ΚΡΙΤΙΚΗ
Μια αυλή της μετεμφυλιακής Ελλάδας
Επιθυμίες που έγιναν αναμνήσεις
Ο Σεφέρης και το αμάρτημα του πατρός του
ΒΙΒΛΙΟ
Σκοτάδι ή μεγάλη έκρηξη;
Η εργασία του πολιτικού επιστήμονα Στάθη Ν. Καλύβα και της σκηνοθέτιδος Νατάσας Τριανταφύλλη πάνω στην ελληνική πολιτισμική και καλλιτεχνική άνθηση την εποχή της χούντας δημιουργεί ένα πανόραμα.
Ο ερημίτης της Κηφισιάς
Ο ολιγογράφος Ε.Χ. Γονατάς (1924-2006) δεν ανακίνησε το ενδιαφέρον των ομηλίκων του. Ευτύχησε όμως να αποκτήσει από το 1980 και μετά, πολλούς νεότερους θαυμαστές στους οποίους δίδαξε τη μαγεία της μικρής λογοτεχνικής φόρμας και της παράξενης, ασυνήθιστης ιστορίας.
Το ανθρώπινο και ο ανθρωπισμός
Σε τι συνίσταται το Αμερικανικό Υψηλό σύμφωνα με τον σπουδαίο κριτικό Χάρολντ Μπλουμ (1930-2019) στο εμβληματικό «Ο δαίμων ξέρει» (2015); Συνίσταται, όπως ο 85χρονος συγγραφέας εισαγωγικά παρατηρούσε, στην αδιάκοπη προσπάθειά μας να υπερβούμε το ανθρώπινο χωρίς να απαρνηθούμε τον ανθρωπισμό.
Η επικράτηση του μυθιστορήματος
Η εκτόξευση της βιβλιοπαραγωγής σήμανε και την εκτόπιση της ποίησης για πρώτη φορά στις αρχές του νέου αιώνα.
Δηλητήριο στη γλώσσα
Τι επέφερε τον θάνατο της γερμανικής γλώσσας, αναρωτήθηκε ο Τζορτζ Στάινερ στο περίφημο έργο του «Γλώσσα και σιωπή» του 1959.
Μεταμόρφωση ή παραμόρφωση;
Τι είναι δυνατόν να σημαίνει για εμάς σήμερα «Η Λυγερή» του Ανδρέα Καρκαβίτσα (1865-1922);
Ο Καρυωτάκης πίσω από τις λέξεις του
Επίμονη καθηγήτρια Φιλολογίας, η Χριστίνα Ντουνιά μελετά πολλές δεκαετίες τώρα τον Καρυωτάκη διερευνώντας μαζί με το έργο του τον βιογραφικό του ορίζοντα και το κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ο δημιουργός παρήγαγε την ποίησή του.
Ενα έπος για τον Βάσκο ντα Γκάμα
Ευτυχήσαμε να αποκτήσουμε και στη γλώσσα μας ένα από τα μεγάλα κλασικά κείμενα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας.
«I have “παρακάμειd” it»
Η ποίησή του στο επίκεντρο και γύρω της αναρίθμητες φιλολογικές και κριτικές μελέτες γραμμένες τα τελευταία εκατό χρόνια· και παράλληλες μελοποιήσεις ποιημάτων και παρωδήσεις στίχων· και ταυτόχρονα βιογραφίες, μυθοπλαστικά, κινηματογραφικά και θεατρικά έργα σε μια προσπάθεια να αναστήσουν το πρόσωπο και την προσωπικότητά του·
Ενα ξερονήσι πέρα από τον χρόνο
Κυκλοφόρησε στα μαύρα χρόνια της χούντας· το διαβάσαμε πριν από πενήντα τρία χρόνια, χαράχτηκε μέσα μας κι έκτοτε μας σημαδεύει. Πώς γίνεται και ο Αντρέας Φραγκιάς κατόρθωσε να πραγματοποιήσει την προτροπή του ομοϊδεάτη ποιητή: «Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις, να μην τις παίρνει ο άνεμος»;
Στο μυαλό κάποιου άλλου
Ο Κολομβιανός μυθιστοριογράφος Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκεζ (γενν. 1973) εξετάζει ξανά τα μεγάλα ερωτήματα που απασχολούν το νεότερο μυθιστόρημα από τη γένεσή του, πριν από πεντακόσια χρόνια – αντικρίζοντάς τα βέβαια μέσα από το πρίσμα της δικής μας εποχής.
Ξενάγηση στον καθεδρικό ναό της λογοτεχνίας
Εχοντας ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου κάτω από τη σκιά του «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο», θεωρώ την ανθολογία της Κλαίρης Μιτσοτάκη πολύτιμη συμβολή.