω στα άγρια χόρτα και στα βότανα. Δεύτερον, εξετάζουμε τη σχέση της διατροφής με το περιβάλλον και, τρίτον, επειδή στα τόσα χρόνια, έχω καταλάβει πως ό,τι και να λέμε οι επιστήμονες, οι πολιτικοί αποφασίζουν, με την Ακαδημία Αθηνών, το Delphi Forum και το Harvard ετοιμάζουμε το “From Science to Policy” (Από την Επιστήμη στην Πολιτική). Είναι το μικρό μου, το αγαπημένο μου “παιδί”, που δεν ξέρω βέβαια αν θα πάει μπροστά. Θα δούμε. Σημασία έχει να μη σβήσει το φως».
Κατά την παραλαβή του βραβείου της από τον κ. Θεμιστοκλή Αλαφούζο, συγκινημένη απευθύνθηκε στο κοινό στην αίθουσα λέγοντας τα εξής: «Αυτή η διάκριση έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα, γιατί προέρχεται από εσάς, όχι μόνο από τον Γαστρονόμο και την Καθημερινή, αλλά από τον κόσμο που προσπαθεί να σώσει την παράδοσή μας, τις αρχές και τους θεσμούς μας. Η Ελλάδα έχει μέλλον χάρη σε εσάς, χάρη στην καθημερινότητά σας, χάρη στην παραγωγή στους αγρούς, χάρη στο ότι τιμάτε το παραδοσιακό τρόφιμο και την πρωτογενή παραγωγή. Χάρη στο ότι την εξάγετε και διαφημίζετε την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο γι’ αυτό που είμαστε και για ό,τι καλύτερο θα γίνουμε. Σας ευχαριστώ πολύ και, με όση δύναμη μου απομένει, θα συνεχίσω να προσπαθώ μαζί σας».
