Είκοσι χρόνια μετά την κινηματογραφική μεταφορά του, το εκδοτικό φαινόμενο του Νταν Μπράουν μοιάζει λιγότερο με «ακραία» συνωμοσιολογία και περισσότερο με προάγγελο της εποχής της μεταλήθειας, όπου η ανάγκη για κρυφά νοήματα και εύκολες εξηγήσεις έχει γίνει καθημερινότητα.