Μια πληθωρική εκδοχή της μανιάτικης σαλάτας, εμπνευσμένη από τα εμβληματικότερα προϊόντα της λακωνικής γης και γαστρονομίας, όπως τα πορτοκάλια, τα λαλάγγια, τα λούπινα, το σύγλινο.

«Η συνταγή είναι της μητέρας μου, Σοφίας. Τα Χριστούγεννα έκανε μια σοκολατένια εκδοχή και τον υπόλοιπο καιρό έκανε αυτήν εδώ, με το σιρόπι», μας είπε ο Παύλος Τερκενλής, που μας την έφτιαξε.

Ένα ταξίδι στα Κύθηρα και ένα πιάτο άγρια χόρτα τσιριγώτικα, με αλάτι των βράχων και ντόπιο ελαιόλαδο, που μας θυμίζει πού ανήκουμε, τι είμαστε. Η αλφαβήτα της ελληνικής γεύσης.

Ο χλωρός αρακάς, με ελάχιστο βράσιμο, τραγανός, με ελαιόλαδο και λεμόνι, είναι έξοχος. Του προσθέτουμε ένα-δυο υλικά και γίνεται γεύμα πλούσιο και θρεπτικό.

«Ραδίκια του φρυ’άνου» τα λένε τα σταμναγκάθια στο κυκλαδονήσι.

Σαλάτα και μαζί μεζές για τσίπουρο και ούζο, που συνηθίζεται σε ορισμένα από τα νησιά των Κυκλάδων, όπως η Πάρος και η Νάξος, με μικροπαραλλαγές.

Η αυθεντική πίτσα ρομάνα στην «λευκή» εκδοχή της με πατάτες, δεντρολίβανο και μπόλικο ελαιόλαδο.

Το πιο διαδεδομένο υλικό της αραβικής κουζίνας, το κουσκούς, συνδυάζεται με μυρωδάτα, εποχικά λαχανικά και γίνεται αφράτη γέμιση για τις μαροκινές πιπεριές.

Γρήγορες, νόστιμες, χορταστικές, οι μακαρονοσαλάτες και οι «ωμές» μακαρονάδες, που το μόνο που θέλουν είναι να βράσουμε τα ζυμαρικά, είναι το θερινό μας comfort food και ένας πολύ καλός τρόπος να αξιοποιήσουμε ό,τι έχουμε στο ντουλάπι ή στο ψυγείο.

Συμμαγειρεύουμε το σπανάκι και τα κουκιά μαζί με μπόλικο μάραθο ή άνηθο.

Γεννήθηκε από την ανάγκη αξιοποίησης του μπαγιάτικου ψωμιού.

Πέρα από την αλμυρή εκδοχή, υπάρχει και γλυκιά, με ζάχαρη.