Εντείνεται, αντί να περιορίζεται, η οικονομική πίεση που βιώνουν όσοι υποχρεώνονται να νοικιάσουν το ακίνητο στο οποίο μένουν και παράλληλα εργάζονται στα μεγάλα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Οπως δείχνουν τα τελευταία στοιχεία της πλατφόρμας Numbeo (Μάιος 2026), το κόστος ενοικίασης ενός διαμερίσματος 50 τ.μ. (ενός υπνοδωματίου) στο κέντρο της Αθήνας ανέρχεται πλέον σε 625 ευρώ κατά μέσον όρο, κάτι που σημαίνει ότι αναλώνει σχεδόν το 54% του καθαρού μηνιαίου μισθού, που διαμορφώνεται σε 1.156 ευρώ. Το αντίστοιχο ποσοστό στη Θεσσαλονίκη διαμορφώνεται σε 53,48%, καθώς το μέσο ενοίκιο για ακίνητο 50 τ.μ. ανέρχεται σε 541 ευρώ και ο μέσος μισθός (μετά από φόρους και κρατήσεις) σε 1.011 ευρώ.
Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα σε δεκάδες άλλες πόλεις της Ευρώπης είναι ακόμη χειρότερη, δείγμα όξυνσης της στεγαστικής κρίσης και σε άλλες χώρες της Ε.Ε. τα τελευταία χρόνια, παρά τις επιμέρους διαφορές που παρατηρούνται είτε στις καθαρές αμοιβές των πολιτών είτε στο ύψος των τιμών των ενοικίων. Με διαφορά τη χειρότερη εικόνα εμφανίζει η αγορά της Πορτογαλίας, όπου οι τιμές ενοικίασης έχουν εκτοξευτεί τα τελευταία χρόνια, τη στιγμή που οι μισθοί δεν έχουν ακολουθήσει με τον ίδιο ρυθμό. Στη Λισσαβώνα, το μέσο ενοίκιο στο κέντρο της πόλης για ακίνητο 50 τ.μ. έχει πλέον φτάσει τα 1.330 ευρώ και αποτελεί το 99,15% ενός καθαρού μισθού, που ανέρχεται σε 1.411 ευρώ! Επομένως, το κόστος είναι πλέον τέτοιο ώστε να είναι πρακτικά ανέφικτο να μείνει κανείς μόνος του. Εξηγεί επίσης και την αυξανόμενη τάση αναζήτησης διαμερισμάτων προς ενοικίαση σε περιοχές των προαστίων της πόλης. Πάντως, θα πρέπει να σημειωθεί και ότι στις περισσότερες πόλεις της Ευρώπης το κέντρο αποτελεί την ακριβότερη περιοχή για να μείνει κανείς, λόγω της τουριστικής κίνησης, των αξιοθέατων και της συγκέντρωσης των περισσότερων επιχειρήσεων σε αυτό, κάτι που αυξάνει και τη ζήτηση στέγης, επομένως και τις τιμές ενοικίασης. Αντιθέτως, στην περίπτωση της Αθήνας οι υψηλότερες τιμές παρατηρούνται προς τα νότια προάστια και δευτερευόντως τα βόρεια προάστια, που αποτελούν και τις περιοχές υψηλής ζήτησης, μαζί φυσικά με το κέντρο της Αθήνας. Η υποβάθμιση αρκετών συνοικιών του κέντρου τα προηγούμενα χρόνια, η υπερσυγκέντρωση πληθυσμού και δόμησης, παράλληλα με το κυκλοφοριακό, έχουν οδηγήσει στην απομάκρυνση πολλών κατοίκων από το κέντρο προς άλλες περιοχές του λεκανοπεδίου, όπου το οικιστικό απόθεμα είναι υψηλότερης ποιοτικής στάθμης, όντας και νεότερο σε σχέση με τα διαμερίσματα του κέντρου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ανάλυσης του Numbeo, την υψηλότερη πίεση δέχονται οι πόλεις της Νότιας Ευρώπης και ιδίως εκείνες της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας, οι περισσότερες εκ των οποίων «φιγουράρουν» σε υψηλότερες θέσεις συγκριτικά με την Αθήνα. Για παράδειγμα, στη Μάλαγα το μέσο κόστος ενοικίασης 50 τ.μ. διαμορφώνεται σε 1.195 ευρώ, ενώ ο μέσος μισθός σε 1.580 ευρώ. Επίσης, στη Βαρκελώνη το 70,4% του μισθού κατευθύνεται προς το ενοίκιο, καθώς αυτό ανέρχεται σε 1.436 ευρώ, ενώ ο μέσος μισθός σε 2.040 ευρώ. Στο Πόρτο της Πορτογαλίας το μέσο ενοίκιο αυξήθηκε τον τελευταίο χρόνο κατά 9,4% και διαμορφώνεται πλέον σε 1.108 ευρώ, ενώ ο μέσος μισθός δεν υπερβαίνει τα 1.300 ευρώ, επομένως το ενοίκιο απαιτεί το 85,12% αυτού. Ακόμη και στο Λονδίνο των 4.158 ευρώ μέσων καθαρών απολαβών, το μέσο κόστος ενοικίασης 50 τ.μ. ανέρχεται σε 2.570 ευρώ, απαιτώντας το 61,8% του μέσου μισθού.
