Πώς η προσκόλληση σε μια κακώς εννοούμενη παράδοση δεν αφήνει το κρασί της ταβέρνας να βελτιωθεί.

Τι κάνουμε με το κόκαλο; Πώς να φτιάξουμε μια μπριζόλα «λουκούμι»: κάνουμε μαρινάρισμα σε άλμη.

Από το κεφάλι ως τα ποδαράκια ας δούμε αναλυτικά τα μέρη του χοιρινού και πώς τα μαγειρεύουμε.

Το μωσαϊκό των παιδικών μας χρόνων ελαφρώς πειραγμένο από τον Δημήτρη Μακρυνιώτη, που χρησιμοποιεί και πούδρα αμυγδάλου.

Εννέα εξαιρετικές κρεατοταβέρνες για τις οποίες αξίζει να κάνει κανείς λίγο παραπάνω δρόμο, είτε είναι Τσικνοπέμπτη είτε όχι.

Μια σύντομη ιστορική αναδρομή που ξεκινά από τον 5ο αιώνα και φτάνει στο σήμερα.

Ένα πυκνό σύννεφο καπνού σκεπάζει κάθε χρόνο τέτοια μέρα την πόλη ενώ σχάρες και σούβλες, σε ταβέρνες και σπίτια, παίρνουν φωτιά.

Σε αυτή την πορτοκαλόπιτα, εκτός από τον χυμό, χρησιμοποιούμε και τρία ολόκληρα πορτοκάλια, τα οποία πολτοποιούμε μέσα στη ζύμη.

Ένα στέκι στη Δάφνη για εκλεκτούς μεζέδες και πορκέτα, το περίφημο «κρύο πιάτο», που έκανε το μαγαζί να ξεχωρίσει.

Η πυξίδα δείχνει ξεκάθαρα κρέας κι εμείς ακολουθούμε. Αλλού πάμε για παϊδάκια αρνίσια ή προβατίνας, αλλού για χοιρινά μπριζολάκια, αλλού για κοκορέτσι ή φρυγαδέλι.

Η Μαρία Καβογιάννη,άνθρωπος της παρέας, του φαγητού και της καλοπέρασης, πιάνει το παϊδάκι με το χέρι και γελά με την καρδιά της.

Πώς ψήνουμε, τυλίγουμε, και σουβλίζουμε σωστά το τέλειο κοντοσούβλι.