Στο αειθαλές εστιατόριο του Παλαιού Φαλήρου το μενού επιμελείται πλέον η Κυριακή Φωτοπούλου και τα πρώτα δείγματα είναι πολύ δελεαστικά.

Η ιστορία του πολύτιμου, παλιού ζαχαροπλαστείου του Παλαιού Φαλήρου που μας προμηθεύει με μπαμπάδες, μπατόν σαλέ, σεκέρ παρέ και άλλες πολίτικες λιχουδιές.

Ο Σπύρος Πεδιαδιτάκης μας έδωσε μια συνταγή εύκολη με υλικά που βρίσκουμε στο σούπερ μάρκετ, εντυπωσιακά νόστιμη και απλή. Δεν χρειάζεται καν μίξερ.

Η παραδοσιακή τσιγγάνικη πρωτοχρονιάτικη πίτα δεν είναι γλυκιά, αλλά μια ρυζοτυρόπιτα με 12 χειροποίητα φύλλα, όσοι και οι μήνες του χρόνου.

Η τριφτή σμυρναίικη βασιλόπιτα διαφέρει από όλες όσες γνωρίζουμε και κάποτε πρωταγωνιστούσε στο υπερ-πλούσιο τραπέζι της βραδιάς της παραμονής της Πρωτοχρονιάς.

Πληθωρική, πολυσυλλεκτική, και όμως λιτή και με ξεκάθαρη μεσογειακή ταυτότητα. Αυτή είναι η μαγειρική που μας άφησε παρακαταθήκη ο μοναχός Επιφάνιος ο Μυλοποταμινός, ο αρχιμάγειρας του Αγίου Όρους.

Η κροθόπιτα είναι μια γιορτινή πίτα, σε κάποια χωριά μάλιστα τη φτιάχνουν για βασιλόπιτα. Τη συνταγή μας έδωσε η κυρία Αλεξάνδρα από την Παραμυθιά Θεσπρωτίας.

Αυθεντικές γεύσεις από τη Γεωργία, ιδιαίτερες και λαχταριστές, σερβίρουν στην Iberia η Ία και ο Μαμούκα.

Τέσσερις γυναίκες – πολιτικοί πρόσφυγες από την Τουρκία, μας μιλούν για την προσαρμογή τους στη χώρα μας και μας φτιάχνουν κουραμπιέδες και πηνίρ χαλβά για τις γιορτές.

Η Εύη Βουτσινά γράφει για τα τρίγωνα Πανοράματος, το γλυκό για το οποίο η Θεσσαλονίκη «ανηφόριζε» για να απολαύσει τις Κυριακές.

Είμαστε στο καθιστικό με τα σεπαρέ στο ιστορικό Desire της Δημοκρίτου, μπροστά στις προθήκες με τις Saint Honore, τις μον μπλαν και τις μπισκοτοκαρδούλες.

Στο μεσαιωνικό επιβλητικό αρχοντικό μιας από τις παλαιότερες οικογένειες του νησιού μαγειρέψαμε ένα ζακυνθινό μενού αστέρων.