Το φρέσκο τζίντζερ δίνει έξτρα σπιρτάδα σ’ αυτή τη μαρμελάδα πορτοκάλι. Την τρώμε για πρωινό αλειμμένη σε ψωμί ή κέικ, τη βάζουμε και στην πάστα φλώρα και όποιο άλλο γλυκό θέλει μαρμελάδα εσπεριδοειδών.

Είναι εκείνα τα μαγαζιά που μας κερδίζουν με την αυθεντικότητα, την απροσποίητη ατμόσφαιρα, το απλό και φροντισμένο φαγητό. Από εκεί φεύγουμε με το στομάχι και την ψυχή χορτάτα.

Οκτώ διαφορετικές συνταγές μας δίνει η σεφ Νένα Ισμυρνόγλου για να αξιοποιήσουμε κάθε τμήμα του πορτοκαλιού, από το ξύσμα και φλούδα, μέχρι τη ζουμερή σάρκα και τον χυμό του.

Τα ισλί είναι γεμιστά μελομακάρονα από τη Μικρά Ασία, με «κεντημένη» την επιφάνειά τους για γιορτινή, εξεζητημένη εμφάνιση.

Στην τρούφα που μπαίνει τόσο στο αφράτο, σιροπιασμένο κέικ βανίλιας όσο και στη σοκολατένια επιφάνειά του οφείλει το όνομά του το μυρμηγκάτο. Ένα ξεχασμένο γλυκό, που αξίζει να κάνει comeback.

Το πιο αμυγδαλένιο κέικ της ζωής μας, που φτιάχνεται πανεύκολα με έτοιμο μάρτσιπαν. Τέλειο κέρασμα και γιορτινό.

Στο χωριό Άγιος Σπυρίδωνας της Άρτας το φτιάχνουν αυτό το ταπεινό αλλά πολύ νόστιμο φαγάκι. Τις πιπεριές και το εστραγκόν (δρακοντιά) τα πρόσθεσε η Εύη Βουτσινά και του ταιριάζουν πολύ.

Σ’ αυτήν την εκδοχή του κορεάτικου τουρσιού πέρα από τα λαχανικά, βάζουμε και ελιές και τραχανά: ένα kimchi με ελληνικά υλικά που μπορούμε να φτιάξουμε άνετα στο σπίτι.

Με δυνατή γεύση καφέ και τη μεθυστική ένταση από το λικέρ και τη βότκα, αυτό δεν είναι ένα απλό ρολό, αλλά μια γιορτινή απόλαυση για το καλό μας τραπέζι.

Κλασικό κι αγαπημένο το χοιρινό πρασοσέλινο, μπορεί να είναι γιορτινό, μπορεί να είναι και καθημερινό.

Μια γιορτινή γαλοπούλα που θα μπει σε μια πιατέλα στο κέντρο του τραπεζιού και θα κερδίσει τις εντυπώσεις.

Γίνονται πολύ τραγανά και με πολυεπίπεδη νοστιμιά.