ΚΡΙΤΙΚΗ

Πρίγκιπας: Ντανίλο Ζέκα – πάντα αξιόπιστος και ικανός. Ιγκορ Σιάτζκο – πάντα γερός. Τώρα «παίζει» κιόλας. Βαγγέλης Μπίκος – απολύτως «ονειροπαρμένος», ο καλύτερος ρόλος του μέχρι σήμερα.

Σε μια φωτογραφική δημιουργία του, ο ευφάνταστος εικαστικός Δημήτρης Τσουμπλέκας παρουσίαζε από την Αθήνα του μέλλοντος, την Παραλία Ομονοίας.

Η Τρίτη συμφωνία του Ραχμάνινοφ ολοκληρώθηκε το 1936. Ηταν η εποχή μετά τον «μεγάλο πόλεμο», κατά την οποία στην Ευρώπη ο μουσικός κόσμος είχε αφήσει πίσω του τον ιδεαλισμό του παρελθόντος και εξερευνούσε περισσότερο «χρηστικές» όψεις της μουσικής τέχνης.

Είμαι βέβαιος ότι για να αποτοξινωθεί από τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και το «Ταξίδι του στην αιωνιότητα», ο χορογράφος της ΕΛΣ έσκυψε με ευλάβεια στα αφηγήματα της απερίγραπτης προσωπικότητας που υπήρξε ο Ε. Τ. Α. Χόφμαν (1776-1822).

Για δες που το 2ο Πειραματικό Λύκειο Αμπελοκήπων της γειτονιάς μου, πλην καλής παιδείας, πρόσφερε, λέει, γόνιμες κοινωνικοπολιτικές ανησυχίες, άδεια γυρισμάτων για το «Miss Violance» του Αβρανά σε τάξεις του και ώς το Πάσχα για 4 βραδιές την εβδομάδα προσφέρει θέατρο αξιώσεων κι επιδόσεων.

Εάν πέτυχε ένα πράγμα η συναυλία του συνόλου «Κύκλος» στις 7 Μαρτίου στην αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος», είναι να ανατρέψει τη στερεότυπη αντίληψη ότι ο Σκαλκώτας είναι «δυσπρόσιτος» συνθέτης, συχνά πιο  «στριφνός» ακόμα και  από όσους συναδέλφους του συνέθεσαν σε ανάλογο ιδίωμα.

Πρώτοι ήταν εκείνοι του τότε Βασιλικού και μετέπειτα Εθνικού Κήπου. Μαζί με τις πάπιες τους και που γλίστρησα, έπεσα στη Λίμνη (των παπιών) και έφαγα και ξύλο. Μετά έφτασαν στο σινεμά με τις σοβιετικές κυρίες Ουλάνοβα (άσπρος) και Ντουντίνσκαγια (μαύρος)…

Ενα μαγικό παιχνίδι ανάμεσα στον φανταστικό και τον πραγματικό κόσμο, ταυτόχρονα ένα από τα πιο καλοδουλεμένα θεάματα μουσικού θεάτρου που έχουν παρουσιαστεί τελευταία στην Αθήνα υπήρξε η παράσταση «Eraritjaritjaka, το μουσείο των φράσεων» του Χάινερ Γκέμπελς

Βιομηχανική αποθήκη. Ράφια ντέξιον (σκηνικά – κοστούμια Ευαγγελία Θεριανού) με χαρτοκιβώτια ώς την οροφή. Πουθενά παράθυρα, φεγγίτες ή αεραγωγοί. Περίκλειστος χώρος εμπορευμάτων θυγατρικής κάποιας πολυεθνικής, που δεν δίνει δυάρα αν ο κακοπληρωμένος αποθηκάριος αναπνέει…

Μετά τη «Χαλιμά», το «Πικ-νικ» επιβεβαιώνει ότι ο Σακελλαρίδης δεν υπήρξε συνθέτης του ενός έργου.

Η οπερέτα -αλλά και η μουσική κωμωδία (ή τραγωδία) όπως εξελίχθηκε το είδος- είναι από τα πιο δύσκολα έργα που σκάρωσε η δημιουργική φαντασία των μουσικών.

Δεν ήταν μόνο εξαιρετικό. Ηταν πρωτότυπο, δυνατό και εντυπωσιακά παρουσιασμένο: αυτό το δίπτυχο με γενικό τίτλο «Icones», δύο έργα του 80χρονου Πίτερ Μάξουελ Ντέιβις που άνετα περιέλαβε στις σπάνιες ενότητες Μουσικού Θεάτρου το Μέγαρο Μουσικής.