Αμέρισσα, πες μου λίγα λόγια για σένα…
Μεγάλωσα στην Κύμη Ευβοίας, έναν τόπο που αγαπώ πολύ και όπου επιστρέφω συχνά. Στα δεκαοχτώ μου ήρθα στην Αθήνα για να σπουδάσω ΜΜΕ στο Πάντειο, όπου αργότερα έκανα και μεταπτυχιακό στην Πολιτιστική Διαχείριση. Εκεί, μέσα από ένα μάθημα κινηματογράφου, ήρθε και η πρώτη ουσιαστική επαφή μου με το σινεμά, που οδήγησε στην πρώτη μικρού μήκους ταινία μου. Ακολούθησαν αρκετές μικρού μήκους, με συμμετοχές και βραβεία σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ έκανα και δεύτερο μεταπτυχιακό πάνω στο σενάριο στην Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης. Η βασική μου εργασία είναι στον χώρο της Επικοινωνίας και των Εκδόσεων. Σήμερα είμαι Υπεύθυνη Επικοινωνίας στις Εκδόσεις Διόπτρα. Το σινεμά είναι το μεράκι μου, αλλά τώρα, με την πρώτη μεγάλου μήκους μου, νιώθω πως τα πράγματα αρχίζουν πλέον να γίνονται πιο σοβαρά!
Ας έρθουμε στις Μικρές ανάσες (Life in a beat) λοιπόν. Τι σε έκανε να θέλεις να μιλήσεις για τις δυσκολίες επιβίωσης μιας εικοσάχρονης στη σύγχρονη Αθήνα;
Νομίζω πως είναι μια γενιά που προσπαθεί να ονειρευτεί και να χτίσει τη ζωή της μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες, ίσως δυσκολότερες και από εκείνες που έζησε η δική μου. Ήθελα να φωτίσω ανθρώπους που δεν προέρχονται από προνομιούχα περιβάλλοντα και να εξερευνήσω πόσο το background σου μπορεί να καθορίσει τη ζωή σου. Μπορείς τελικά να ξεφύγεις από αυτή τη συνθήκη
ή είσαι εγκλωβισμένος μέσα της;
Επίτηδες επέλεξες να δεις όλο αυτό μέσα από τα μάτια μιας νεαρής γυναίκας και όχι ενός νεαρού άνδρα;
Ναι, γιατί με ενδιέφεραν ζητήματα όπως η μητρότητα, η διαχείριση του γυναικείου σώματος, το ζήτημα της άμβλωσης, η θέση της γυναίκας στην εργασία. Ως γυναίκα και μητέρα, ένιωθα πως μπορούσα να μιλήσω γι’ αυτά πιο ειλικρινά, μέσα και από δικά μου προσωπικά βιώματα. Παρά τη θεωρητική πρόοδο, στην πράξη οι δυσκολίες παραμένουν μεγάλες.
Τι μπορεί να βοηθήσει έναν νέο άνθρωπο να σταθεί στα πόδια του;
Νομίζω πως καθοριστικά είναι η προσωπική δύναμη και το κοντινό περιβάλλον. Οι φίλοι, πολλές φορές, γίνονται η οικογένεια που επιλέγουμε. Δύσκολα μπορείς να βασιστείς στην πολιτεία ή σε κάποιο σύστημα στήριξης. Στο τέλος, μένεις να στηρίζεσαι κυρίως στον εαυτό σου, στα όνειρά σου και στους ανθρώπους που έχεις δίπλα σου.
Η Αθήνα σήμερα είναι μια δύσκολη πόλη για τους νέους;
Σίγουρα είναι. Συνήθως βλέπουμε μόνο την τουριστική εικόνα της πόλης, όμως εγώ ήθελα να δείξω την Αθήνα της καθημερινότητας και της βιοπάλης, μέσα από γειτονιές όπως η Πλατεία Αμερικής και η Κυψέλη. Παρά τις δυσκολίες, πιστεύω πως υπάρχει ομορφιά και ποίηση ακόμα και εκεί. Ένα ηλιοβασίλεμα ανάμεσα σε κεραίες τηλεοράσεων, ας πούμε.
Συνυπογράφεις το σενάριο με τον σύζυγό σου, τον Δημήτρη Νάκο. Πώς ήταν αυτή η ένωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής;
Με τον Δημήτρη συνεργαζόμαστε σε όλες μου τις ταινίες, οπότε μάλλον το έχουμε βρει αφού είμαστε ακόμη μαζί! Φυσικά υπάρχουν πρακτικές δυσκολίες, γιατί μοιραζόμαστε και σπίτι και παιδί, όμως πάντα τις ξεπερνάμε με χιούμορ. Σε δημιουργικό επίπεδο λειτουργούμε πολύ συμπληρωματικά και δεν έχουμε μεγάλες διαφωνίες. Η διαδικασία μάς έφερε και πιο κοντά προσωπικά, γιατί μια ταινία μεγάλου μήκους είναι ένα πολύ απαιτητικό ταξίδι.
Εσένα τι σινεμά σού αρέσει να βλέπεις;
Λατρεύω το σινεμά σε όλες του τις εκδοχές. Με έχουν επηρεάσει δημιουργοί όπως οι Αδελφοί Νταρντέν και η Άντρεα Άρνολντ, αλλά αγαπώ εξίσου τον Πέδρο Αλμοδόβαρ και τον Γουές Άντερσον.
Πες μου μια σειρά, μια ταινία και ένα βιβλίο που σε ενθουσίασαν τελευταία…
Η σειρά που με συγκλόνισε ήταν το Dying for Sex, ακόμη τη σκέφτομαι. Από ταινία θα πω το Ένα απλό ατύχημα του Τζαφάρ Παναχί. Όσο για βιβλία, ξεχώρισα το Ιντερμέτζο της Σάλι Ρούνεϊ και την Οντισιόν της Κέιτι Κιταμούρα.
Η ταινία της Αμέρισσας Μπάστα Μικρές ανάσες (Life in a beat) έρχεται στους κινηματογράφους στις 4 Ιουνίου από τη Feelgood. Πρωταγωνιστούν: Ελίνα Τσιορμπατζή, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, Τζέο Πακίτσας, Δημήτρης Κίτσος, Luli Bitri, Μαρίνα Μακρή, Γιώργος Πυρπασόπουλος.
