Συνοδεύστε αυτόν τον πανεύκολο, γρήγορο και λαχταριστό μεζέ με πράσινη σαλάτα και στραγγιστό γιαούρτι.

Εξοδος κλασική και απροβλημάτιστη. Βγαίνουμε για παϊδάκια σε μερικές από τις αγαπημένες μας κρεατοταβέρνες στην Αθήνα.

Γαρίδες, ντοματάκια, σκόρδο, φέτα και μουστάρδα σε ένα σαγανάκι με νοστιμιά από τις λίγες. Μπούκοβο βάλτε, του πάει πολύ.

Φακές σούπα αλλά αλλιώς! Με κόκκινες φακές, κολοκύθα και έμπνευση από Ινδία.

Το κέικ Βικτώρια είναι πολύ γνωστό στην Αγγλία, δημιουργήθηκε τη βικτωριανή εποχή και φυσικά ήταν το αγαπημένο κέικ της βασίλισσας Βικτωρίας. Εντυπωσιακό στην όψη και ακαταμάχητο σε γεύση.

Με τα μπαχαρικά που έχουμε συνήθως στο ντουλάπι μας -πάπρικα, κανέλα, γαρίφαλο, καρδάμωμο, μπούκοβο, κόλιανδρο και όχι μόνο- φτιάχνουμε τα δικά μας μείγματα για ψητά και μαγειρευτά, από κερκυραϊκό σπετσερικό μέχρι ινδικό γκαράμ μασάλα.

Κρασάτο ή με μαστόρικο αυγολέμονο, με μήλα, με πράσα και δαμάσκηνα, με λάχανα ή με κολοκύθα, τρυφερό, σαλτσερό, πεντανόστιμο, το χοιρινό κλέβει την παράσταση. Βάλτε κατσαρόλα.

Οι κουζίνες των αγιορείτικων μοναστηριών είναι μια μεγάλη διδαχή. Εκεί αντιλαμβάνεσαι τη μνήμη, την πνευματική διάσταση της παρασκευής του φαγητού, τον σεβασμό στην τροφή, στη γη και στους διαθέσιμους πόρους.

Το πιο ιστορικό καφέ της Ιταλίας έσβησε σιωπηλά πίσω από τις βιτρίνες της Via dei Condotti. Ο θάνατός του μια νίκη του χρηματοοικονομικού παρόντος πάνω στο συλλογικό παρελθόν.

Από τα πιο χαρακτηριστικά σιροπιαστά ανατολίτικα γλυκά, το σάμαλι με σιμιγδάλι και χυμό πορτοκαλιού, είναι γλυκό ταπεινό αλλά και γενναιόδωρο, που φέρνει στο μυαλό παλιούς φούρνους, μεγάλα ταψιά και γλυκά αρώματα.

Η crostata ricotta e visciole είναι ένα γλυκό με εβραϊκή καταγωγή, που φτιάχνουν κάθε Πάσχα στη Ρώμη. Κάποιοι κάνουν τη σκεπαστή τάρτα με φρέσκα βύσσινα, άλλοι με μαρμελάδα.

Αυτή η αρωματική λευκή σανγκρία με Ασύρτικο, λευκό Porto, τσάι και αχλάδι είναι τέλεια ιδέα για τα βράδια που μαζευόμαστε στο σπίτι με φίλους.